Białe magnolie

W tej powieści tytułowe białe magnolie to symbol kłamstwa, tajemnic i sekretów. Jest to drugi tom, ale zapewniam Was, że można go czytać niezależnie od tomu pierwszego. Bo to zupełnie inna historia. Równie jednak wspaniała, ciekawa i piękna jak i "Czarne orchidee".

Akcja drugiego tomu toczy się dwutorowo. Współcześnie. Gdzie poznajemy historię młodej dziewczyny podejmującej prace w domu spokojnej starości. Ola nie zdaje sobie sprawy, że ten nowy początek odmieni jej życie. To będzie krok nie tylko ku trudnej miłości, ale ku brutalnej przeszłości.

Drugi tor. To okres drugiej wojny światowej i pobytu w Auschwitz. Ta część jest bardzo trudna emocjonalnie, pełna brutalności, smutku, śmierci. Tak jak i opisywane miejsce. Autorka w niezwykle interesujący sposób pokazuje prawdę. Brutalną prawdę o tym "jak człowiek człowiekowi zgotował ten los".

Takie prowadzenia akcji w przypadku tej powieści okazało się bardzo interesujące i potrzebne. Ponieważ sceny z obozu były trudne, bolesne. A opis tego co dzieje się współcześnie, pozwalał na złapanie oddechu. Przynajmniej dla mnie.

Autorka w swojej powieści skutecznie buduje napięcie. Ponieważ zakończenie ( chociaż dla mnie trochę w typie brazylijskiej telenoweli) budzi szok i nielada zaskoczenie.

Uważam , że jest to piękna historia o ksenofobii, bezdomności, brutalności drugiego człowieka, heroicznej walce o przetrwanie, przeszłości, która wdziera się brutalnie w to co teraz. Jednym słowem o życiu i choćby dlatego sądzę, że warto tę powieść przeczytać.

Mnie ucieszyły ostatnie słowa powieści " do zobaczenia na kolejnych stronach". Cieszę, się że będą kolejne książki, bo autorka zeszłorocznym debiutem, jak tą powieścią udowadnia, że pisać potrafi. Pięknie i wciągająco. Także cóż pozostaje mi rzec. Do zobaczenia.

Informacje dodatkowe o Białe magnolie:

Wydawnictwo: Książnica
Data wydania: 2026-03-11
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788327170729
Liczba stron: 320
Język oryginału: polski
Dodał/a opinię: Zaczytanyzakatek