Do trzech razy szczęście

*współpraca reklamowa*

Trzeci i finałowy tom serii, z którą się bardzo polubiłam. Tom, którego wyczekiwałam, a który jednak lekko mnie zawiódł. To powieść obyczajowa, wielowątkowa, która domyka nam całość historii, i pozwala po raz ostatni spotkać się z Klarą, Łucją, Anią i pozostałymi bohaterami, którzy chyba w końcu mogą powiedzieć, że są szczęśliwi.

Po serii skandali i zawirowań w Bobrówce w końcu zapanował względny spokój. Choć życie wraca na spokojne tory, to jednak codzienność trzech kobiet jest inna. Klara stara się pogodzić pracę ze studiami, stara się też być dobrą córką, wnuczką i przyjaciółką, ale jej organizm zaczyna się powoli buntować, a problemy piętrzyć. Maks wydoroślał, zabiega o dziewczynę, pracuje i opiekuje się chorym ojcem. Łucja i Wiktor dali sobie szansę, ale z czasem przekonują się że choć wiele ich łączy to równie wiele dzieli, i tylko od nich będzie zależeć czy ta relacja przetrwa. Z kolei Ania i Andrzej cieszą się sobą, docierają się i liczą, że wszytko się jakoś ułoży.

Ten tom z całej trylogii podobał mi się najmniej. Jak pozostałe historia okazała się wielowątkowa, choć mamy już dwie a w zasadzie trzy szczęśliwe pary, to licho nie śpi, a kolejne przeszkody powoli zaczynają wychodzić z cienia. Ten tom w bardzo dużej mierze skupia się na Klarze, to ona i jej życiowe perypetie tutaj dominują. Ambitną studentkę, życie zaczyna przytłaczać. Kolejne afery, przeciwności, wyzwania i chęci pogodzenia wszytkiego coraz bardziej się na niej odbija. Co charakterystyczne dla twórczości autorki, na przykładzie Klary, autorka porusza bardzo ważną kwestię, a mianowicie obrazuje moment, w którym kiedyś trzeba powiedzieć "dość", kiedy trzeba się zatrzymać i przewartościować swoje życie, bo nie da się żyć na najwyższych obrotach zbyt długo. Co też bardzo fajne zostało tutaj pokazane jak dojrzewają młodzi ludzie, i nie chodzi tutaj tylko o wiek, ale o same doświadczenia, o sytuacje, które uczą ich życia, i które zmieniają ich spojrzenie na świat.

Lektura moim zdaniem prosta i lekka, niemniej realistyczna, dynamiczna i taka trafiająca do każdego. Ta książka, a właściwie cała seria według mnie jest uniwersalna. Bo każde pokolenie znajdzie w niej coś co zainteresuje, coś co jest bliskie, coś z czym można się mniej lub bardziej utożsamić. Książka napisana w bardzo fajnym stylu, lekkim i prostym, co odzwierciedla się na przyjemność i szybkość czytania. To lektura, którą śmiało można przeczytać za jednym zamachem, co miało miejsce u mnie. To była historia, która wzbudziła we mnie emocje, pokazała realne problemy, trudne decyzje, poruszyła trudniejsze tematy, ale też dała nadzieję, że zawsze może być lepiej.

Troszkę jestem jednak zawiedziona, niby autorka powiedziała już wszytko, niby te wszystkie pomniejsze historie się w jakimś stopniu kończą, ale mnie to wszystko w pełni nie usatysfakcjonowało, czegoś mi zabrakło, a przez to odczuwam dosyć spory niedosyt. Mimo wszytko książka jak i seria są godne przeczytania i polecenia, w szczególności polecam ją fanom wielowątkowych i rodzinnych historii, które mogło napisać samo życie.

Informacje dodatkowe o Do trzech razy szczęście:

Wydawnictwo: b.d
Data wydania: 2026-04-08
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788383437439
Liczba stron: 304
Dodał/a opinię: Aleksandra Iwanek

Tagi: Literatura obyczajowo-rodzinna