reklama

Za ścianą ciszy

Wydawnictwo: DRAGON
Data wydania: 2021-06-16
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788381727273
Liczba stron: 352
Język oryginału: polski

Ocena: 5.58 (12 głosów)

Świat nigdy nie był dla Idy zbyt łaskawy. Choroba sprawia, że kobieta traci słuch i niebawem może się stać zupełnie głucha. Z obawy przed niepełnosprawnością i samotnością tkwi w toksycznym związku. Dodatkowo dramatyczne wydarzenia sprzed lat sprawiły, że zupełnie nie wierzy w siebie i w to, że mogłaby normalnie żyć.

W dniu swoich trzydziestych urodzin przypadkowo spotyka Adama. Mężczyzna samotnie wychowuje sześcioletnią córkę i również ma za sobą trudną przeszłość. O każdym bolesnym przeżyciu świadczą liczne blizny na jego ciele. Oboje są osamotnieni, poturbowani i niepasujący do świata. Od początku są też świadomi, że ich znajomość nie ma przyszłości, a za dobre chwile przyjdzie im słono zapłacić...

Czy tych dwoje życiowych rozbitków ma jeszcze szansę na szczęście?

Tagi: Literatura obyczajowo-rodzinna

Kup książkę Za ścianą ciszy

Sprawdzam ceny dla ciebie ...
REKLAMA

Zobacz także

Opinie o książce - Za ścianą ciszy

Avatar użytkownika - MagdalenaCzyta
MagdalenaCzyta
Przeczytane:,

Słuch to jeden z najważniejszych zmysłów.
Wyobrażacie sobie jakby to było gdybyśmy nie mogli odbierać świata tym zmysłem?
Nie słyszymy głosów, szumu wody, śpiewu ptaków, szelestu wiatru... Zupełnie nic.

Ida od najmłodszych lat boryka się z wadą słuchu,która wciąż postępuje. W szkole spotykała się z drwinami i wyśmiewiskami. Przez problemy młodzieńcze straciła zupełnie wiarę w siebie i nie potrafi nikomu zaufać. Jakby wszystkiego było mało tkwi o toksycznym związku.
Czy zakończy to co ją niszczy?
Czy przypadkowo spotkany Adam, który ma za sobą trudną przeszłość odmieni jej życie?
Czy dla Idy zaświeci słońce? Czy uwierzy, że może być szczęśliwa mimo traumy z dzieciństwa? Czy tych dwoje ludzi ma szansę na szczęście?

Autorka poruszyła bardzo poważny problem społeczny. O ile dla samych niedosłyszacych jest coraz więcej możliwości by normalnie słyszeć, o tyle mentalność niektórych ludzi pozostawia wiele do życzenia. Teksty "patrz głucha" , "patrz co ma w uchu" to nadal funkcjonuje. A ponoć jesteśmy inteligentnymi osobami. Gdzie takt, dyskrecja.

Historia, którą stworzyła autorka jest wyjątkowa i jakże prawdziwa. Postacie swietnie wykreowane. Bardzo wzruszająca historia. Sama postać Idy wzbudza tyle współczucia, angażuje czytelnika w chęć pomocy jej, przytulenia.
Sztuka tak napisać książkę, aby postacie były wiarygodne, namacalne i takie nasze, a to w tej książce autorce się udało.

Link do opinii

Różnimy się od siebie wzrostem, kolorem włosów, sposobem mówienia, a co, jeśli ktoś wyróżnia się bardziej i nie wpisuje się w przyjęte kanony urody, ogólne zachowania, gdy jego inność wywołana jest chorobą, z którą boryka się na co dzień. Czy społeczeństwo jest gotowe, by zaakceptować i z niewymuszoną naturalnością traktować wszystkich jednakowo? Ta opowieść to ukłon w stronę ludzi, którzy choć raz czuli, że czegoś się wstydzą lub boją się braku akceptacji, który jest tak ważny do budowy własnej wartości.

