Wilk z lasu

🐺 „𝓦𝓲𝓵𝓴 𝔃 𝓵𝓪𝓼𝓾” 𝓐𝓷𝓮𝓽𝓪 𝓙𝓪𝓭𝓸𝔀𝓼𝓴𝓪 🐺

 Bo kiedy stawką jest dobro słabszych, Dora Wilk nie zawaha się sięgnąć po ostateczne środki. 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

„Wilk z lasu” to kolejny tom z serii z Dorą Wilk i sentymentalny powrót do Thornu. Aneta Jadowska kolejny raz serwuje nam znakomitą powieść z gatunku Urban fantasy, dostarczając czytelnikowi masę niezapomnianych wrażeń i mnóstwo radości z powrotu do ulubionych bohaterów tej serii!

W Thornie narasta chaos, a Dora Wilk nie cofnie się przed niczym, by go powstrzymać. Akcja książki rozpoczyna się kilka tygodni po zamknięciu sprawy Latarnika, a przed Namiestniczką pojawiają się nowe wyzwania. Nie przewidziała, że stanie się matką zastępczą dla straumatyzowanej dziewczyny, władająca ogniem, która przez dręczącą ją koszmary, może wyrządzić wiele szkód. W dodatku będzie musiała zrobić wszystko, by ocalić pokój pomiędzy wilczym stadem, a wampirami. Piętrzące się problemy staną się dla Dory nie małym wyzwaniem. Tylko czy zdoła sobie z tym wszystkim poradzić? Tego dowiecie się sięgając po kolejny tom!

Porcja przygód w tej książce jest znacznie większa niż w poprzedniej części. Co najlepsze - nic nie dzieje się przesadnie zbyt szybko, dzięki czemu czytelnik ma możliwość czerpania radości z każdego wydarzenia po kolei, nic mu nie umyka, nic nie jest również przedstawione w dużym skrócie.

Uwielbiam tę powieść za to, jak bardzo trzymała mnie w napięciu, z jaką łatwością pozwoliła mi na zaangażowanie się w rozgrywające się na jej kartach wydarzenia oraz z jaką przekorą zaskakiwała mnie coraz bardziej, stawiając mnie w obliczu sytuacji, których naprawdę się nie spodziewałam.

Lekki styl pisania autorki sprawia, że przez całą książkę się po prostu płynie. Nie ma czasu choćby na złapanie oddechu. Od pierwszej strony czułam się oczarowana tą opowieścią, urzekła mnie magia miejsca, w którym mieszkali bohaterowie. Jeśli chodzi o charakterystykę postaci, to autorka stanęła na wysokości zadania, stworzyła tak autentycznych, a zarazem sympatycznych bohaterów, że nie sposób ich nie polubić.

To kolejny tom serii, więc przed sięgnięciem po „Wilka z lasu” konieczne jest poznanie wcześniejszych powieści Anety Jadowskiej z tego uniwersum. Zapewniam, że cała seria skradnie wasze serce! To doskonałe połączenie fantastyki z dużą dawką emocji, niezapomnianych wydarzeń, radości, smutku i dobrego humoru i nietuzinkowych bohaterów! Polecam! Fani niebanalnych powieści fantasy z pewnością będą zadowoleni!

"Lu­dzie, wilki, ma­gicz­ni - każdy ma swoje [granice], a jed­nak za­wsze znaj­dzie się ka­na­lia, która je prze­kro­czy". O przekraczaniu granic dziewczynki w której sny wchodzi zła siła i burzy jej z trudem wypracowany spokój ; młodego wilka, którego ojciec był gotów oddać na pastwę mrocznych mocy, by zdobyć władzę. Wreszcie samej Dory, by namieszać nie tylko w Thornie ale i w Trójprzymierzu u wampirów i u wilków. Relacje magicznych bardzo przypominają nasze, ludzkie. Przemoc w rodzinie, odrzucenie dziecka ze względu na orientację seksualną, chuligańskie wybryki nastolatków, destrukcyjna obsesja posiadania władzy, przywiązanie do starego porządku bo kiedyś było lepiej i łatwiej było manipulować innymi. Dora Wilk ma swój kącik w moim czytelniczym serduchu i każda książka z nią mnie cieszy bardzo. O ile poprzednie były, hmm.. wyluzowane. Choć to nie najlepsze określenie. Ta jest dojrzalsza, zmuszająca do refleksji. Problemy z którymi musi się mierzyć Namiestniczka są poważniejsze, a może nam bliższe? Jak wszystkie powieści autorki jest znakomicie napisana, nie mogłam się od niej oderwać. I już nie mogę się doczekać następnej części.

"Wilk z lasu" Anety Jadowskiej jest jedną z tych książek, które zostaną mi w pamięci na długo. Choć czytałam go już jakiś czas temu to nadal potrafię przypomnieć sobie emocje, które towarzyszyły mi podczas czytania. Główną z nich jest poczucie niesprawiedliwości względem Bjarke. Niby najbliższa rodzina powinna wspierać i kochać, a jednak tego nie robi. Grrrr...

Oprócz tytułowego wilka w książce znajdziemy trupy oraz czarną magię. Nie będę zdradzać szczegółów, ale to lektura pełna emocji. Rodzina to nie zawsze więzy krwi, a nasz wybór, który Dora musiała pokazać Bjarke.

Okładkowy biały wilk długo trzyma w tajemnicy swoje pochodzenie i historię. Jednak Dora jako Namiestniczka oraz Alfa ma swoje dojścia i powoli odkrywa te tajemnice. Czytelnik nie dowiaduje się wszystkiego od razu, autorka trzyma nas w napięciu przez większość książki by w kulminacyjnym momencie zrzucić emocjonalną bombę. Ależ byłam wściekła na osoby z najbliższego otoczenia Bjarke za brak jakiejkolwiek reakcji... Chwała Dorze za to, że jest tak opiekuńcza.

Jeśli znacie i uwielbiacie uniwersum Thornu to nie muszę Was namawiać do sięgnięcia po tę pozycję. Ale jeśli jeszcze nie poznaliście tego świata to przed "Wilkiem z lasu" warto przeczytać "Dzikie dziecko miłości".