Wilczy brat

Wydawnictwo: W.A.B.
Data wydania: b.d
Kategoria: Fantasy/SF
ISBN: 83-7414-117-4
Liczba stron: 304

Ocena: 5 (8 głosów)

Powieść Michelle Paver Wilczy brat otwiera sześciotomową sagę Kronik Pradawnego Mroku, cykl oryginalnych, opowieści fantasy, rozgrywających się sześć tysięcy lat temu, w epoce kamiennej. Bohaterem sagi jest dwunastoletni chłopiec imieniem Torak, syn maga. Jego plemię, tak jak wszyscy ludzie na Ziemi, zamieszkuje mroczny, niekończący się las, toczy nieustanny bój o przetrwanie w tym niegościnnym świecie, pełnym tajemnic i potężnej, wszechobecnej magii. Kiedy z ciemnych mocy rodzi się okrutny, siejący zniszczenie demon w skórze olbrzymiego niedźwiedzia, nie ma siły, która mogłaby stawić mu opór. Ojciec Toraka, śmiertelnie ranny w starciu z bestią, powierza synowi misję odnalezienia mitycznej góry, jedynej nadziei na ratunek dla świata. Torak wraz z młodym wilczkiem wyrusza w długą i niebezpieczną podróż.

Kup książkę Wilczy brat

Sprawdzam ceny dla ciebie ...

Zobacz także

Opinie o książce - Wilczy brat

Opinia 11
            Są takie książki, po przeczytaniu których, serce zostaje przy bohaterach i nie można przeczytać nowej, losowo wybranej powieści, bo w porównaniu do ukochanej książki, wszystkie inne wypadają blado. W takich momentach zawsze wracam do tych paru sprawdzonych serii, które nigdy mnie nie zawiodły, a czytane nawet siódmy raz pozwalają odkrywać się wciąż na nowo.             Tak właśnie, rozdarta oczekiwaniem na ostatnią część Roku Szczura, postanowiłam odświeżyć sobie jeden z najpiękniejszych sześciorogów, po które miałam przyjemność sięgnąć - Kroniki Pradawnego Mroku pióra Michelle Paver. Będzie to już moja czwarta przygoda z tym cyklem i z pewnością nie ostatnia.


          Dobrze, to teraz podążmy za główną myślą autorki i cofnijmy się sześć tysięcy lat wstecz. Całą Europę porasta las, ludzie żyją w małych grupach, prowadząc głównie koczowniczy tryb życia. Nie potrafią jeszcze uprawiać roli ani pisać, ale to zamiast odbierać urok, czyni powieść jeszcze bardziej pasjonującą. Egzotyczny świat bez zegarów, elektroniki, zanieczyszczeń i innych zdobyczy ludzkości wydaje się być zaskakująco bliski. Michelle Paver jest dla mnie wzorem twórcy krótkich lecz niesamowicie sugestywnych opisów. Podczas czytania odniosłam wrażenie, że wystarczy wyciągnąć rękę, by poczuć fakturę drzew, że książka zaczyna pachnąć brzozową korą, jarzębiną i świeżą żywicą świerków. Pisarka jednym zdaniem potrafi zbudować całą przestrzeń, dzięki czemu akcja jest niesamowicie wartka. Opisy są idealnie wyważone, a piękno przedstawionego świata zapiera dech w piersiach: Stał u ich korzeni, gnąc kark przed niezmierzonymi, pokrytymi śniegiem zboczami i sięgającymi chmur czarnymi szczytami. Wystarczy przymknąć oczy, by zobaczyć ostro wznkszące się góry i odczuć swoją bezsilną małość wobec ich ogromu. A to było tylko jedno zdanie!

 

            Jednak uderzające piękno przyrody to nie wszystko, co oferuje cykl oSłuchającym. Osobiście najbardziej urzekł mnie wspaniale opracowany system wierzeń. Jednym z moich ulubionych jest rytuał rysowania trzech kręgów z czerwonej orchy na ciele zmarłego, odprawiany, by jego dusze po śmierci mogły się rozpoznać i odnaleźć.

Sama idea posiadania trzech dusz również mnie zachwyciła. Natomiast jednym z najbardziej ujmujących zwyczajów, okazał się pakt nakazujący ludziom wykorzystanie każdej części zabitego zwierzęcia. Z rogów robiono igły, z kości zupę, ze skór ubrania, ze ścięgien liny, z żołądka bukłaki, z jelit pojemniki na orzechy, z krwi napoje, z kopyt klej, a pozostałe części zjadano, nie marnując niczego. Mimo opisu sprawiania zwierząt, nigdy nie poczułam obrzydzenia. Michelle traktuje wszystkie żywe istoty z ogromnym szacunkiem. W jej świecie ludzie i przyroda stanowią jedność. Jeżeli ktoś nie wierzy, że człowiek i natura mogą żyć ze sobą w zgodzie, zdecydowanie powinien sięgnąć po tę książkę.             Opowieść jest prowadzona głównie przez dwóch bohaterów: Toraka i Wilka. Postaci są tworzone w bardzo rzeczywisty sposób. Boją się, płaczą, śmieją, nie są ani wyidealizowane, ani zdumiewająco piękne. A jednak czytelnik kocha ich za lojalność, za przełamanie strachu i przede wszystkim za tę nieustającą walkę o przeżycie, która jest zakorzeniona głęboko w każdym z nas. Majstersztykiem jest jednak przede wszystkim opis świata widzianego oczami Wilka. To, że w jego rozumieniu nie ma przyszłości, a jedynie przeszłość i teraźniejszość. Oraz akcja tworzona za pomocą specjalnych sformułowań, takich jak: Wysoki Bezogon - Torak, Jasna bestia, która kąsa gorąco - ognisko, czy Jasne miękkie zimno oznaczające śnieg, gdyż widzące na szaro oczy wilka, nie pojmują rzeczywistości w ten sam sposób, co ludzkie.