Ida to kobieta, która od dziecka uczy się żyć ze swoją niepełnosprawnością. Próbuje budować relacje z mężczyzną, mimo że w tym związku, nie czuje się tak naprawdę szczęśliwa, nie rezygnuje jednak z obawy przed samotnością. W dniu swoich trzydziestych urodzin spotyka Adama. Mężczyzna ma za sobą bolesne przejścia i już od młodych lat czuje, że nie pasuje do tego świata. Wychowuje samotnie sześcioletnią córkę, która daje mu motywację, by się nie poddawać. Wydaje się, że tych dwoje ma ze sobą niewiele wspólnego, czy aby na pewno?

Przypadek splata losy dwojga ludzi. Oboje mają tajemnice z przeszłości i trudne przeżycia, które odcisnęły na nich piętno i nie dają o sobie zapomnieć do dziś. Borykają się z problemami, których większość ludzi nigdy nie doświadczy. Próbują się wpisać w przyjęte kanony społeczne, uczą się tuszować swoje niedoskonałości, by społeczeństwo ich zaakceptowało.

Poznajemy życie Idy od lat młodości aż po obecny czas. Kobietę, autorka przedstawia bardzo wnikliwie, dzięki czemu mamy możliwość poznać codzienność osoby niepełnosprawnej, jej obawy, codzienne lęki, myśli, które zna tylko ona sama. Jej ograniczenia nie zawsze wynikają z choroby, a czasem z braku wiary we własne możliwości i małą samoocenę. Mnie podobała się drugoplanowa, ale jakże ważna postać, jest to siostra Idy. Kolejną wartością, którą przekazuje nam między wierszami autorka, to wpływ rodziny na nasze życie. Czasem znajdujemy w niej opacie, a czasem przeciwnie, jest toksyczna jak trucizna.

 Wpleciona tajemnica dziewczyny zaciekawia, a mężczyzny intryguje. Ida i Adam są bardzo wyjątkowymi ludźmi i wręcz pragniemy poznawać ich codzienne rozterki i problemy, które szykuje dla nich życie. Nie są idealni i może właśnie dlatego tak nam bliscy. Emocje, które przerastają bohaterów, lęk przed śmiesznością, próba zadowolenia wszystkich dokoła, codzienne zmaganie się z niepełnosprawnością, samotność oraz brak wiary w siebie po wydarzeniach, które jak drzazga siedzą w ich sercach i nie chcą opuścić ich wrażliwe dusze.  To wszystko sprawiło, że doświadczyłam moc wzruszeń, a ciekawość jak potoczą się losy sympatycznych bohaterów, trwa aż do ostatniej strony.

Przejmująca historia bardzo dobrze napisana pełna emocji z wrażliwymi bohaterami i tematami społecznymi jakże ważnymi. Wymagały one analizy i przygotowania ze strony autorki, a opakowane w piękną opowieść sprawiają, że zaczytamy się w niej bez pamięci. Trochę smutna, trochę nostalgiczna, ale daje też nadzieję, wiarę w dobro i lepsze jutro. 

Bardzo wartościowa publikacja nie tylko ze względu na poruszane kwestie, ale i styl pisania Anny Ziobro, który aż prosi się o pochwałę, bo czyta się płynnie i jedyną wadą tej opowieści jest to, że się kończy. Chcemy więcej i więcej, by poznać kolejne losy bohaterów bardzo prawdziwych i wyrazistych. Nic nie pozostaje mi innego, jak czekać na kolejną propozycję autorki, a wiem, że to już niebawem.

