Tango dla trojga. Saga warszawska, tom 6

“Wojenna machina mieliła ludzkie istnienia z nieubłaganą konsekwencją”.

Warszawa, czasy tuż przed wybuchem I wojny światowej. Emilka Suchecka — pisarka i córka znanej nam z poprzednich tomów Aurelii — to kobieta z pasją i marzeniami. Zafascynowana naturalizmem, pragnie zaistnieć w świecie literatury zdominowanym przez mężczyzn. Gdy zostaje niesłusznie oskarżona o plagiat, jej życie rozpada się jak domek z kart. Dążąca do niezależności, silna, choć wrażliwa, musi zmierzyć się z falą niezrozumienia i upokorzenia. Niespodziewanie los splata jej drogę z Iwem Żarskim — mężczyzną tajemniczym, pełnym uroku, który postanawia się z nią ożenić. Na horyzoncie pojawia się ten trzeci. Nad Europę nadciągają czarne chmury — zapowiedź wojny i chaosu.

Ach, jak ja lubię takie opowieści! Mam wrażenie, że z każdym kolejnym tomem autorka coraz lepiej. Z prawdziwą przyjemnością oddałam się lekturze — fabuła prowadzona jest płynnie, z wyczuciem, a narracja przenosi czytelnika w sam środek wydarzeń sprzed ponad wieku. Katarzyna Maludy ma niezwykle przyjemne pióro — lekkie, barwne, pełne wdzięku i subtelnego humoru. Jej bohaterowie są prawdziwi, wielowymiarowi, obdarzeni emocjami i słabościami, które czynią ich bliskimi sercu. Na pierwszy plan wysuwają się kobiety — odważne, niepokorne, pragnące żyć po swojemu mimo społecznych ograniczeń i dominacji mężczyzn. Obok postaci fikcyjnych pojawiają się te historyczne, tworząc wiarygodną, pulsującą życiem mozaikę epoki. Emilka na naszych oczach dojrzewa, nabiera odwagi i pewności siebie. U jej boku ciepła, oddana Władeczka — kobieta, której obecność wnosi do opowieści lekkość.

Autorka z niezwykłą dbałością oddaje klimat tamtych czasów — zmieniające się poglądy, nastroje społeczne, pragnienie wolności i nadzieję na odzyskanie niepodległości. Życie płynie tu rytmem codziennych radości i trosk, przepełnione miłością, zazdrością, namiętnością i honorem. Na kartach powieści odczuwalna jest presja konwenansów i ciężar społecznych oczekiwań wobec kobiet. W tle rozbrzmiewa melodia tanga — pełna zmysłowości, elegancji i tęsknoty. Warszawa tętni życiem: od gwaru biednych ulic po splendor salonów. Miasto kontrastów, emocji i zmian. Obrazy bitew, ofiary wojny, przejmujące sceny okupacji — wszystko to zostało opisane z niezwykłym realizmem, który chwyta za serce.

To powieść wartościowa, mądra, niosąca refleksję. Znakomicie łączy obyczajowość z prawdą historyczną, ukazując siłę marzeń, kobiecą odwagę i lojalność. Pokazuje, że spełnienie nie zawsze przynosi to, czego się spodziewamy. Powieść można czytać niezależnie, ale gorąco zachęcam, by poznać całą sagę. Bardzo polecam! Tatiasza i jej książki :) 

Jeżeli lubicie i cenicie powieści historyczne z ciekawie ukazanym tłem społeczno-politycznym, wątkami miłosnymi i ponadczasowym przesłaniem, ta książka jest dla Was.

Główną bohaterką jest Emilka, młodziutka kobieta, najmłodsza córka państwa Sucheckich.
Postępowa, ciekawa świata i zafascynowana nowym prądem w literaturze - naturalizmem - publikuje opowiadanie, które zostaje niesłusznie uznane za plagiat.
W Warszawie początku XX wieku to wielki skandal, który grozi całej rodzinie towarzyskim ostracyzmem.
No bo kto to widział, by pannica na wydaniu zajmowała się pisaniem, a w dodatku tworzyła jakieś ,,paskudztwa"?!

Sponiewieraną Emilką zajmuje się znany mecenas Iwo Żarski. Ma opinię kobieciarza i hedonisty, jednak również wziętego, odnoszącego sukcesy adwokata.
Po rozprawie sądowej, niekorzystnej i krzywdzącej dla młodej kobiety, Żarski postanawia ...ożenić się z nią.
Nie tylko dlatego, że jest śliczna i inteligentna, a on chyba się w niej zakochał. Ma jeszcze jeden powód, o którym nie napiszę, by nie popełnić śmiertelnego grzechu spojlerowania.

W życiu Emilki pojawia się też inny intrygujący mężczyzna. To Stanisław Walewski, młody współpracownik Żarskiego, na widok którego kobiecie mocniej bile serce.
Jak potoczą się losy tych trojga bohaterów? I jaką rolę w powieści odgrywa tytułowe tango?
Tego dowiecie się, czytając książkę.

