Zatoka pełna czarów

Trzeci tom cyklu Córka maga Katarzyny Wierzbickiej to “Zatoka pełna czarów”. Tym razem sięgnęłam po nią w wersji papierowej, dzięki uprzejmości wydawnictwa Mięta. Na samym początku muszę pochwalić przepiękne ilustracje Wioletty Herczyńskiej. Od razu, gdy je zauważyłam w swoim egzemplarzu, przerzuciłam poprzednie tomy z wersji audio na e-book, by obejrzeć je w pełnej, kolorowej krasie i w poprzednich tomach.
Tym razem nie jesteśmy na kempingu rodziny Magdy, a trafiamy razem z nią do letniej szkoły dla Iskier. Zmiana klimatu z beztroskich wakacji na szkołę pełną dzieci z różnymi darami oraz na zagadkę, która nie pozwala na ani jeden spokojny dzień, była genialnym posunięciem. Z przyjemnością wróciłam do tego świata.
Bardzo spodobało mi się to, że główna bohaterka została wrzucona w całkiem nowe realia, że musi się zmierzać z nowymi przeszkodami, nawet tymi, które sama sobie stawia. Jednak kto jak nie Magda da sobie z nimi radę. Po lekturze każdego tomu coraz bardziej zaczynałam lubić Magdę i z czystą przyjemnością śledziłam jej poczynania. Za to Rada Magów tak jak na początku mnie irytowała, tak teraz mnie wkurza na całego. Nie ufam im za grosz i liczę, że dzięki Magdzie zostaną wprowadzone jakieś zmiany, korzystniejsze dla Iskier.
Brakowało mi trochę postaci, które tak polubiłam w poprzednich tomach, ale jestem pewna, że jeszcze wrócą. Mimo tego, że akcja w tym tomie była gęstsza i o wiele szybsza, to jestem pewna, że to jeszcze nie koniec i otrzymamy jeszcze więcej historii o Iskrach. Nie tylko ze względu za porywająca historię, która pewnie rozkochała w sobie wielu czytelników, ale też przez to, że przemyca pod otoczką magicznego świata, wiele mądrości. Jestem pewna, że wiele młodych czytelników wyłapie nawiązywanie do trudności ze znalezieniem sobie miejsca w nowym otoczeniu, czy trudności z zapoznaniem się z nowymi osobami. Mamy tu też motyw szkoły magicznej, który jest naprawdę lubiany przez młodsze osoby, a starsze poczują nostalgiczną podróż do lat młodości, gdzie pewnie zaczytywały się w Harry Potterze. Nie możemy zapomnieć też o dylemacie moralnym, jaki wywołuje Rada Magów. Niby są ważni, by utrzymywać wszystko w ryzach, jednak są zbyt surowi w większości czasu.

Dzień dobry kochani. Dziś mam dla Was kilka słów o książce dziecięco - młodzieżowej pt.: "Zatoka pełna czarów". Jest to co prawda 3 tom serii "Córka maga" ale sadzę, że można ją czytać niezależnie :) Gotowi na przygody i magię? Jeśli tak, to serdecznie zapraszam do zapoznania się z moją opinią :)

Główną bohaterką jest Magda. Jest ona telepatką - potrafi czytać w myślach innych osób. Niestety, ta umiejętność przysparza jej wielu problemów a co za tym idzie, także  i wrogów. By móc w pełni kontrolować swoje magiczne zdolności, wraz ze swoją babcią udaje się nad morze do szkoły dla uzdolnionych Iskier. Jednak nawet dla osób z jej najbliższego otoczenia, jest ogromnym zagrożeniem. Bowiem wśród nich są buntownicy, którzy sprzeciwiają się działaniom Rady Magów. Boją się, że młoda telepatka ich zdemaskuje. Poza tym, wśród nich oprócz telepatek, są też demony, wampiry i kikomory czyli cały przekrój magicznych istot. Jakie przygody czekają na dziewczynę i ich znajomych? Czy lęk pozostałych istot jest uzasadniony? Kto okaże się buntownikiem? Czy uda im się zapanować i kontrolować nad swoimi mocami? Jaki będzie finał tej historii? Odpowiedzi na powyższe pytania poznacie, gdy tę niesamowitą książkę przeczytacie :)