Link do opinii
Avatar użytkownika - Justtinazet
Justtinazet
Przeczytane:2021-07-22, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam,

"Za ścianą ciszy” to poruszająca i smutna historia zawierająca cały wachlarz emocji. Powieść wciąga od pierwszych stron, a lekki styl pisania autorki, piękno języka i dobrze wykreowani bohaterowie sprawiają, że książkę czyta się szybko i nie sposób się od niej oderwać. Anna Ziobro umiejętnie połączyła teraźniejszość z przeszłością dzięki czemu dowiadujemy się jaki wpływ na główną bohaterkę miało jej dzieciństwo i okres dorastania oraz traumatyczne wydarzenia, których doświadczyła.
Jest to powieść poruszająca wiele trudnych tematów - odrzucenie, brak zrozumienia i akceptacji, brak poczucia własnej wartości, postrzeganie osób niepełnosprawnych.
.
Historia skłania do refleksji i zadumy, a Autorka uczy nas empatii i przypomina żeby nie oceniać ludzi po pozorach.
Polecam!

Link do opinii
Avatar użytkownika - zaczytana_optymi
zaczytana_optymi
Przeczytane:,

"Szczęście nie zależy od tego, czy jest się takim samym jak wszyscy, czy zupełnie innym. Zależy od nas samych. Sami kształtujemy je dla siebie, nieważne w jakim jesteśmy miejscu, czym się zajmujemy ani jak nas widzą inni..."

Myślę, że powyższy cytat oddaje to co znalazłam w książce Anny Ziobro "Za ścianą ciszy" - znalazłam szczęście...

Pomimo tego, że może nie każdy będzie je rozumiał tak jak ja, ale dla mnie ta książka była rewelacyjna... I odnalazłam w niej szczęście chociażby czytając ją byłam szczęśliwa. To nic, że momentami łza zakręciła mi się w oku... po prostu byłam szczęśliwa, że mogę czytać, widzieć te literki...że mogę czuć tę książkę w swoich dłoniach:)

Doceniajmy te cuda każdego dnia...

Wzrok, słuch, dotyk... cieszmy się tym, bo są tacy którzy tego nie znają...

Może się powtórzę, ale takie książki jak Twoja Aniu wzbudzają we mnie chyba dodatkowe emocje... za bardzo wczuwam się i emocjonalnie podchodze do takich bohaterów...

Świat Idy nie jest mi obcy ponieważ córka przyjaciółki chodzi w takich aparatach słuchowych i obie uczyły się niedawno języka migowego.. zresztą to jest takie moje małe marzenie, żeby kiedyś się go nauczyć. Może mi się uda;)

Główna bohaterka nie miała w życiu łatwo. Od najmłodszych lat wyśmiewana z jej "kalectwa"... Najgorzej było z rówieśnikami w szkole, chociaż Maciej był dorosły, a napsuł mi nerwów... ohhh jak ja takich ludzi nie lubię! Nie rozumiem jak można być takim człowiekiem! 😤

Dziewczyna zawsze miała wsparcie w swojej siostrze. Dobrze, że miała kogoś na kim może polegać...
W swoje 30-ste urodziny wpada w sklepie na Adama... ma wrażenie jakby skądś go znała...
Wkrótce poznaje prawdę i wszystko się powoli zaczyna układać w jedną całość.
Adam wychowuje samotnie mała córeczkę i ma swoją tajemnicę...

Ale kto z nas ich nie ma?

Jak myślicie czy tajemnica Adama wyjdzie na jaw?
Jak potoczą się losy Idy i Adama, czy dwoje ludzi zranionych przez życie będzie mogło być ze sobą szczęśliwych...?

Uważam, że jest to jedna z piękniejszych historii jakie czytałam. Myślę, że pomimo tego, że powieść Ani jest smutna i trudna...jest również CUDOWNA!

Pomimo tego jacy jesteśmy i jak ciężko jest nam w życiu zasługujemy na szczęście. I pamiętajcie ono zawsze nadejdzie... nawet wtedy kiedy długo się na nie czeka...
.
Wiem coś o tym...💚
.
Polecam z całego serca!
.
Aniu @anna_ziobro_autorka gratuluję!
.
Napisałaś piękną powieść!
.
Czekam na kolejne Twoje dzieła:*

Link do opinii
Avatar użytkownika - aniabex
aniabex
Przeczytane:2021-06-20, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam, 52 książki 2021,

„Szczęście nie zależy od tego, czy jest się takim samym jak wszyscy, czy zupełnie innym. Zależy od nas samych”.


