Vesper. Młody

Vesper, z powodów znanych tylko Ukrytemu, zostaje wampirzym lordem i staje na czele utworzonego specjalnie dla niego i rządzącego się swoimi prawami rodu Inanitów.

Jako pierwsze do nowego rodu zostają przyjęte osoby, z którymi Vesper już współpracował, między innymi nocarz Nidor i renegat Res.

Świeżo upieczony lord musi szybko się nauczyć wampirzej polityki, co nie należy do najłatwiejszych zadań, zwłaszcza że szeregi nieśmiertelnych zasilił zaledwie przed rokiem.

Nic więc dziwnego, że najpierw się miota, szukając wskazówek i próbując uniknąć pułapek, a przy okazji znaleźć sojuszników, a potem, jak na Polaka przystało, przystępuje do działania.

To wymaga sporych poświęceń oraz talentu dyplomatycznego, a także dodatkowych mocy i dużej dawki szczęścia, ale czy to wystarczy?

Przeciwnik nie jest w ciemię bity, umie planować z wyprzedzeniem i wyciągać wnioski, czasami dostarczając Vesperowi dodatkowych informacji, dzięki czemu w pewnym momencie młody lord dowiaduje się, z czym i kim musi walczyć.

Dlatego też, zebrawszy wszystkie posiadane informacje, ustala plan działania, by jak najlepiej wykorzystać podlegających mu ludzi i środki, którymi dysponuje, czyli... prawie wszystkie wampiry należące do rodów zasiadających w Kapitule lordów.

To sprawia, że władzę przejmuje Dyktator...

Dlaczego Ukryty mianował Vespera lordem?

Według jakiego klucza przyjmowano nowych członów rodu Inanitów?

Czy Vesper znajdzie godnych zaufania wspólników?

Czy przyjęta strategia się sprawdzi?

Odpowiedzi na te i inne pytania znajdziecie właśnie w tej książce...

 

Człowiek od zawsze ma skłonność do knucia i snucia intryg. Na przeszkodzie w osiągnięciu celu nie przeszkadza mu nawet nieśmiertelność. Bywa nawet odwrotnie, bo mając do dyspozycji więcej niż standardowe ludzkie życie, ma się też więcej czasu na osiągnięcie celu lub... przegraną z kretesem.

Bywa też, że realizacja planu wymaga podjęcia zaskakujących działań i obserwowania, jak inni pukają się w czoło, ale najważniejsze jest, by nie zbaczać bez powodu z obranej drogi.

Wampiry mają zarazem łatwiej i trudniej, bo z jednej strony muszą uważać na promienie UV, a co za tym idzie funkcjonują głównie w nocy, a z drugiej - dysponują umiejętnościami niedostępnymi dla śmiertelników. Co i jednym, i drugim nie zawsze wychodzi na zdrowie.

Jednak, jak to w życiu bywa, najważniejsze to uczyć się na błędach, najlepiej cudzych, i wyciągać odpowiednie wnioski.

Czy Vesper i jego ludzie są na to gotowi...?

 

 

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Współpraca barterowa z Wydawnictwem WarBook "... Z niewolnika nie ma pracownika, a dobrze zmotywowani ludzie lepiej działają w zespole..." Vesper staje przed ogromnym wyzwaniem. Zostaje "wrzucony na głęboką wodę, a dookoła krążą same rekiny". Musi się szybko nauczyć, jak sobie poradzić z wampirzą polityką i zakulisowymi zagrywkami. Albo stanie się Lordem, z którym się liczą inni, albo będzie tylko marionetką w ich rękach. Czas więc na przyspieszony kurs umiejętnego lawirowania wśród półprawd i niedomówień. Czy wśród nieumarłych można liczyć na prawdziwą przyjaźń? To się okaże. Z pewnością niejeden raz Vesper i jego ludzie zostaną wystawieni na próbę. "Nagle okazuje się, że sterowanie tym okrętem wcale nie jest ani takie miłe ani, tym bardziej, takie proste!" Uwielbiam Wampiry w ABW. Od samego początku historia przypadła mi do gustu i z przyjemnością śledziłam zarówno perypetie, jak i powolną przemianę Vespera. Okazuje się, że nasz Nietoperek (podoba mi się ta ksywka nadana przez Renegatów) ma jeszcze sporo asów w rękawie i całkiem udanie lawiruje pomiędzy poszczególnymi Rodami. Ogromnie podoba mi się styl pisania autorki. Przez tę historię po prostu się płynie. Dialogi są interesujące, a dodana nuta uszczypliwego humoru to dla mnie wisienka na torcie. "Co się dzieje szefie?!" "Niech który skoczy po chipsy i colę. Jesteśmy właśnie świadkami uroczej nocarsko-renegackiej napierdalanki!" "Ale przecież... musimy pomóc naszym." - zahuczały oburzone głosy. "Czy któryś Inanita jest w niebezpieczeństwie?" - rzucił Vesper złowrogim tonem. Milczeli. "A więc nikt z naszych nie wymaga na razie pomocy." Vesper w dalszym ciągu woli brać udział w akcji i strzelaninie. Woli ubrudzić sobie ręce, niż patrzeć, jak jego ludzie nadstawiają karku. Jednak tym razem musi myśleć o całym Rodzie, a nie tylko o sobie. W dalszym ciągu jest krwawo, choć w tym tomie znajdziemy więcej politycznych zawirowań. Jednakże całość wyszła genialnie. Praktyczna wiedza autorki z zakresu medycyny i przeszkolenie militarne odgrywają niebagatelną rolę w tej powieści. Wszystko ze sobą idealnie współgra. Bohaterowie są interesujący i niejeden raz popełniają błędy. Są idealni w byciu nieidealnymi, a przez to możemy się z nimi bardziej zżyć. I ta nuta ironicznego humoru - uwielbiam. Proces rekrutacji u Vespera: "- A co byś powiedział na zostanie Inanitą? - rzekł niby od niechcenia. Tamten uśmiechnął się z wyrazem ogromnej ulgi. - Dużo płacisz? - zapytał chytrze. - Na początek w ogóle. Dziesięcioprocentowa podwyżka dopiero po okresie próbnym, za sto lat. Kupa ciężkiej roboty, mieszkanie w lichym pokoiku w zapadłej dziurze na wsi, z towarzystwem, które na razie raczej za tobą nie przepada. Za to gwarantowane liczne kontuzje i postrzały. Jak widzisz, oferta nie do odrzucenia! - Biorę - zdecydował tamten natychmiast. - Uwielbiam wyzwania!" I jak można się oprzeć takiej propozycji ? Gorąco polecam wszystkie tomy tego cyklu. Czytajcie. Warto.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)