Zapach lasu

"Zalewska odetchnęła, wciągając głęboko w płuca zapach lasu. Zakręciło jej się w głowie od jego intensywności. Przytrzymała się dłonią poręczy schodów i przymknęła oczy. A potem jeszcze raz zaciągnęła się odurzającym świeżym powietrzem."

"Zapach lasu" to druga część trylogii Mai Drozd, w której znajdujemy dalsze losy Ewy Zalewskiej. Przyznam, że lektura tej powieści była jak powrót do domu po długiej nieobecności. Żałuję tylko, że nie pamiętam wszystkich szczegółów z pierwszego tomu. Zdecydowanie polecam Wam lekturę tych książek w niewielkim odstępie czasu, chyba że macie dobrą pamięć do szczegółów.
Książka urzekła mnie zajmującą, wielowątkową opowieścią, dzięki której mogłam przenieść się w czasie do lat u progu I wojny światowej. Na chwilę przed jej wybuchem wszystko wyglądało inaczej. Z jednej strony to jeszcze czasy świetności dworków szlacheckich, wystawnych bali i szumnego życia elit, z drugiej rosnące niepokoje związane z wzmagającymi się walkami narodowowyzwoleńczymi.

W "Zapachu lasu" wspomniane wyżej wydarzenia stanowią wiarygodne tło dla rozgrywających się wydarzeń. Nawet więcej, działania podziemia znacząco wpływają na życie Antona. Mimo początkowej niechęci mężczyzny do angażowania się w tego typu akcje, ostatecznie decyduje się wesprzeć ich poczynania. Sama Zalewska raczej trzyma się od tego z daleka. Przynajmniej, na tym etapie życia. Druga część historii to czas, w którym kobieta dochodzi do siebie po bolesnej stracie. Nie mogąc znieść kryjących się w zakamarkach Zalesia wspomnień, decyduje się na dłuższy wyjazd. Trochę ucieka od bolesnych przeżyć, a trochę udaje się w podróż mającą na celu odnalezienie swojego miejsca w życiu.

Analiza postępowania Ewy i Antona pozwala stwierdzić, że zmiana miejsca zamieszkania niekoniecznie wpływa na wygaszenie uczuć, raczej pozwala spojrzeć na wszystko z innej perspektywy i wyznaczyć sobie nowe cele. W trakcie pobytu Zalewskiej poza domem miała ona wiele możliwości na ułożenie sobie życia, jednak zawsze czegoś jej brakowało. Tak naprawdę trudno jest zacząć wszystko od nowa, gdy serce wciąż rwie się do starego. Dopiero powrót do Zalesia umożliwia Ewie odetchnięcie pełną piersią.
Czy kobiecie dane jeszcze będzie zaznać tam szczęścia?
Czas pokaże.

"Zapach lasu" to, podobnie jak "Zapach ziół", wciągająca powieść napisana pięknym językiem. Pośród wielu publikacji, w których trudno o dobrą korektę, a przede wszystkim o tekst napisany na wysokim poziomie, powieści Mai Drozd plasują się na pierwszym miejscu. To nie jest tylko czytanie książki, to uczta literacka, która umożliwia odczuwanie różnorakich doznań, dających poczucie właściwie spędzonego czasu. Znać tutaj dobrze przeprowadzony research, tło historyczne ukazane w powieściach zostało wiernie odzwierciedlone, a postaci sprawiają wrażenie żywych, jakby wyciętych z kart historii.

Z czystym sercem mogę polecić te powieści miłośnikom dobrej literatury, którzy nie boją się trudnych tematów, a jednocześnie cenią sobie w książkach realizm historyczny. To również historia pełna emocji, których nie braknie w trakcie lektury.

Moja ocena 9/10.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Kontynuacja losów bohaterów znanych z poprzedniej książki jest ciekawą i wyboistą drogą do szczęścia, którego nie jest łatwo osiągnąć. Tęsknota głęboko skrywana w sercu prowadzi do wielu zwrotów akcji zarówno u Ewy jak i Antona. Świat na początku XX wieku rządził się swoimi prawami. Kobiety nie miały łatwego życia, Ewa ciągle walczyła o własne wartości, przemyślenia i wybory. Leczyła swych oddanych pacjentów choć nie mogła być lekarzem. W tej części poznajemy inne postaci. Milda Wysocka staje się dobrą przyjaciółką Ewy, uczy ją mody, obycia na salonach czy wspiera w podjętych decyzjach. Jakub, brat Tadeusza częściej udziela się w życiu rodziny. Zaś babka Julia ma decydujące zdanie w sporach i rozterkach rodzinnych. Autorka ciekawie poprowadziła fabułę, gdy wydawało się, że dwie pogubione dusze spotkają się, to ich los tak się odmienił, że sytuacja pozostała niewyjaśniona. W powieści czuć miłość bohaterów do znanych terenów, do lasów, zapachów i ziół. Polecam