Ona – piękna, młoda, utalentowana kobieta, od dziecka zmagająca się z chorobą, która nie zamierzała się cofnąć, a wręcz przeciwnie – postępowała. Jej całe życie to walka o normalność, bo jej odmienność ją definiowała w oczach innych ludzi, a w końcu i w jej własnych. Choć często załączał się jej tryb czarnowidztwa, czułą się bezużyteczna, wadliwa i niezasługująca na szczere uczucie, w głębi serca wierzyła, że i ją w życiu może spotkać coś dobrego.

On – poturbowany przez życie jak mało kto, mimo wszystko twardy facet. Choć od dziecka czuł się jak niepasujący do świata, przytłoczony rzeczywistością – jako samotny ojciec miał konkretny, niezaprzeczalny powód, by zawalczyć o godne życie nie tylko swoje, ale i swojej córki.

Ona, z natury zamknięta w sobie, nie potrafiła być zawsze szczera. O nie był gotowy na szczerość. Ale to był ten właściwy moment. Oni musieli się spotkać.

Czy dwójka ludzi zbyt odmiennych od wszystkich stanie się idealna dla siebie?

„Za ścianą ciszy” to pięknie opowiedziana, wzruszająca historia, o tym ile człowiek jest w stanie udźwignąć. Autorka porusza tu ważne społecznie tematy, od funkcjonowania osób niepełnosprawnych w rodzinie, grupie rówieśniczej, potem w związkach, po toksyczne relacje, samotność wśród ludzi i zjawisko autoagresji.

Warto przeczytać. To lekka i pełna emocji historia, która otwiera oczy na kilka naprawdę ważnych spraw.

Polecam.

Link do opinii
Avatar użytkownika - gdziejatamksiazk
gdziejatamksiazk
Przeczytane:2021-06-17, Ocena: 6, Przeczytałam,

"Ido, cały świat może być nienormalny , ale nie ty..."
Piękna, utalentowana dziewczyna, później kobieta, która ma jedną wadę. Cierpi na niedosłuch. Ale czy to faktycznie wada? Może to stanowi o jej wyjątkowości? Na pewno nie sądzą tak rówieśnicy, z którymi musiała mierzyć się codziennie, dopóki nie zaczęła nauki w szkole średniej. Musiała znosić docinki, głupie żarty, szykanowanie... Po nagłej śmierci ojca, u którego zawsze szukała oparcia i je dostawała, czas dojrzewania młodej dziewczyny zachwiał jej wiarą w siebie i normalne życie. Stroni od przyjaciół, a jej cichym azylem jest spędzanie czasu przy tworzeniu grafik komputerowych, które są bajkowe, niesamowite. Spotyka Adama, który samotnie wychowuje sześcioletnią córkę. Mężczyzna ma za sobą bolesną przeszłość, która objawia się ranami zadawanymi w zaciszu własnej łazienki, a jego ciało zdobione jest starymi i świeżymi bliznami. Przypadkowe spotkanie Idy i Adama odmieni ich życie, ale czy będzie im dany happy end? Czy dwójka ludzi z rysami na swoich życiorysach, a także ciałach, będą w stanie zaufać sobie nawzajem?
Bardzo emocjonująca książka, która wciąga w historię Idy od pierwszych stron. Poraża okrucieństwem wymierzonym w niewinną dziewczynę, której pogłębiający się niedosłuch dostarcza wielu przykrości i zmartwień. "Ida-inwalida" prześladuje ją od czasów szkolnych i rzutuje to na jej dorosłe życie. Wiem, że to fikcja, ale każda osoba z niepełnosprawnościami na pewno musiała bądź musi się mierzyć z przeróżnymi epitetami na swój temat. Jest to przykre. Autorka w bardzo delikatny sposób poruszyła wrażliwy temat, jak rodzina, rówieśnicy, osoba niepełnosprawna patrzą na tę inność.
"Za ścianą ciszy" oparta jest na wydarzeniach, które w życiu Idy miały swoje miejsce będąc nastolatką, a także w czasie rzeczywistym, kiedy to Ida jest już trzydziestoletnią kobietą. Zgrabnie przeskakujemy w czasie i łatwo można się w tym odnaleźć co uznaję za duży plus. Pióro autorki jest przyjemne, język prosty, przez co książkę czyta się szybko i przyjemnie. Nie czytałam jeszcze nigdy książki w tejże tematyce i zaskoczeniem dla mnie jest, że naprawdę mi się podobała. Pani Ania ujęła mnie tą historią i co tu więcej mówić, musicie przeczytać tę książkę! Serdecznie Wam polecam!

