Zima, by się nie zakochać

Jaka pora roku jest najlepsza na miłość?

“Moje największe marzenie, scena, którą wyobrażałam sobie w najśmielszych wizjach, dzieje się na moich oczach. Jeżdżę z Orionem Williamsem.”

Mało jest książek z wątkiem łyżwiarstwa figurowego. Zdecydowanie za mało. Dotychczas czytałam tylko “Od Lukova z miłością”, a okazuje się, że Morgan Moncomble też perfekcyjnie podeszła do tematu. Autorka od początku pokazuje jak doskonale zaznajomiła się z tym sportem i ponownie udowadnia, że jej książki są po prostu niesamowite! 

Lily - przyjaciółka poznanej w jesiennym tomie tej serii, Camelii - to wybitna, ambitna i niesamowicie uparta łyżwiarka, która nie odpuści póki nie zwycięży. Złoto to jej marzenie, nie chce być świetna, chce być najlepsza. Od lat jej idolem jest “przeklęty mistrz” Orion Williams. Ten z kolei od 3 lat nie pokazuje się na lodowisku, nie bierze udziału w mistrzostwach. Czy jego pech, klątwa jaka rzekomo nad nim ciąży, są tego przyczyną ?

Gdy partner Lily trafia do szpitala i pewne jest, że już nie będzie miała z kim zawalczyć o złoto, niespodziewanie dostaje propozycję, z której nie ma szans, że nie skorzysta. Jak mogłaby nie sięgnąć po spełnienie swego marzenie skoro jest w zasięgu ręki?

Ale to co miało być bramą do wygranej, okazało się trasą pełną wybojów i przeszkód, bo choć Orion rozpoczyna treningi z Lily, to robi zarazem wszystko by z nich zrezygnowała. Biedaczek nie miał pojęcia, że ona naprawdę NIGDY nie odpuszcza. 

Śmiałam się w głos i płakałam ze śmiechu czytając co oni wyprawiali żeby sobie nawzajem dokuczyć. To było rewelacyjne! Jak w pierwszym tomie zawładnął mną wątek kryminalny, tak tu ta ich pozorna nienawiść i determinacja w walce o zwycięstwo, oderwały mnie od przygotowań do świąt i na pełną dobę zatraciłam się w historii bohaterów. Dawno nie zarwałam nocki z książką ale tu nie było mowy, że ją odłożę nie poznając zakończenia!

Ewidentny enemies to lovers pochłania czytelnika bez reszty. A sama kreacja bohaterów powoduje, że angażujemy się w ich życie, czujemy ich pasję i fascynację i sportem i sobą nawzajem. Zauważyłam, że pod pewnymi względami można porównać ich do bohaterów “Jesieni”. Lily jak Camelia jest twarda, uparta, nieustępliwa, a Orion jak Lou, pozornie twardy i obojętny, a w rzeczywistości wrażliwy i pragnący miłości. Jest niesamowitym łyżwiarzem ale poza tym sportem życie jest puste. Wypełnia je lęk, że przy nim każdy jest zagrożony, że ciąży na nim klątwa i każdego kogo obdarzy uczuciem, czeka jakaś tragedia. Panicznie boi się, że Lily będzie następna. Czy to przekreśli ich szanse na zwycięstwo ?

Nie jestem fanką zimy, łyżwiarstwo figurowe dotąd za specjalnie mnie nie interesowało. Ale tu, przy tej lekturze czuć magię zimy, a jazda figurowa staje się równie niezwykła i wyobraźnia z pomocą cudownych opisów, pozwala nam zobrazować sobie jak nasza para bohaterów mknie po lodzie dając pokaz zapierający dech w piersi. 

Historia walki o spełnienie marzeń, odzyskanie wiary w siebie, walki ze strachem i walki o miłość. Coś pięknego na tak wiele sposobów! Ta książka jak i poprzednia, jest po prostu perfekcyjna. To TRZEBA przeczytać i gorąco Wam ją polecam. A teraz byle do wiosny, bo wierzę, że kolejna część już blisko. 

Kocham to bez reszty i czekam niecierpliwiej niż zwykle na tę porę roku. Czytajcie Kochani koniecznie!

Dziękuję za egzemplarz do recenzji. Weneedya - wydajecie same cuda.

Pierwszy tom serii "Cztery pory roku", czyli “Jesień, by ci wybaczyć" znalazł się w mojej topce tego roku. To absolutnie trzymający w napięciu romanso-thriller, z silnymi emocjami i dynamiczną relacją głównych bohaterów. Sądziłam, że "Zima, by się nie zakochać" będzie utrzymana w podobnym klimacie, a tu zaskoczenie, bo autorka, mimo iż zachowała spójność stylu, to sięgnęła po zupełnie inny rodzaj romansu i zafundowała inne emocje.

✨️Kto pokocha?

Myślę, że pokochają fani romansów sportowych, w tym wypadku łyżwiarstwa. Choć mnie jest daleko do tej dyscypliny, czy nawet podstawowej wiedzy na jej temat (jeżdżą na lodzie w ładnych strojach i robią fiku-miku i salta, ok?), to wciągnęłam się w ten świat. Pokocha każdy, kto lubi zawzięte bohaterki, które ciężką pracą spełniają swoje marzenia i cele oraz temat rywalizacji (a ta została tu nakreślona bardzo mocno, niemal boleśnie). I nie mogę zapomnieć o zimowym, mroźnym klimacie tej historii - jest miłość.

✨️Za co pokochasz?

Emocje, emocje, emocje- to chyba znak rozpoznawczy pani Moncomble, która potrafi z wirtuozerią grać na ludzkich uczuciach. Pokochasz za dbałość, z jaką autorka podchodzi zarówno do formy literackiej, jak i tematyki łyżwiarstwa — żadnego z tych elementów nie traktuje po macoszemu, dzięki czemu świat przedstawiony został skonstruowany z wielką dbałością o detale. Pokochasz za relację Lily i Oriona oraz ich rozwój nie tylko jako pary, ale też jednostek.