To jest wspaniała historia! Jako fanka Harrego Pottera, jestem absolutnie zachwycona. Mamy tutaj doczynienia z magicznymi istotami i szeroko pojętą magią. Absolutnie przepadłam podczas czytania tej opowieści. Wciągnęłam się w wykreowany świat bez reszty. Dodatkowo bardzo podobał mi się fakt, że ta historia jest taka nasza "polska" a jej akcja toczy się właśnie w naszym kraju. Mam wrażenie, że jest to tak niewiarygodne, że aż zaskakujące i intrygujące zarazem. Czuję, że dzięki temu, ta opowieść jest mi jeszcze bardziej bliska i taka "moja". Bardzo kibicowałam Magdzie, aby jej się udało. Była trochę odizolowana od reszty, a to dlatego, że nadmiernie chroniła ją nadopiekuńcza babcia. Czy jednak były ku temu powody? O tym musicie przekonać się sami. Ja mogę Wam tylko powiedzieć, że w trakcie czytania tej lektury,  z pewnością nie będziecie się nudzić. Dajcie się porwać tej magicznej historii i choć przez chwilę poczujcie się znowu jak nastolatkowie! Jestem przekonana, że ta opowieść trafi do serca zarówno młodszych jak i starszych czytelników. Jeżeli podobnie jak ja lubicie Harrego Pottera, to myślę, że ta opowieść z pewnością Was zadowoli.Tak jak wspomniałam Wam we wstępie, jest to 3 część cyklu "Córka Maga". Jednak uważam,  ze można je czytać niezależnie i doskonale odnaleźć się w całej fabule. Jestem przekonana, że z pewnością sięgnę po wcześniejsze części tego cyklu, bo jestem absolutnie zachwycona. A jednocześnie bardzo ciekawa, co znajdę we wcześniejszych tomach. Wiem, że to będzie z pewnością świetna lektura i dobrze spędzony czas z interesującą historią.

Znałam już wcześniej pióro Autorki, więc z przyjemnością sięgnęłam po jej kolejną publikację.   I z pełną świadomością mogę powiedzieć, że się  NIE zawiodłam. Przeciwnie. Stałam się fanką numer 1 tej historii. Ciekawa fabuła, magia, piękne kolorowe ilustracje i akcja tocząca się nad morzem. Czego chcieć więcej? Kocham takie historie! Jestem przekonana, że dzieci, młodzież i dorośli również pokochają nie tylko ten tom ale również cały cykl. Jest to świetna i idealna lektura na każdą okazję 📖😀

Podsumowując. Z całego ❤️ polecam Wam tę książkę. Jeśli szukacie ciekawej lektury dla swoich dzieci, chcecie ich zainteresować lub sami na chwilę oderwać się od codzienności, to ta historia sprawdzi się do tego idealnie :) Bardzo dziękuję Wydawnictwu Mięta za egzemplarz recenzencki i możliwość przeczytania tak rewelacyjnej książki. To była wspaniała przygoda, dlatego gorąco Was zachęcam, zapoznajcie się koniecznie z "Zatoką pełną czarów". Naprawdę warto! :) a moja ocena to 9⭐️/10 📖😀

Świat stworzony przez Katarzynę Wierzbicką powraca w kolejnej odsłonie z niesłabnącą energią, udowadniając po raz trzeci, że urban fantasy skierowane do młodszego czytelnika potrafi urzec również dojrzałych odbiorców. W najnowszym tomie autorka ponawia zaproszenie do rzeczywistości, w której magiczne uniwersum przylega do szarej codzienności, tworząc mieszankę pełną niezwykłego uroku, ale i niepokojącego realizmu.

