Zanim zapłonął świat

,,Zanim zapłonął świat" to pierwszy tom pięknej i wzruszającej historii starszej schorowanej kobiety, Alicji, która na kartach pewnej książki odnajduje swoją przyjaciółkę z czasów wojny.I tak właśnie Alicja wraca wspomnieniami do Krzemieńca.

 

Autorka zabiera nas do roku 1937 na Wołyń, gdzie ziemie te zamieszkiwało wiele narodowości: Polacy, Ukraińcy, Żydzi, Niemcy i Czesi. Poznajemy Helenę, która po zakończeniu studiów chce być niezależną kobietą. Jednak los chciał inaczej. Ukraińcy domagają się wolnej Ukrainy i rodzina dziewczyny doświadcza okropnej agresji ze strony naszych sąsiadów.

 

,,Zanim zapłonął świat" rozpoczyna sagę Krzemieniecką. Książka nie jest obszerna i czyta się bardzo szybko. Ale nie tylko ze względu na jej gabaryty, ale również ze względu na historię, którą opowiada. Jest to poruszająca opowieść o młodzieńczych marzeniach, planach i miłości. Rozpoczyna się kiedy Helena i jej przyjaciele jeszcze nie wie jak bardzo czasy, w których żyją zmienią się.

 

Bardzo polubiłam Helenę, młodą dziewczynę, która potrafiła postawić na swoim. Była inteligenta i zaradna. Kiedy trzeba zbuntowana.

 

Autorka wspaniale klimat dawnych kresów, gdzie na jednej ziemi żyło wiele narodowości. Byli to prości ludzie, którzy nie widzieli podziałów. Łączyła ich przyjaźń i miłość.

 

I właśnie te opisy najbardziej poruszają serca czytelników. Są pełne emocji i sprawiają, ze trudno zapomnieć o historii młodych ludzi żyjących na Wołyniu.

 

Już nie mogę doczekać się kolejnego tomu,  Wam bardzo polecam ,,Zanim zapłonął świat".

 

 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Nie czekałam długo z rozpoczęciem czytania tej książki. Gdy tylko dotarła do mnie przesyłka

wiedziałam, że wszystkie inne muszą poczekać. Po pierwsze dlatego, że okładka wyjątkowo

mnie urzekła - przyznajcie sami, jest piękna. Po drugie dlatego, że ja uwielbiam sagi, a to

jest pierwszy tom nowej Sagi Krzemienieckiej. Po trzecie, premiera tej książki jest 24 marca,

więc mam okazję poznać ją przed wszystkimi i dokładnie w dniu premiery przedstawić swoją

opinię.

Już od pierwszych stron byłam zachwycona. Jest Zamośc rok 2022. Poznajemy Alicję,

starszą, schorowaną kobietę, która otrzymuje książkę od swojej znajomej. Już od

pierwszych stron odkrywa ona na jej stronach swoją dawną znajomą. To sprawia, że do Alicji

zaczynają wracać zdarzenia z dawnych lat. Przenosimy się do Krzemieńca, do 1937 roku.

To obecna Ukraina, kiedyś to ziemie należące do Polaków, gdzie wspólnie mieszkali Polacy,

Ukraińcy, Żydzi, a także Niemcy i Czesi.

Młoda, dwudziestopięcioletnia Helena, po ukończeniu studiów pragnie spełniać się

zawodowo, prowadzić biznes, być kobietą niezależną. Jednak czas, w którym przyszło jej

żyć, nie jest jej przychylny. Matka koniecznie chce ją wydać za mąż, bo przecież taka jest

rola kobiety. Ojciec nie wtrąca się w jej wybory, jego interesuje polityka i gra w karty.

U boku Heleny stoją jej przyjaciele, którzy kibicują jej wyborom. To Ukrainiec - Dmytro i

dwójka Żydów - Zuzanna i Szymon, którzy spodziewają się w bliskim czasie dziecka.

Niestety sytuacja na Wołyniu zaczyna gęstnieć. Ukraińcy coraz bardziej zaczynają domagać

się wolnej Ukrainy, sieją w społeczeństwie nienawiść do Polaków, zaczynają się podpalenia

czy rozboje.

Rodzina Heleny również doświadcza ataku agresji.

Jak to z sagami bywa, "Zanim zapłonął świat" to dopiero początek historii. Jednak już teraz

warto napisać, że historii niezwykle ciekawej. O rzezi wołyńskiej już wiele książek powstało,

wiele zostało powiedziane, napisane. Ale historii nigdy dość. Musimy o tym czytać, musimy

tego słuchać, musimy w sobie tą wiedzę pielęgnować. Oczywiście po to, żeby nie dopuścić

nigdy do powtórki tego, do czego mogą doprowadzić wypowiedziane słowa, podsycana

nienawiść, wykluczenia czy mowa nienawiści.