Link do opinii
Avatar użytkownika - Damaczytasama
Damaczytasama
Przeczytane:,

Początek powieści "Za ścianą ciszy" to opis snu jaki wkradł się pod powieki Idy. Jedna z postaci obiecuje jej normalność pod warunkiem, że dziewczyna zanurkuje do rzeki. Życie bohaterki nie jest łatwe i kolorowe, bo Ida traci słuch i bardzo boi się niepełnosprawności. Jej partner życiowy nie rozumie jej i nie wspiera.


Przypadkowe spotkanie odmienia jej życie. Ida poznaje Adama, który miał niełatwe dzieciństwo, a teraz samotnie wychowuje córeczkę.


Czy w końcu do Idy i Adama uśmiechnie się szczęście?


"Za ścianą ciszy" to powieść pięknie napisana, ciepła, emocjonująca, poruszająca i prawdziwa. 


Autorka porusza niełatwy temat niepełnosprawności i robi to z dużym wyczuciem w sposób wyważony i delikatny.


Ida to dziewczyna, która ma wiele kompleksów. W szkole marzyła, żeby mieć przyjaciół i żyć jak "normalna" uczennica. Jednak doświadczyła szyderstwa i braku zrozumienia ze strony rówieśników. Staje się coraz bardziej nieufna, niepewna i lękliwa, a niestety jej choroba postępuje. Ida traci słuch. Bardzo podobała mi się jej postać. To niezwykle wrażliwa i inteligentna dziewczyna, która nie umie rozmawiać o swoich lękach i obawach nawet ze swoją siostrą.


Z kolei Adam skupia się na opiece nad córką. W życiu przeżył wiele złych chwil. Nie ma nikogo z kim mógłby dzielić dobre i złe momenty. Jest mężczyzną ciepłym i opiekuńczym.


Czy bohaterowie przełamią swój strach przed bliskością i otworzą się na drugiego człowieka?


"Za ścianą ciszy" to niezwykle poruszająca książka, która jest pełna różnorodnych emocji. W mojej pamięci zostanie na długo. Tak sobie myślę, że często nie zwracamy uwagi na to, że wszystkie nasze zmysły sprawnie działają. Widzimy, słyszymy, czujemy, nic nas nie boli. Myślimy, że tak będzie zawsze. Co byśmy zrobili, gdyby nasze ciało przestało dobrze działać?


Po książkę Anny Ziobro powinien sięgnąć każdy, bo porusza serca i daje dużo do myślenia. To mądra, ważna i potrzebna powieść. Pokazuje świat kobiety, która jest niepełnosprawna, ale ma marzenia, jak każda z nas.

Link do opinii

Czy macie tak, że przeczytaliście debiut Autora i wiedzieliście, że każdą kolejną książkę chcecie czytać?
Ja mam tak z Anią 💚 Dlatego gdy zobaczyłam, że pojawi się Jej kolejna powieść to wiedziałam, że muszę przeczytać.

Ida to kobieta, która od urodzenia nie słyszy na jedno ucho a w drugim stopniowo traci słuch. Doświadczenia z dzieciństwa spowodowały, że jej poczucie własnej wartości jest bliskie zera. Uwikłana w toksyczny związek boi się go zakończyć ze strachu przed samotnością. Jest zdania, że z jej niepełnosprawnością nie ma szansy na nic innego.
W dniu urodzin spotyka w sklepie mężczyznę, który wydaje jej się znajomy... Co dalej? Sprawdźcie sami.