Naczelną siłą tej powieści pozostaje warstwa psychologiczna, a także niezwykle dojrzałe podejście do tematów dorastania. Autorka w sposób mistrzowski wyciąga na pierwszy plan kwestie, z którymi mierzy się wielu młodych ludzi: dojmujące poczucie wyobcowania, lęk przed odrzuceniem w nowym środowisku i pragnienie bycia zaakceptowanym przy jednoczesnym zachowaniu własnej tożsamości. Posiadanie wyjątkowego talentu nie zostało zaprezentowane jako supermoc rozwiązująca wszelkie problemy, lecz jako paraliżujący ciężar moralny i emocjonalny.

Wyjazd bohaterki do letniego ośrodka szkoleniowego staje się pretekstem do nakreślenia dusznej, wręcz paranoicznej atmosfery. Na podziw zasługuje sposób, w jaki zaprezentowano relacje wewnątrz grupy uzdolnionych rówieśników - wrogość, nieufność i strach przed cudzym naruszeniem prywatności tworzą podskórne napięcie, które nie opuszcza czytelnika aż do finału. Cudownie wypada również umiejętne wplecenie w narrację wątków znanych z mitologii słowiańskiej oraz nietuzinkowej menażerii postaci. Warto też zauważyć smaczne i błyskotliwe mrugnięcia oka do czytelników znających inne, bardziej dorosłe dzieła autorki z tego samego uniwersum.

Szukając drobnych mankamentów, można odnieść wrażenie, że w pewnych momentach dynamika historii nieznacznie ulega spowolnieniu. Skupienie niemal całej fabuły wokół jednej wakacyjnej lokacji powoduje, że akcja w środkowej części książki bywa nieco stacjonarna i kręci się wokół tego samego zestawu dylematów, przez co tempu narracji brakuje chwilami dawnego impetu. Nie zmienia to jednak faktu, że finał oraz rosnący wątek ideologicznego sporu z Radą Magów całkowicie rekompensują te chwilowe przestoje.

Pod względem warsztatowym styl autorki zachwyca lekkością, naturalnością dialektu młodzieżowego i niezwykłą plastycznością. Wierzbicka nie traktuje swojego odbiorcy protekcjonalnie - pisze barwnie, z ogromną dozą wyczucia i charakterystycznym humorem, a zarazem nie unika trudnych tematów. Budowane przez nią dylematy moralne zmuszają do zatrzymania się nad lekturą i głębszej refleksji.

Moim zdaniem to niezwykle udana, ciepła, a zarazem pełna tajemnic i intryg opowieść. Autorka stworzyła historię mądrą, przesiąkniętą empatią i urokliwym klimatem, od której bardzo trudno się oderwać.

*współpraca reklamowa*

Kolejny tom cyklu dla dzieci, pod tytułem "Córka maga". Choć już dawno powinnam wyrosnąć z książek dla dzieci, to ta seria jakość szczególnie przypadła mi do gustu. To takie połączenie przygodówki z fantastyką, gdzie łączą się dwa światy, ten realny i magiczny. Trzeci tom to bezpośrednia kontynuacja historii, a co za tym idzie, znajomość poprzednich części jest kluczowa i potrzeba, by zrozumieć co się dzieje i dlaczego.

Talent Magdy polegający na czytaniu w myślach, sprawia jej wiele kłopotów, ale też jest pożądaną umiejętnością przez Radę Iskier. Dziewczynka po niedawnych wydarzeniach zostaje wysłana do letniej szkoły dla młodych Iskier. Tam ma nauczyć się kontrolować swój dar. Na miejscu Magda szybko odkrywa, że po raz kolejny trafia do miejsca, gdzie nie może czuć się swobodnie, bo choć wokoło są inni młodzi czarodzieje, to są do niej wrogo nastawieni, boją się jej daru, a towarzyszące jej osoby nieco ich przerażają. Magda musi się wiele nauczyć, ale jak to bywa poza nauką swoich zdolności, wokół czyhają kłopoty, w które dziewczyna oczywiście niejednokrotnie wpada.

