Zagubione niebo to historie nowe i odnalezione, które gubiły się na łamach prawie zapomnianych już dzisiaj gazet. Wreszcie ułożyły się w całość - w opowieść o różnych porach roku w życiu każdej i każdego z nas, w piękną opowieść.
Pierwsze miłosne uniesienia i rozczarowania, zachwyty nad życiem i bolesne porażki. Długie i krótkie związki, miłość do utraty tchu, cierpienie po rozstaniu. Zdolność wybaczania, umiejętność zapominania. A my marzymy i nie tracimy wiary. Lepiej bowiem mieć wspaniałą przyszłość niż wspaniałą przeszłość, pamiętać, że zguba jest darem - szansą na odnalezienie czegoś lepszego.
Informacje dodatkowe o Zagubione niebo:
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
Data wydania: 2014-05-08
Kategoria: Obyczajowe
ISBN:
Liczba stron: 332
Język oryginału: polski
Tłumaczenie: brak
Kup książkę Zagubione niebo
Sprawdzam ceny dla ciebie ...
Cytaty z książki
REKLAMA
Zobacz także
Zagubione niebo - opinie o książce
Jak dla mnie to trochę się zawiodłam na tej książce tym bardziej że inne pozycje tej autorki wręcz pochłonęłam. Taki zwykły zbiór opowieści które łączy wspólny temat miłość i przebaczenie.
To jedna z książek, która wg mnie nie mieści się w ocenie do 6, bo 2 to za dużo a 1 za mało.
W porównaniu do innych książek, które czytałam Grocholi. Wypada marnie. Chciałam ją sobie kupić zachęcona z początku pozytywnymi recenzjami, ale cieszę się że tego nie zrobiłam, tylko udało mi się ją pożyczyć od koleżanki.
To książka do czytania szybkiego , najlepiej pod słonecznym błękitnym niebem, nie koncentrując się zbytnio na treści, raczej łapania wzrokiem co niektórych zdań. Wydaje mi się, że mimo takiego sposobu czytania wychwyciłam, to co ważne dla opowiadań i niektóre myśli np:
"(...) Tam gdzie jest strach, nie ma miejsca na miłość."
Co do samych opowiadań, to mamy tu do czynienia z trudnymi tematami, strata, samotność, pragnienie miłość. Czyli tym co ludzkie, i o czym czytać chcemy, ale wg mnie jest to potencjał zmarnowany, kilka opowiadań, które wydały mi się na tyle intrygujące, że mogłyby stanowić pełnometrażową historie. zakończyło się błyskawicznie w przewidywany od początku sposób
Najbardziej przemówił do mnie "Powrót taty"
Przy pierwszym opowiadaniu poczułam, że bardzo tęsknię za górami. Przy drugim - za wiejską sielanką. A później okazało się, że tęsknię też za morzem i pierwszą miłością. Katarzyna Grochola obudziła we mnie tęsknoty, które zostały uśpione przez codzienne życie.
Uwielbiam. Uwielbiam wszystko, co wyszło spod pióra Katarzyny Grocholi i nic nie potrafię na to poradzić.
Inne książki autora
Zdążyć przed pierwszą gwiazdką
0
"... Noc przed Wigilią była najbardziej przykra. Święta nie są dla ludzi samotnych, święta są dla rodzin, dla dzieci...Święta są dla przyjaciół...
Zjadacz czerni 8
Zobacz wszystkie książki tego autora
0
Nowa powieść Katarzyny Grocholi. O miłości! Misterna mozaika postaci, miejsc i zdarzeń. Zaskakujący splot ludzkich losów, których tylko...
Przeczytane:2016-06-10, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2016,