Ta książka jest dla mnie dowodem na to, że Autorka ma wiele twarzy i jeszcze wiele do pokazania. Powieść kompletnie inna od wcześniejszej, dotykająca kolejnego trudnego tematu a jednak tak samo doskonała.
Doskonała w swej prostocie przekazu, dotykaniu emocji czytelnika, malowaniu postaci i uczuć.

Ja czułam to co czuje Ida. Nie da się ukryć, że choć czasami byłam na nią zła, że tak zamyka się przed światem to jednocześnie rozumiałam jej strach. Mogłam sama go poczuć.

Tej powieści się nie czyta ją się odbiera. Ania z łatwością grała na moich emocjach doprowadzając mnie do łez czy złości. Czasami czułam się też bezsilna i to było najgorsze z uczuć. Na pewien czas zostałam wchłonięta w inny świat, pełen ciszy, smutku, braku nadziei... Ania pokazała mi, że przy Jej pomocy mogę go poznać i zrozumieć.
Autorka jest po prostu mistrzynią.
Utwierdziłam się w przekonaniu, że zdecydowanie, każdą Jej książkę biorę w ciemno!!!

Poza tym to nie jest ,,tylko" dobra powieść, to książka która w pewnym stopniu otwiera oczy. Mam po niej wiele refleksji, przemyśleń...
Nie powiem, że warto przeczytać bo tę książkę koniecznie!!! należy przeczytać.

Aniu 💚 wielkie gratulacje. Twoje książki zostają nie w głowie a w sercu 💚

Link do opinii
Avatar użytkownika - Esclavo
Esclavo
Przeczytane:2021-07-20, Ocena: 4, Przeczytałam,

Moje pierwsze spotkanie z autorką wypadło dobrze, może nie spektakularnie,  nie mocno wciagająco, ale własnie dobrze - bo książka jest z tych bardzo poprawnych, ważnych i z morałem.

Nie jest to typowa historia o miłości, a raczej o pokonywaniu własnych trudności, radzeniu sobie z piętnem niepełnosprawności, o tolerancji, o traumie. Cała powieść jest naszpikowana trudnymi tematami, kazdy bohater walczy, próbuje zmienić swoje życie. Jest to opowieść o dwójce pokiereszowanych ludzi, ktorych połączy przypadkowe spotkanie. Książka podobała mi się, jednak brakło mi większych emocji. Nie było wzruszeń, a całość prezentowała się raczej płasko. Nie było porywająco, ale przeczytałam z zaintetesowaniem. Plus za trudny temat, oryginalność i konsekwencję.

Link do opinii
Avatar użytkownika - Azb
Azb
Przeczytane:2021-07-08, Ocena: 6, Przeczytałem,

Przeważnie postrzegamy się jako osoby empatyczne, otwarte na potrzeby drugiego człowieka. Tak jest w teorii, a w praktyce? Gdyby na naszej drodze pojawiła się osoba z niepełnosprawnością, czy potrafilibyśmy wczuć się w jej sytuację? Czy bliskie kontakty z niepełnosprawnym człowiekiem, które pociągają za sobą konieczność zmierzenia się nie tylko z jego ułomnością, ale często również z towarzyszącymi jej lękami, izolacją, czy nawet depresją nie przytłoczyłyby nas?