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Macie jakiś swój ulubiony zapach? Ja mam i jest to właśnie zapach leśny.
Zapraszam Was dzisiaj na recenzję mojego patronatu "Zapach lasu". To kontynuacja "Zapachu ziół" , które swoją premierę miały w zeszłym roku.
Ten drugi tom czytałam tak samo z zapartym tchem, przede wszystkim ze względu na ciekawą fabułę, obfitą w interesujące zdarzenia oraz miejsca, do których udali się bohaterowie tej książki, co tylko wzmagało moje zainteresowania.
Maja Drozd z niezwykłą wrażliwością opisała dalsze losy Ewy Zalewskiej po stracie męża, Tadeusza. I mimo, że powieść powstała współcześnie, to podczas jej czytania czytelnik przenosi się w czasie. Autorka nie tylko zadbała o język tak bardzo charakterystyczny dla ówczesnej epoki, początków XX wieku. Ona zadbała o wszystkie szczegóły i detale takie, jak wystrój wnętrz, klimat epoki, obyczajowość, krój ubrań, czy wszelkie historyczne smaczki. Ktoś powie, że takie książki to nie dla mnie. Ale czy na pewno? Maja Drozd wykreowała realnych bohaterów, którzy mimo upływu lat również mają swoje uczuciowe rozterki, problemy dnia codziennego, różne moralne dylematy, trudne relacje rodzinne, konflikty i uprzedzenia.
Postać Ewy została wspaniale wykreowaną. To mimo wszystko silna i pełna odwagi sylwetka kobieca, która wyrastała ponad swoją epokę, dzięki też przyjaźni z Mildą. Ambitne, charakterne oraz dążące do realizacji własnych przekonań i marzeń. Śmiem użyć stwierdzenia - kobiety wojowniczki.
Ewa po śmierci ukochanego stara się na nowo poukładać swoje życie. I choć rodzina, epoka i konwenanse nie ułatwiają jej tego i żądają, by się ich słuchać i im podporządkować, ona jest niezłomna, odważna i niezależna. Potrafi też tupnać nogą i za to ją polubiłam.
Oprócz głównego wątku z Ewą śledzimy też dalsze losy Antona Brodzkiego, który przenosząc się do Łodzi, szybko przekonuje się, że to miasto nie jest dla niego tym, czego oczekiwał. Uświadamia sobie nie tylko tęsknotę za Zalesiem, ale też za Ewą. Czy jeszcze ich drogi się ze sobą przetną?
Ta druga część jest równie zachwycająca jak pierwsza. Pozwala dosłownie odpłynąć i odnaleźć się w tamtych czasach, cofnąć się o ponad 100 lat. Pięknie zbudowana fabuła, cudowny język tamtych czasów, doskonale budowane napięcie i urocze wydanie książki sprawiły, że jestem w pełni usatysfakcjonowana.
W dodatku na kartach drugiego tomu mogłam lepiej poznać główną bohaterkę, jej myśli, odczucia. Mogłam ją obserwować na przełomie kilku lat, co pozwoliło mi dobrze poznać tę kobietę oraz bacznie przyglądać się zmianom, jakie zachodziły w jej życiu oraz w niej samej.
"Zapach lasu" to pełna emocji, wartościowa, miejscami poruszająca i trudna opowieść, obfitujaca w życiowe mądrości, doświadczenia i prawdy. Ponadto autorka świetnie oddała klimat i czas niepokoju początków XX wieku. To również uświadomienie sobie, bohaterom, że choć zmienili otoczenie, miejsca, klimat i ludzi wokół, to serce i dusza miota się i tęskni ogromnie za tym, co jest znane, ukochane i oswojone.
"Lasem mi zapachniało. Burza przyniosła zapach drzew spoza miasta. Zatęskniło mi się za lasem - westchnął."
Polecam wszystkim, którzy lubią silne bohaterki i lubią literacko przenieść się w czasie o stulecie.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

,,Zapach lasu" to powieść obyczajowo-historyczna, w której losy bohaterów splatają się z burzliwym początkiem XX wieku.

 

Autorka prowadzi czytelnika przez świat przemian społecznych, kulturowych i osobistych. Ewa Zalewska stara się odnaleźć sens życia po stracie męża, a jej droga staje się opowieścią o żałobie, sile kobiet i odwadze w podejmowaniu trudnych decyzji. Równolegle śledzimy losy Antona Brodzkiego, który w dynamicznie rozwijającej się Łodzi musi zmierzyć się z własnymi ambicjami i konsekwencjami swoich wyborów.

 

Największym atutem powieści jest atmosfera - wyczuwalna niemal fizycznie. Tytułowy ,,zapach lasu" staje się metaforą pamięci, tęsknoty i powrotu do korzeni. Przyroda nie jest tu jedynie tłem - współgra z emocjami bohaterów.

 

Maja Drozd kreuje postacie wiarygodne i wielowymiarowe. Ich decyzje nie są czarno-białe, a dylematy - autentyczne. Szczególnie poruszający jest wątek kobiecej niezależności i siły w świecie, który nie zawsze sprzyja samodzielnym wyborom.