Ten tom choć bardzo dobry i mocniej rozszerzający naszą wiedzę o Iskrach, podobał mi się z całej serii najmniej. Niby wszystko było jak należy. Pojawiło się sporo nowych ciekawych bohaterów, pojawiły się nowe informacje, pomagające lepiej zrozumieć ten świat, pojawiły się nowe kłopoty, nowe wyzwania, a nasza główna bohaterka coraz bardziej wchodzi w ten magiczny świat i uczy się panowania nad mocą. Niby wszytko fajnie, ale tak jakoś wydawało mi się to bez polotu. Może było tego wszystkiego za dużo, może fabuła stała się bardziej stateczna, niż w poprzednich tomach, nie wiem, ale czegoś mi tutaj po prostu zabrakło.

Fabuła szybka i dynamiczna, trzeba się tutaj troszkę nagłówkować, bo pojawiło się sporo nowości, a w szczególności nowe młode Iskry, a każda z nich posługiwała się innym darem, więc trzeba było to wszystko spamiętać i zakodować, żeby się potem nie pomylić. Oczywiście działo się też całkiem sporo, kłopoty goniły afery, pojawił się jakiś dreszczyk emocji i nowe magiczne istoty, z którymi Magda musi się oswoić i zrozumieć na jakich zasadach żyją, oraz znaleźć sposób by ich nie zdenerwować. Jak to z naszą bohaterką bywa, wkroczyła ona, w samo centrum kolejnej afery i to takiej dosyć porządnej, a to jak sobie z tym poradzi, może zaważyć na jej przyszłości.

Lektura kierowana dla dzieci w wieku 9-12 lat, jak dla mnie ten przedział wiekowy jest jak najbardziej adekwatny. Dzieciaki w tym wieku na spokojnie poradzą sobie z samodzielnym czytaniem. Tekstu jest sporo, ale to już umówmy się książka, dla starszych dzieci. Moja już prawie ośmiolatka, słucha z uwagą tego co się jej czyta. Historia ją bawi i ciekawi do tego stopnia, że zaczyna zadawać pytania. Oczywiście najbardziej interesują ją obrazki, które też można znaleźć w tej książce. Jak zawsze są one cudowne, kolorowe, duże i wiernie odzwierciedlają to co dzieje się w historii, choć tutaj przychylam się do zdania córki, jest ich stanowczo za mało.

Historia napisana prostym językiem, zrozumiałam dla każdego. Opowieść łączy ze sobą świat realny i fantastyczny, zarówno bawi jak i uczy pozytywnych wartości, piętnuje negatywne zachowania, ale też i już pokazuje dzieciakom, że świat nie jest czarno biały, i nawet sprawiedliwość nie zawsze jest taka za jaką ją mamy. To lektura ciekawa, przyjemna, która przy czytaniu sprawia wiele frajdy. Mamy tutaj też delikatną zagadkę do rozwiązania, więc ciekawscy czy bardziej zaangażowani czytelnicy mogą się pobawić w detektywów.

Książka oczywiście mi się podobała, choć nie tak bardzo jak dwie pierwsze części. Mimo to uważam ją za bardzo dobrą i wartościową powieść dla dzieci. Cała seria ma cudowne wydania, z ilustracjami i w twardej oprawie, a przez to nie tylko pięknie prezentuje się na półce ale i poleca się na prezent na każdą okazję, bo odrobina magii każdemu jest potrzebna. Ze swojej strony polecam i nie ukrywam, że wyczekuję kolejnego tomu, bo coś czuję, że autorka nie powiedziała jeszcze ostatniego słowa.

Witajcie moi kochani

Jak Wam minął dzień?

Dziś chciałabym przedstawić Wam powieść skierowaną do młodszych czytelników. Jednak ja uważam, iż starszy również się w niej odnajdzie.