Ida, bohaterka powieści Anna Ziobro „Za ścianą ciszy”, jest piękną, młodą kobietą, utalentowaną graficzką, ale przede wszystkim osobą mającą wadę słuchu. I to właśnie ów niedosłuch od zawsze definiuje jej życie. Społeczeństwo odrzuca Idę traktując ją jako odmieńca. W szkole była szykanowana i wyśmiewana. Później, będąc dorosłą osobą, również nie miała łatwo. Ciągłe upokorzenia i strach przed kolejnym agresywnym zachowaniem spowodowały, że nie potrafi uwierzyć w siebie, w to, że może być w pełni samodzielną i niezależną osobą. Ida nie dopuszcza do siebie myśli, że mogłaby wieść normalne życie, kochać i być kochaną. "Szczęście nie zależy od tego, czy jest się takim samym jak wszyscy, czy zupełnie innym. Zależy od nas samych." Tylko, że Idzie z każdym dniem jest coraz trudniej w te słowa uwierzyć.
W jej życiu pojawia się Adam, samotny ojciec sześcioletniej dziewczynki. Czlowiek, którego nie pzeraża jej wada sluchu, ale... No właśnie, Adam sam boryka się z traumatyczną przeszłością. Czy mężczyzna, który nie potrafi uporać się z własnymi demonami może dać wsparcie Idzie?
***
Książka Anny Ziobro choć liczy sobie zaledwie 350 stron, to zawiera ogromny ładunek emocjonalny. Bohaterowie jej powieści muszą zmierzyć się nie tylko z problemem niedosłuchu głównej bohaterki, ale również stawić czoła prześladowaniom i szykanom, czy przepracować traumę związaną ze śmiercią bliskiej osoby. Czytając "Za ścianą ciszy" trudno nie oprzeć się wrażeniu, że my, jako społeczeństwo, jeszcze długo nie będziemy mogli nazwać się otwartym i przyjaznymi w stosunku do osób borykającymi się z przeróżnymi niepełnosprawnościami, tymi fizycznymi, jak i psychicznymi. I choć zmieniamy się, to wciąż wolimy odseparować się od tych "innych". Nadal łatwiej przychodzi nam powiedzieć, ale Ty jesteś biedny i pójść dale, niż zapytac się co u ciebie słuchać, lub zaproponować wspólny spacer.
Choć książka pani Anny nie jest lekturą łatwą i lekką, to zdecydowanie warto poświęcić jej trochę czasu i przeczytać. Polecam!

Link do opinii
Avatar użytkownika - izabela81
izabela81
Przeczytane:2021-06-27, Ocena: 6, Przeczytałam, Mam, 52 książki 2021,

Świat nigdy nie był dla Idy zbyt łaskawy. Choroba sprawia, że kobieta traci słuch i niebawem może się stać zupełnie głucha. Z obawy przed niepełnosprawnością i samotnością tkwi w toksycznym związku. Dodatkowo dramatyczne wydarzenia sprzed lat sprawiły, że zupełnie nie wierzy w siebie i w to, że mogłaby normalnie żyć.

W dniu swoich trzydziestych urodzin przypadkowo spotyka Adama. Mężczyzna samotnie wychowuje sześcioletnią córkę i również ma za sobą trudną przeszłość. O każdym bolesnym przeżyciu świadczą liczne blizny na jego ciele. Oboje są osamotnieni, poturbowani i niepasujący do świata. Od początku są też świadomi, że ich znajomość nie ma przyszłości, a za dobre chwile przyjdzie im słono zapłacić…

Czy tych dwoje życiowych rozbitków ma jeszcze szansę na szczęście?

Gdy jesteśmy zdrowi, nic nam nie dolega, bierzemy to za pewnik. Jednak spróbujcie postawić się na miejscu głównej bohaterki powieści. Co byście zrobili, gdyby każdy kolejny dzień odbierał Wam część suchu? Ja po części wiem jak to jest, ale tylko po części, gdyż przewodni temat książki, jakim jest utrata słuchu nie jest mi obcy. Mam w swoim otoczeniu osobę, która jest głuchoniema i wiem jak czasami ciężko jest takiej osobie funkcjonować na równi z ludźmi bez tego uszczerbku na zdrowiu. 

Podobało mi się to z jak wielką wrażliwością i wyczuciem autorka podeszła do wątku niedosłuchu. Pokazała nie tylko to, jak niełatwo żyje się takim osobom, ale i udowodniła, że dzięki pomocy, wskazaniu kierunku, z powodzeniem każdy niedosłyszący może nie tylko dać sobie radę w codzienności, ale i spełniać marzenia.

