Czasem kochać znaczy odejść. I wyruszyć na spotkanie z samym sobą
Noam zdaje sobie sprawę, że jest uwięziony w przeklętym kręgu miłości i nienawiści do pięknej, uwodzicielskiej Nury. Aby się uwolnić, musi zostawić dawne życie za sobą. Dlatego wyrusza do Grecji.
Tam, pod świętym wzgórzem w Delfach, spotyka Dafne - kobietę, z którą zaczyna budować swoje szczęście. Na przeszkodzie stają mu jednak intrygi jej przebiegłej siostry Ksantypy i surowe zasady mieszkańców Aten, które zmuszają go do udziału w igrzyskach olimpijskich.
Między ciszą Delf a światłem Aten Noam odkrywa, że prawdziwa odwaga polega nie na unikaniu przeznaczenia, lecz na stawieniu mu czoła. Czy naprawdę ma wpływ na to, co go spotyka? A może wszystko jest podporządkowane woli bogów?
W czwartym tomie cyklu Podróż przez czas Éric-Emmanuel Schmitt zabiera czytelników do kolebki cywilizacji - tam, gdzie narodziły się demokracja, teatr i filozofia, a wraz z nimi nadzieja, że człowiek może kształtować swój los.
Światło szczęścia to powieść, w której starożytne Ateny stają się lustrem naszych pragnień i lęków. Schmitt pokazuje, że choć zmieniają się czasy, wciąż szukamy odpowiedzi na te same pytania - o miłość, szczęście oraz cenę, jaką jesteśmy gotowi za nie zapłacić.
***
Éric-Emmanuel Schmitt - francuski powieściopisarz, dramaturg, eseista i filozof. Jeden z najpoczytniejszych francuskojęzycznych autorów na świecie, uwielbiany także przez polskich czytelników. Jego książki tłumaczone są na 35 języków. Najpopularniejsze utwory Schmitta to ,,Oskar i pani Róża", ,,Dziecko Noego" i ,,Pan Ibrahim i kwiaty Koranu".W Polsce wydawana jest także jego bestsellerowa seria powieściowa o historii ludzkości ,,Podróż przez czas" (dotychczas ukazały się trzy tomy: ,,Raje utracone", ,,Brama do nieba" i ,,Ciemne słońce"). Éric-Emmanuel Schmitt jest również miłośnikiem i znawcą opery. Przetłumaczył na język francuski libretta do ,,Wesela Figara" i ,,Don Giovanniego". Na podstawie jego powieści powstały także opery ,,Oscar und die Dame in rosa" oraz ,,Cosi fan tutte".
Wydawnictwo: Znak
Data wydania: 2026-01-28
Kategoria: Literatura piękna
ISBN:
Liczba stron: 544
Żałuję, że zwlekałam z poznaniem twórczości Érica-Emmanuela Schmitta, bo „Światło szczęścia” stało się dla mnie bramą do niesamowitego świata autora. Świata, który w nadzwyczaj lekkim, gawędziarskim stylu absolutnie mnie pochłonął, odrywając od rzeczywistości. Jak on potrafi pisać o wielkiej historii i filozofii! O różnych odcieniach miłości i szczęścia! To po prostu literacka magia.
I choć zaczęłam nietypowo, bo od czwartej części cyklu „Podróż przez czas”, zupełnie nie czułam się zagubiona, nie znając poprzednich tomów. Ta historia broni się jako samodzielna całość, ale przyznaję, że po tym, czego doświadczyłam w starożytnej Grecji, mam nieodpartą chęć poznać wcześniejsze przygody bohaterów.
Bo ta powieść to coś więcej niż studium trwającej tysiąclecia obsesyjnej miłości między Noamem i Nurą, którzy przyciągają się niczym dwa bieguny magnesu. Nie jest to też tylko lekcja historii, choć o narodzinach demokracji, teatrze czy igrzyskach dowiedziałam się więcej niż w szkole! Dla mnie to przede wszystkim ściągnięcie z piedestałów postaci znanych z podręczników, wlanie życia w marmurowe pomniki i ukazanie ich jako ludzi z krwi i kości. Takich, którzy kochają, zdradzają, śmieją się i cierpią.
Przez tę powieść się płynie, pokonując meandry czasu. Czytając, miałam wrażenie, że spaceruję po wyspie Lesbos ramię w ramię z poetką Safoną, czując jej charyzmę. Albo że siedzę przy ateńskim stole z Sokratesem i jego żoną Ksantypą, której kreacja w tej książce jest absolutnie genialna. „Miła jak oset”, z ciętym językiem, ale i wielką mądrością. Hipokrates, Leonidas, Perykles… można by wymieniać w nieskończoność.
Wątek współczesny, dający odmienną perspektywę na poruszane tematy, pozostawił we mnie lekki niedosyt, poczucie, że nie został w pełni domknięty. Za to finał historii osadzonej w starożytności, choć budzi melancholię przez nieodwracalność przemijania, przyniósł uśmiech i zadowolenie.
Autor pokazał, że niezależnie od tego, czy żyjemy w starożytnych Atenach, czy współcześnie, nasze serca biją tak samo. To literatura piękna w najlepszym wydaniu, mądra, wzruszająca i skłaniająca do refleksji.
Bestsellerowa powieść o nieuleczalnie chorym Oskarze i wspaniałej cioci Róży, która pomaga mu zaakceptować chorobę i śmierć - teraz w wersji audio....
Najbardziej osobista książka Érica-Emmanuela Schmitta, autora Oskara i pani Róży Moja matka nie chciała, żebym tylko żył, chciała, żebym był szczęśliwy...
Przeczytane:2026-02-09, Ocena: 5, Przeczytałam,
(czytaj dalej)