Dodam tylko, że dynamiczny taniec, który wzbudził w Warszawie mnóstwo sprzecznych emocji, został przez autorkę opisany w niezwykle sugestywny, barwny sposób.

,,Tango dla trojga" to nie tylko opowieść o intrygujących perypetiach postaci.
To także - podobnie jak w poprzednich tomach sagi - ciekawa proza historyczna i obyczajowa, która skupia się codziennym życiu mieszkańców znajdującej się pod zaborami stolicy.

Wędrujemy ulicami i uliczkami, bywamy w domach i mieszkaniach, w kawiarniach, teatrze... Śledzimy zmiany w zabudowie Warszawy, jej rozwój, który nie wszystkim się podoba.
Niezwykle synestezyjnie Aleksandra Katarzyna Maludy kolejny raz opisała potrawy, napoje, stroje, miejsca.
Nieraz czuje się zapach i smak różnych smakołyków, zwłaszcza słodkości od znanych cukierników - dlatego nie polecam czytania z pustym żołądkiem.

Wielkim plusem są informacje na temat sytuacji w nieistniejącej na mapach Polsce oraz w Europie. Wyczuwa się napięcie, niepokój, które narastają, gdy wybucha I wojna światowa.
Opisy bitew i ofiar robią ogromne wrażenie.
Mimo iż akcja powieści rozgrywa się ponad sto lat temu, jej problematyka jest ponadczasowa, i - niestety - wciąż aktualna.
Dotyczy to przede wszystkim sytuacji kobiet, braku ich równouprawnienia...
Jakże przykre jest w powieści przedmiotowe traktowania kobiet przez mężczyzn, którzy uważają, że miejsce żon, córek, sióstr jest w rodzinnych domach. Jeżeli mają przebywać w tzw. towarzystwie to jedynie jako ozdoby - potulne, niezbyt rozgarnięte, skromnie uśmiechnięte, ale ciche.
Błyszczeć mogą jedynie modowymi kreacjami i odbijać się w świetle roztaczanym przez mężów, ojców, braci...
Na szczęście, nie wszyscy bohaterowie mają takie poglądy. Buntuje się przeciw temu Emilka, chociaż trudno jej uwolnić się całkowicie od konwenansów. Nowoczesne podejście do świata ma także Iwo.
Czy ktoś jeszcze? - czytając, wyczekuje się takich postaw...
Ponadczasowy jest też obraz wojny, jako siły destrukcyjnej, okrutnej, która wzbudza w ludziach różne emocje. Jej ofiarami padają nie tylko walczący żołnierze...
Całość napisana jest barwnie, dynamicznie, akcja jest nieprzewidywalna, ale podczas lektury jest dużo miejsca na refleksje.
Piękna polszczyzna, w której odnajdujemy sporo słów z innej epoki (z objaśnieniami),zbliża czytelnika do bohaterek i bohaterów.
Tą prozą można się delektować... I chce się do niej wracać.

BEATA IGIELSKA 

W tym tomie przenosimy się do Warszawy sprzed I wojny światowej, kiedy czuć oczekiwanie i nadzieję na wolność. Główną bohaterką jest Emilia Suchecka, córka Aurelii znanej z poprzednich tomów. Nie jest ona pewna siebie jak jej matka, ale z czasem to się zmienia. Towarzyszy jej Władeczka. Emilia jest młodą pisarką, którą niesłusznie oskarżono o plagiat. To wydarzenie staje się początkiem jej dramatycznej drogi, upadku, kompromitacji, a wreszcie nieoczekiwanego małżeństwa z mecenasem Iwem Żarskim. W Emilce zakochuje się wspólnik jej męża Stanisław Walewski. To właśnie między tą trójką rozgrywa się tytułowe tango.
Autorka z ogromną dbałością odtworzyła atmosferę tamtych czasów, przywołując zarówno polityczne zawirowania, jak i codzienne troski mieszkańców. W tle pojawia się miasto żywe i różnorodne, w którym żyją robotnicy, artyści, żebracy i ludzie z elity towarzyskiej. Warszawa tętni życiem, a nad jej dachami słychać melodię tanga. Jest ono symbolem miłości, namiętności i śmierci. W stolicy pojawiają się pierwsze bombardowania. Obok wystawnych teatrów i eleganckich restauracji pojawiają się bieda, głód i strach. Przedstawiona jest Warszawa w czasie wojennej zawieruchy z nadzieją na niepodległość.
To opowieść o sile kobiet, miłości, lojalności, marzeniach i poszukiwaniu własnej drogi. Znajdziemy w niej cały wachlarz ludzkich uczuć. Mamy tu nietuzinkowe postacie, które maja koligacje z bohaterami z poprzednich tomów.
Bardzo polecam tę sagę, która toczy się przez ważne wydarzenia historyczne dla Polski. Autorka świetnie wplata historię w powieść obyczajową i doskonale oddaje klimat tamtych lat. Każdy tom jest ciekawszy od poprzedniego.