Tytuł: Zatoka pełna czarów

Cykl: Córka maga Tom 3

Autor: Katarzyna Wierzbicka

Wydawnictwo: Mięta

Za egzemplarz książki bardzo dziękuję Wydawnictwu Mięta  - współpraca reklamowa

#współpracareklamowa #współpracabarterowa #współpracarecenzencka

Magda resztę swoich wakacji spędza u babci. Głównie ucząc się zasad panujących w świecie Iskier. Jednakże, po jakimś czasie, wyjeżdża z babcią do ośrodka szkoleniowego dla magicznie uzdolnionych dzieci. Magda ma tam przejść szkolenie, dzięki któremu będzie potrafiła kontrolować swoje magiczne zdolności. Lecz już na miejscu okazuje się, iż nie będzie to takie proste. Bowiem inni uczestnicy, nie wiedząc dlaczego, są do niej wrogo nastawieni. Ponadto okazuje się, iż jej nauczycielem ma być nie kto inny, a sam demon. A to dopiero początek jej kłopotów.

To była bardzo dobra lektura.

Po dwóch wcześniejszych tomach przygód Magdy naturalnie byłam ciekawa co tym razem przyniesie jej los. I teraz miałam przyjemność uczestniczyć jej w obozie szkoleniowym. Nie ukrywam, iż nie spodziewałam się, że dziewczyna trafi do takiego miejsca. Choć z drugiej strony patrząc to dość oczywiste, przecież gdzieś musi zdobywać magiczną wiedzę i umiejętności. Z chęcią sama spędziłabym czas w tak pięknym miejscu. Oczywiście, jak to u Magdy bywa, nie obyło się również bez kłopotów i niesamowitych zawirowań.

Jednakże jeżeli chodzi o samą akcję powieści to miałam wrażenie, że wszystko działo się bardzo szybko. Nim się obejrzałam to niestety powieść już się skończyła. Zdecydowanie za szybko. Tak bardzo lubię wykreowany świat, że z chęcią jeszcze bym w nim została. Niemniej jednak akcja powieści rozwijała się bardzo dynamicznie i wiele się działo. Zdecydowanie nie było czasu na nudę.

Lecz tym razem Magdzie towarzyszyli całkiem nowi bohaterowie. Choć i można było również spotkać tych już dobrze znanych. Co mnie bardzo ucieszyło to różnorodność zarówno nacji bohaterów, a przede wszystkim ich charakterów. Ponadto miło było znów spotkać babcię Tereskę, rodzinę Magdy oraz pewnego tajemniczego demona, który opiekował się małą dziewczynką. Ciekawa jestem jak dalej potoczy się ich życie.

Zakończenie historii oczywiście skłania do refleksji. Sama mam ogromny dylemat co do słuszności działania Rady. Z jednej strony rozumiem ich decyzję, ale z drugiej czy muszą one być aż tak bezwzględne? Mam nadzieję, że młodsi czytelnicy również dostrzegą rozterki moralne ukryte w powieści. To co dobre, a co złe jest tutaj bardzo widoczne. Oczywiście z wielką przyjemnością poznam dalsze losy Magdy oraz jej rodziny i nowych przyjaciół. Także czekam na kolejny tom.

Reasumując ,,Zatoka pełna czarów" to bardzo dobra powieść nie tylko dla młodszych czytelników, ale również i starszych. Ukazująca emocje oraz rozterki moralne nastolatków, ale również ich zmagania. Powieść czytało mi się bardzo lekko i przyjemnie. Polecam każdemu czytelnikowi, który gustuje w urban fantasy.

Oczywiście nie byłabym sobą, gdybym nie wspomniała jak pięknie została wydana powieść. Twarda oprawa z tak niewinnie wyglądającym małym wampirem na okładce oraz wspaniałe ilustracje w środku. Zdecydowanie urozmaicają one lekturę.

Serdecznie polecam, strona.394

Znacie twórczość Kasi Wierzbickiej? Ja uwielbiam zarówno te dla dorosłych, jak i te dla młodszych czytelników. 

Jeśli nie znacie poprzednich dwóch tomów ,,Wakacje pełne magii" oraz ,,Lato pełne tajemnic", to warto je poznać. 