"Szczęście nie zależy od tego, czy jest się takim samym jak wszyscy, czy zupełnie innym. Zależy od nas samych. Sami kształtujemy je dla siebie, nieważne w jakim jesteśmy miejscu, czym się zajmujemy ani jak widzą nas inni."

Autorka porusza również problem szykanowania i poniżania w szkole przez uczniów dzieci z niepełnosprawnością. Obserwujemy także to jak trudno poradzić sobie ze stratą bliskiej osoby. Trzeba wówczas zmierzyć się z żałobą, bólem, tęsknotą, pustką i osamotnieniem czy tak jak Adam samotnym ojcostwem. Pojawi się też wątek odrzucenia, adopcji, samookaleczenia, myśli samobójczych, braku wiary w siebie, potrzebie akceptacji czy toksycznego związku.

"Pewne rzeczy są tak nieprzyjemne, że lepiej o nich nie mówić, bo kiedy pozwoli się im wybrzmieć i ujrzeć światło dzienne, stają się jeszcze gorsze."

Choć książka zawiera sporo trudnych i smutnych tematów, to gdzieś w tym wszystkim przebija się nadzieja na lepsze jutro, dobro, uśmiech i nuta romantyzmu. Trzeba też pamiętać, że nic nie jest nam dane na całe życie. Coś przemija, ale i coś nowego się zaczyna.

Książka dostarcza ogrom emocji i uczuć, przed którymi czytelnik nie ma szansy uciec. Anna Ziobro tak pokierowała fabułą, że nie sposób nie współodczuwać wszystkiego wraz z Idą i Adamem. Bardzo szybko nawiązujemy z nimi nić sympatii, trzymamy kciuki, by im się udało.

"Czasami chciała oddać się marzeniom, że ją też kiedyś coś takiego spotka, zwykle jednak trzymała wyobraźnię w cuglach, znając własne ograniczania i mając świadomość nikłych szans na to, że ktoś naprawdę ją pokocha."

"Za ścianą ciszy" to dojrzała, życiowa, przyjmująca i pozostawiająca wyrwę w sercu powieść. To jedna z tych książek, które są bardzo potrzebne, by ludzie zrozumieli, że nie można stygmatyzować, piętnować osoby z niepełnosprawnością. Polecam gorąco!

Link do opinii

Cudowna, przejmująca historia, a zarazem niezwykle bolesna. Autorka niesamowicie operuje słowem sprawiając, że uczucia targające bohaterami są wręcz namacalne. Sprawia, że chce się ich utulić w cierpieniu, po prostu być, by więcej nie byli skazani na pustkę i samotność. Cała fabuła jest na tyle intrygująca, że książka staje się praktycznie nieodkładalna. Na długo pozostanie w mojej pamięci i często będę wracać myślami do bohaterów, których pokochałam całym sercem. Bardzo wam ją polecam. Dziękuje @wydawnictwo_dragon za egzemplarz.

Link do opinii
Inne książki autora
Tysiąc kawałków
Anna Ziobro0
Okładka ksiązki - Tysiąc kawałków

Julia i Daniel są młodzi, piękni i szaleńczo zakochani. Do szczęścia potrzebują tylko siebie nawzajem. Julia podejmuje jednak błędną decyzję, która...

Zobacz wszystkie książki tego autora
Recenzje miesiąca
Dom marionetek
Natasza Socha
Dom marionetek
Oszukany czas
Kinga Tatkowska
Oszukany czas
Szukając nadziei
Adrianna Klara Kłosińska
Szukając nadziei
Kilka niedużych historii
Katarzyna Wasilkowska
Kilka niedużych historii
Pani z wieży
Magdalena Wala
Pani z wieży
Domek na końcu świata
Danuta Noszczyńska
Domek na końcu świata
Sercem i rozumem
Wojciech Sobina
Sercem i rozumem
Dobry chłopak
Iwona Wilmowska
Dobry chłopak
Pokaż wszystkie recenzje
Reklamy