A Saga Krzemieniecka zapowiada się cudownie. Autorka doskonale prowadzi nas przez

historię , powoli i ciekawie. Już od pierwszego tomu poczułam bliskość z Heleną i jej

przyjaciółmi. Niestety już teraz zaczynam się bać o ich przyszłość. Mam nadzieję, że to, co

najgorsze ich ominie, ale o tym przekonam się dopiero jesienią, bo wtedy jest zaplanowana

druga część sagi. Już teraz wiem, że muszę ją przeczytać.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

,,Tak jak w miejsce zasianego żyta nie wzejdzie pszenica, tak tam, gdzie człowiek zasieje pogardę, siłę i własną wyższość nad innymi, nie narodzi się życzliwość i zrozumienie." ,,Zanim zapłonął świat" Wioletty Sawickiej to efektowne rozpoczęcie nowego cyklu pt. ,,Saga krzemieniecka". Rozpoczęcie najwyższych lotów, z którego bije wiedza i ogromna pasja autorki do opisywanych przez nią czasów, wydarzeń i ludzi. Gdybym miała wymienić najpiękniejsze książki jakie przeczytałam w swoim życiu, to z pewnością wśród rankingu tych lektur wymieniłabym również właśnie ostatnio przeczytany pierwszy tom ,,Sagi krzemienieckiej". Książka autorki to prawdziwe literackie zjawisko. To proza wyjątkowa, rzetelna, poruszająca i absolutnie przemawiająca do czytelnika. ,,Zanim zapłonął świat" to powieść, która nie tylko opowiada historię. To przede wszystkim powieść, która przywraca historię do życia. Pełną bólu, nieuchronności losu, jednak mimo wszystko piękną i poruszającą emocje bardzo głęboko. Niezwykle rzeczową w spojrzeniu na przeszłość. Rama narracyjna powieści, czyli współczesny Zamość i mieszkająca w nim, schorowana Alicja, która w czytanej przez siebie książce odnajduje ślady dawnej przyjaciółki Marty, nadaje książce wymiar intymnego i poruszającego rozrachunku z pamięcią. Bohaterka nie tylko wraca pamięcią do lat młodości. Ona przenosi się pamięcią do czasów i świata, które przestały istnieć. Wspomnienia Alicji prowadzą czytelnika na Wołyń, do Krzemieńca, miejsca, które w latach trzydziestych XX wieku, tętniło życiem, nadzieją i różnorodnością, choć pod powierzchnią już zaczynało drżeć od politycznych i społecznych napięć. To właśnie ten obraz przedwojennych Kresów pobudza emocje czytelnika najbardziej. Przed oczyma ożywa świat wielokulturowy, gdzie żyją obok siebie różne narodowości, Polacy, Ukraińcy i Żydzi. Wioletta Sawicka z niezwykłą wrażliwością pokazuje, jak codzienność splatała ludzkie losy ponad wszelkimi podziałami. Jak miłość i przyjaźń potrafiły istnieć mimo różnic religijnych i narodowościowych. Relacje jakie łączą Helenę, Dmytra, Szymona i Zuzannę są jednym z najpiękniejszych, najbardziej wartościowych i pouczających elementów tej opowieści. Ciepłe, szczere, lojalne, pomocne a jednocześnie wystawione na próbę wobec nadciągających napięć polsko-ukraińskich i szerzącej się niechęci do Żydów. Najciekawszą postacią w powieści jest niewątpliwie Helena Krzemieniecka. Kobieta wykształcona, ambitna, odważna, zdecydowanie wyprzedzająca swoje czasy. Jej dążenie do niezależności, walka o zdobycie własnego miejsca w świecie zdominowanym przez mężczyzn, stanowi źródło inspiracji. Helena nie poddaje się schematom. Wybiera samostanowienie i rozwój. Choć naraża się na konflikt z rodziną i społeczeństwem dąży do spełnienia marzeń. Tymczasem atmosfera na Wołyniu zaczyna gęstnieć. Nad bohaterami zaczyna unosić się cień nadchodzącej katastrofy. To niezwykle poruszające i przejmujące fragmenty powieści. Czytelnik wie, co się wydarzy, niemalże czuje narastające napięcia, zaostrzające się uprzedzenia i rozłamy społeczne. Bohaterowie nadal próbują żyć normalnie. Kochają, pracują, planują codzienność i przyszłość. Wioletta Sawicka pięknie buduje kontrast między codziennością a nieuchronnie zbliżającą się tragedią. Nadaje wydarzeniom tak emocjonalny wydźwięk, że trudno oderwać myśli od czytanych, kolejnych akapitów i momentu, w którym dla bohaterów zapłonie świat. ,,Zanim zapłonął świat" to przepiękna, z wrażliwością przenikająca ludzkie losy historia o świecie, który nie przeczuwa końca. To poruszająca opowieść o ludziach, którzy wierzą w swoje bezpieczeństwo i trwałość relacji. To nie tylko powieść historyczna. Przede wszystkim jest to opowieść o człowieczeństwie i o tym, co nas łączy, mimo różnic. Wioletta Sawicka z wrażliwością pisze o przyjaźni, odwadze bycia sobą i miłości w najtrudniejszych czasach. Z delikatnością, jednocześnie bardzo wymownie przypomina, jak kruchy bywa pokój, i jak szybko świat, w którym żyjemy, może się zmienić. Ta mądra, wartościowa i wzruszająca książka, uczy empatii, tolerancji i wrażliwości. Skłania do refleksji i pozwala lepiej zrozumieć historię. Nie przez daty, znane nazwiska czy wydarzenia, ale przez losy zwykłych ludzi. To właśnie jej największa siła i powód, dla którego zostaje ona z czytelnikiem na długo po zamknięciu ostatniej strony. Nostalgiczna, wielowymiarowa, sugestywna.. Pełna zachwytu, polecam!

(Kliknij aby rozwinąć opinię)