 

Na okładce Wilczego brata powinno widnieć ostrzeżenie: zastrzega się, by lektury nie czytano, gdy istnieje jakakolwiek potrzeba zrobienia ważnych rzeczy przed szybko zbliżającym się terminem końcowym, gdyż jest to książka, od której nie można się oderwać. Czytelnik sięga po nią, otwiera na pierwszej stronie... i już jest po nim! Został wrzucony w środek akcji, przewija stronę za stroną i nagle orientuje się, że jest już w rozdziale dwunastym i minęło półtorej godziny. Potem chce przewrócić jeszcze tylko jedną, jedyną stronę, ale nie ma z lekturą żadnych szans. Przeczyta jednym tchem nie tylko właściwą treść książki, ale i cały rozdział końcowy Od Autorki. Z bijącym sercem i krwią wciaż szumiącą w uszach, pozostanie jedynie uspokajać się myślą, że pozostało mu jeszcze pięć cześci. Dopiero wtedy może pozwolić sobie na oddech. Ale przecież nie musicie mi wierzyć, sprawdzcie sami! PS. Tylko pamiętajcie, że ostrzegałam!

 

Nie patrz na odbicie swojej duszy imienia w wodzie, kiedy jesteś chory. Zakręci ci się w głowie. Mógłbyś wpaść do wody i utonąć. ~ Ojciec Toraka

 

Link do opinii
Avatar użytkownika - dunia20002
dunia20002
Przeczytane:2015-06-11, Ocena: 6, Przeczytałam,
Pierwszy raz sięgnełam po nią w wieku 12 lat, jednak szybko ją odłożyłam. Książka mnie przerażała i dopiero niedawno sięgnełam po nią po raz kolejny. Tym razem przeczytałam ją niemal jednym tchem i nie żałuję swojej decyzji. Świetna powieść. Pani Michelle Pavel stworzyła cudowny, mroczny i pełem niebezpieczeństw świat. Jest to pierwsza taka książka, w której akcja toczy się w pradawnym świecie. A przynajmniej pierwsza z jaką się zetknełam. GORĄCO POLECAM
Link do opinii
Avatar użytkownika - Mamut
Mamut
Przeczytane:2013-06-27, Ocena: 4, Przeczytałam, ROK 2013 PONAD WYZWANIE,
12letni Torak jest świadkiem śmierci ojca z łapy niedźwiedzia. Zwierzę zostało opętane przez złego czarownika, a zadanie jego powstrzymania klany powierzają chłopcu. Musi odnaleźć górę, której nikt nie widział, rozwiązać zagadkę, której nikt nie rozwiązał, pokonać niedźwiedzia, którego nikt nie jest w stanie pokonać. Nieco bajkowa, aczkolwiek mroczna i niebezpieczna sceneria czasów pradawnych.
Link do opinii

Przepiękna historia o przyjaźni, poświeceniu i wyborach życiowych. Choć tematyka zdaje się być adresowana do dzieci - nic bardziej mylnego. Każdy znajdzie tu coś dla siebie. Czytając ją przypomniała mi się "Opowieść o Alvinie Stwórcy" Orsona Scotta Carda, natura zawsze powinna być dla nas magiczna, niezależnie od tego ile mamy lat. Dzięki niej przeniosłam się do innego świata. Polecam całym rodzinom

Link do opinii
Avatar użytkownika - Kai
Kai
Przeczytane:2015-12-29, Ocena: 6, Przeczytałam,
Avatar użytkownika - chabrowacczyteln
chabrowacczyteln
Przeczytane:2014-06-07, Ocena: 6, Przeczytałam,
Avatar użytkownika - kobra18
kobra18
Przeczytane:2010-08-24, Ocena: 5, Przeczytałam, "Ale to już było" ;),
Inne książki autora
Wyrzutek
Paver Michelle0
Okładka ksiązki - Wyrzutek

Czwarty tom Kronik Pradawnego Mroku, cyklu powieści fantasy przenoszących czytelnika sześć tysięcy lat wstecz, do epoki kamiennej. Tym razem Torak, młody...