W tej części poznajemy dalsze losy Magdy. Po wakacyjnych wydarzeniach (nie chcę spoilerować, jeśli lektura przed Wami, bo działo się naprawdę dużo) Magda, delikatnie ujmując, nie przysporzyła sobie fanów w Radzie Magów. Jej wyjątkowy talent do czytania w myślach i wpływania na wolę innych musi być lepiej kontrolowany. Dlatego Magda zostaje wysłana do letniej szkoły dla Iskier. Tutaj ma się nauczyć lepiej kontrolować swój dar, ale szybko się okazuje, że to nie jedyny cel tej wyprawy. Na miejscu okazuje się, że inni uczniowie nie pałają entuzjazmem. Dziewczyna nie rozumie, dlaczego.  Domyśla się, że wynika to z braku zaufania zbuntowanych iskier wobec Rady i jej wysłanników. Kto w tym gronie jest zdrajcą i jak daleko się posunie, by nie zostać wykrytym? Jeśli dodacie do imprezy Kikimorę  (w wierzeniach słowiańskich szkodliwy duch domowy), wampiry i demona... już wiadomo, że będzie się działo. 

Mino iż książka jest skierowana do młodszych czytelników - starsi też ją pokochają. Jest sporo nawiązań do poprzednich książek autorki dla dorosłych, ale przede wszystkim dlatego, że historia jest nie banalna.

Jestem absolutną fanką tej serii i mam wrażenie, że każdy kolejny tom jest lepszy. Autorka w pełnej magii opowieści przemyca ważne tematy: od trudów dorastania i zdobywania przyjaźni, przez odwagę, branie odpowiedzialności za swoje czyny, po lojalność. Genialna fabuła, szybka akcja. Jedyny minus? Za krótko ? uwielbiam ten świat i bardzo czekam na kontynuację.

 Bardzo polecam!

To już trzeci tom serii Córka Maga i muszę przyznać, że ten świat rozwija się z każdym rozdziałem coraz bardziej. Jeśli tak jak ja znacie Magdę, czyli Iskrę z niezwykłym talentem czytania w myślach, wiecie, że jej życie nigdy nie jest nudne. A ten tom... trzyma poziom poprzednich, a w mojej opinii nawet go przewyższa!

Magda i jej wyjątkowy dar, który fascynuje i przeraża jednocześnie, przyciąga spojrzenia zwłaszcza Rady Magów - surowej instytucji, która decyduje, że dziewczynka musi pojechać do szkoły letniej dla wyjątkowo uzdolnionych Iskier. Ma tam nauczyć się kontrolować emocje i swoją moc. Brzmi jak plan doskonały, ale początek pobytu jest bardzo trudny dla dziewczynki, bowiem inni uczniowie okazują się wrogo nastawieni. Czy to strach przed jej umysłem? Czy bunt wobec zasad?

W ośrodku czeka na nią więcej niż lekcje: w kuchni króluje Kikimora, na poddaszu czają się wampiry, a nauczyciel od czytania w myślach... okazuje się demonem. To nie tylko egzamin z magii, to wyzwanie dla serca, odwagi i zaufania.

Książka jest napisana językiem, który wciąga zarówno młodszych czytelników, jak i dorosłych. Niesie ze sobą wartką, dynamiczną fabułę, wiele nowych bohaterów i nauczycieli o różnych talentach. Świat Iskier jest niezwykle szczegółowo wykreowany czasem aż chciałoby się, żeby na końcu był mały słowniczek, kto czym włada i jak to ogarnąć! 

To, co wyróżnia tę serię, to to, że choć to fantastyka pełna magii, to ma w sobie prawdziwe emocje i życiowe wartości: o odwadze bycia sobą, o lojalności, o tym, że znalezienie przyjaciela nie zawsze przychodzi łatwo, i że każdy z nas ma swoje lęki i tajemnice. Autorka, która jest pedagogiem w subtelny, ale mądry sposób wplata to wszystko między linijki tak, że i dziecko rozumie i dorosły się zatrzymuje na chwilę refleksji.