Wbrew wskazówkom zegara

A gdyby tak życie biegło... wstecz? "Wbrew wskazówkom zegara" pozwoli Wam się wkręcić w tę zwariowaną koncepcję czasu biegnącego do tyłu. Zawrót głowy gwarantowany!

Wyobraźcie sobie, że spacerujecie po cmentarzysku i nagle słyszycie wydobywające się, stłumione wołanie kogoś... spod grobu! I to nie jest żadne zombie! Tylko efekt cofania się czasu!Staronarodzeni powracają do życia, młodnieją...

Wydawałoby się, że skoro mają szansę przeżyć żyćko po raz drugi to będzie lepiej, ale i tak ich egzystencja obarczona jest beznadzieją, tak naprawdę niewielki mają wpływ na pokierowanie swym losem. I pomimo wielu ponurych refleksji to ta książka pod wieloma względami jest przekomiczna, wszak tu wszystko jest na odwrót!
Jest groteskowo i dziwacznie!

Wizja tego pokręconego świata może niektórych z początku zdezorientować, u mnie na szczęście kliknęło już na samym wstępie. Znakomicie bawiłam się wykreowanymi przez Dicka implikacjami wynikającymi z cofającego się czasu. Momentami zdaje się brakować tu logiki, bohaterowie się miotają, zwłaszcza niesieni porywami serca, ale w moim odczuciu warto przymknąć oko na to i owo, gdyż sam pomysł na fabułę zapewnił mi sporo frajdy. Do tego dodajmy latające aerowozy, rozmowy przez wideofony, tym bardziej, gdy uświadomi się, kiedy ta książka została napisana.

"Wbrew wskazówkom zegara" skłania do wielu refleksji filozoficzno/teologicznych, co wzmacniają dodane na początku każdego rozdziału cytaty np. Eriugeny czy Boecjusza.
A co, gdy powróci ktoś, kto zapisał się na kartach historii? Zwłaszcza osoba, która ma zarówno wrogów i fanów wynoszących ją na piedestał? Wyobrażacie sobie ten wyścig o to, kto pierwszy taką osobę dorwie? Czy może dojść do społecznych zawirowań?

To było moje drugie zetknięcie się z twórczością Dicka i na pewno nie ostatnie! Myślę, że warto zanurzyć się w tych oparach absurdu niezwykle pobudzających wyobraźnię.

Nieprzerwany ruch czasu do przodu fascynował wielu pisarzy.  Do dzisiaj podejmują próby wyjaśnienia tego zjawiska za pomocą opowieści o podróżach w czasie. Philip K. Dick zabrał się za fenomen czasu po swojemu i jakby na przekór oparł swoją historię na odwróceniu biegu czasu. 

Staruszkowie walą w wieka trumien, błagając właścicieli zakładu pogrzebowego, żeby wykopali ich z cmentarnej ziemi. Już uratowani, przeżywają swoje życie wstecz - stopniowo młodnieją.Czas przewija się do tyłu, aż staruszkowie stają się dziećmi, a potem noworodkami... 

Fascynujące i przerażające jednocześnie.