✨️Czy ja pokochałam?

Może odrobinę mniej niż część jesienną, ale tak, pokochałam. Podobały mi się momenty i te romantyczne i te skupiające się na zawodzie łyżwiarki/łyżwiarza. Ale najbardziej urzekły mnie momenty dramatyczne, te łamiące serce. Daleko tej historii do sklepu ze słodyczami. To historia wypełniona prawdą, potem, łzami, marzeniami i miłością do sportu, ale też drugiego człowieka. Wyjątkowa powieść, która długo zostanie w mojej pamięci, tego jestem pewna.

✨️Czy polecam?

__

Oczywiście! Głównie ze względu na emocjonalne napięcie, jakie towarzyszy podczas czytania od samiutkiego początku do samiutkiego końca oraz kreację bohaterów. A to jest akurat totalne mistrzostwo. Autorka stworzyła postaci, które mają w sobie prawdę, naturalność, siłę, a mimo niepowodzeń i porażek, które stanęły na ich drodze, wciąż chcą walczyć o samych siebie i siebie nawzajem.

__

✨️O czym jest?

__

Lily, młoda gwiazda łyżwiarstwa figurowego, marzy o złotym medalu mistrzostw świata. Okazuje się, że jej nowym partnerem zostaje Orion Williams, idol Lily. Mężczyzna zmęczony sławą i naznaczony tragediami poprzednich partnerek pragnie jedynie zakończyć karierę. Choć ich pierwsze spotkania rodzą niechęć, a wspólne mieszkanie i treningi jeszcze bardziej zaostrzają atmosferę między nimi, to determinacja i dramatyczne wydarzenia zbliżają ich do siebie.

Jakim jedynym słowem określilibyście książkę, którą ostatnio przeczytaliście?
Cudowna - taka właśnie jest ,,Zima, by się nie zakochać".

,,- Myślisz, że to - pytam, wskazując palcem moją bliznę - definiuje mnie jako osobę? Czy to jedyne, co przychodzi ci do głowy, gdy o mnie myślisz?
Orion marszczy czoło, jakbym powiedziała coś absurdalnego. Jego naiwność mnie rozczula i uśmiecham się lekko.
Uroczy jest.
- Oczywiście, że nie. To część ciebie, ale tylko niewielka. Jesteś czymś więcej niż ona... i dostaję szału, gdy próbujesz ją ukryć - mówi szeptem.
Przechodzi mnie dreszcz, gdy jego palce gładzą grzbiet mojego nosa. Jego wzrok sunie wzdłuż mojej blizny, po której Orion prowadzi opuszkę palca, i dodaje:
- Nie powinnaś się jej wstydzić.
- Tak jak ty. Jesteś czymś więcej niż twoja niepełnosprawność... i nie powinna odbierać ci tego, czego pragniesz, Orionie Williamsie."

Po powieść Morgane Moncomble sięgnęłam we współpracy barterowej z @weneedyabooks. Znajdziecie w niej historię Lily i Oriona, która na długo pozostaje w sercu i umyśle. W moim nadal tkwi. Elizabeth Pham od zawsze marzyła nie tylko o złotym medalu mistrzostw świata w łyżwiarstwie figurowym, chce przy tym pokonać rekord swojego największego idola -Oriona Williamsa. Zniknął on na jakiś czas z tego sportowego świata, a plotki krążące wokół niego, donoszą, że wisi nad nim klątwa, a każdą jego turniejową partnerkę spotyka nieszczęście. Co się wydarzy, gdy na jego drodze pojawi się dziewczyna, która nie boi się niczego, a na szali zwycięstwa jest w stanie postawić wszystko?
Już od pierwszych stron zostałam przez autorkę i bohaterów oczarowana i totalnie zahipnotyzowana. Czytelnik zostaje od razu wrzucony do świata, w którym przeważa łyżwiarstwo figurowe. Bardzo się cieszę, że było go tu w tak dużej ilości. Lubię takie tematyczne romanse, gdzie miłość rodzi się pod osłoną konkretnej scenerii.
Wszystko zaczyna się tu od wspólnej pasji, rywalizacji, wrogości, by przerodzić się w rosnącą sympatię... Przyjaźń, z ziarna której kiełkować w pewnym momencie zaczynają dużo głębsze uczucia. Opierające się na wspólnym zaufaniu, poznawaniu wzajemnie swych obaw, pragnień i granic. Ta książka porusza tematykę różnych problemów społecznych, w tym między innymi społecznej akceptacji oraz niepełnosprawności. Cieszę się, że właśnie teraz trafiła ona w moje ręce. Jest dla mnie takim zwieńczeniem tego roku, który zaczęłam z ,,Dark Ivy". Bo oba te tytuły wywołały we mnie podobne, niepowtarzalne odczucia, doprowadzając do chwili, kiedy uśmiechałam się mając jednocześnie łzy w oczach. ,,Zima, by się nie zakochać" zafundowała mi tak potężnego kaca książkowego, że nie wiem, co mam ze sobą teraz począć. Lily i Orion są wykreowani w tak fantastyczny sposób, że miałam wrażenie, jakbym czytała o ludziach mi bliskich, doskonale przeze mnie znanych. Morgane Moncomble posługuje się nie tylko pięknym, lekkim językiem... Układa historie słowami, którymi przemawia ujmująca szczerość. Polecam wam z całego serca tę powieść. Idealnie sprawdzi się w te zimowe popołudnia i wieczory. A mnie pozostaje nic innego, jak czekać z tęsknotą na kolejne pory roku.