 

Relacje między bohaterami rozwijają się naturalnie, bez przesadnego dramatyzmu. To powieść, która nie epatuje sensacją, lecz buduje napięcie poprzez emocje i wewnętrzne przemiany.

 

Język autorki jest plastyczny i nastrojowy. Opisy miejsc - Grodna, Łodzi, leśnych przestrzeni - są sugestywne, ale nie przytłaczają. Narracja płynie spokojnie, momentami refleksyjnie, co doskonale współgra z tematyką.

 

,,Zapach lasu" to powieść obyczajowo-historyczna, w której losy bohaterów splatają się z burzliwym początkiem XX wieku. Najlepiej sięgnąć po nią po lekturze pierwszego tomu, choć historia broni się także samodzielnie.

 

To książka o stracie, nadziei i odwadze, by zacząć od nowa - spokojna w formie, ale intensywna w przeżyciach.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Niewiele ponad rok temu w świat poszedł ,,Zapach ziół". To cudowna książka, która opowiada historię Ewy i Tadeusza, na tle ważnych historycznych wydarzeń. ,,Zapach ziół" kończy się tragicznie, śmiercią Tadeusza. Po jego stracie Ewa musi nauczyć się żyć w nowym świecie bez ukochanej osoby.   W żałobie trwają przy niej bliskie osoby, Marysia, Weronika, Hela i przede wszystkim Anton. Mimo wsparcia swoich przyjaciół, Ewa nie może znaleźć swojego miejsca w domu. Opuszcza Zalesie. Musi przemyśleć wiele spraw i podjąć wiele ważnych decyzji.

Wyrusza do rodziców do Grodna, gdzie poznaje Mildę Wysocką, młodą kobietę, która pokazała jej inny świat. Milda to młoda kobieta, ale wbrew pozorom bardzo doświadczona przez los. Mimo wszystko z uśmiechem na ustach i odwagą patrzy w przyszłość. A może tym tylko maskuje swoje prawdziwe odczucia?

Milda wprowadza Ewę w towarzystwo. Ewa zaczyna rozkwitać, zaczynają się nią także interesować mężczyźni. Młoda Zalewska czuje, że nie potrafi tak żyć. Że to nie jest jej świat. Zrozumiała, że jej miejsce jest w Zalesiu. Czy wróci do swoich ukochanych lasów i łąk?

W tej historii ważną częścią jest Anton, który po powrocie z Syberii zmienił się. Początkowo przestraszył się swoich uczuć wobec żony przyjaciela. Nie wiedział co z nim zrobić, tym bardziej, że nie wyczuł ich u Ewy. Postanowił odejść, uciec po raz kolejny w swoim życiu. Przed czym ucieka? Czy dobrze zrobił? Wszędzie gdzie się pojawił czuł, że to nie jest jego miejsce. Tuła się po świecie, jest wszędzie tam, gdzie czuje się potrzebny, ale to nie jest jego ostateczny cel podróży.

Czy Ewa odnajdzie siłę by wrócić do swojego lasu? Czy Anton odnajdzie swoje miejsce na ziemi? Czy zakochani znajdą drogę do swoich serc?

Wow! To było takie piękne! Na co dzień nie czytam podobnej literatury, jednak książki Mai mają coś w sobie, co mnie przyciąga do nich. Czytam je z największą przyjemnością. Ta historia jest napisana pięknym polskim językiem. Przedstawia realia życia Polaków, kiedy Polski nie było na mapie. Oprócz rozterek Ewy, Antona, pokazuje cichą i tajną walkę z rosyjskim zaborem. To właśnie między innymi dzięki tym ludziom żyjemy dziś w wolnej Polsce.   Ewa przeszła długą drogę zanim zrozumiała kim naprawdę jest i gdzie jest jej miejsce na ziemi. Bardzo się zmieniła, Milda nauczyła ją jak się ubierać, zachowywać na salonach. Wszyscy chcieli by wyszła ponownie za mąż. Zalewska jednak czuła, że nie tędy biegnie droga do jej szczęścia. Anton wciąż szuka. W swojej tułaczce dotarł aż do Łodzi. Po drodze będzie walczył ze swoimi wewnętrznymi demonami, bo one nie chcą odejść. Myślę, że będą go gnębić aż podejmie tą jedną, właściwą decyzję.

W tej historii pojawią się inni bohaterowie. Wrócimy do naszej kochanej Weroniki, poznamy dalsze losy kilku młodych bohaterek, a także pojawią się nowi.

Kończąc polecam Wam całym sercem tą piękną historię. Zobaczycie w niej małego ducha polski, który tkwi między rodakami w tajemnicy. Będziemy świadkami kiedy nasi bohaterowie szukają swojej drogi życia, pojawi się przyjaźń, miłość i przynależność do swojego miejsca na ziemi. To piękna i wzruszająca historia, którą musicie poznać. Ale zanim to zrobicie, wcześniej czytajcie ,,Zapach ziół", bo ,,Zapach lasu" jest jego bezpośrednią kontynuacją.

Polecam

 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)