✒️✒️ Recenzja ✒️✒️✒️
Agata Michowska " Dom Lalek "
@agatamichowska
Wydawnictwo: Lava
@lavapolska
✒️✒️✒️✒️✒️✒️✒️✒️✒️✒️✒️✒️✒️
„Dom Lalek” nie jest książką, którą się po prostu czyta. W nią się wchodzi. Trochę jak do cudzego mieszkania, w którym wszystko wygląda znajomo, a jednocześnie czujesz, że to nie twoje ściany pamiętają te historie.
W swoich wierszach Agata łapie to, co zwykle wymyka się słowom. Jej styl jest prosty, oszczędny, pozbawiony zbędnych ozdobników, ale właśnie dzięki temu trafia bardzo celnie w emocje. Nie ma tu patosu ani przesady, jest szczerość i uważność na to, co dzieje się wewnątrz człowieka.
Autorka pisze o czasie, który przecieka przez palce. O pamięci, która raz daje ukojenie, a raz staje się ciężarem. O nadziei, która potrafi być cicha jak szept i o jej braku, który bywa głośniejszy niż jakiekolwiek słowa. Dużo tu też o tożsamości, zagubieniu i tym dziwnym poczuciu odrealnienia, które czasem towarzyszy codzienności.
Czytając te frazy, miałam wrażenie, że ktoś nazywa rzeczy, których sama nie potrafiłam ubrać w zdania. To nie są teksty, które „ładnie brzmią”. One raczej zostają gdzieś pod skórą i wracają po czasie.
Ta książka wymaga uważności. Nie da się jej przekartkować w biegu. Trzeba się zatrzymać, przeczytać kilka wersów i… pomyśleć. A czasem po prostu poczuć.
„Dom Lalek” to zbiór dla osób wrażliwych, refleksyjnych, dla tych, którzy w poezji szukają nie tylko słów, ale też emocji i własnych przeżyć. To jedna z tych książek, do których się wraca nie po to, by czytać od początku do końca, ale by otworzyć na losowej stronie i znaleźć dokładnie to zdanie, którego akurat się potrzebuje.
Wydawnictwo: b.d
Data wydania: 2026-04-08
Kategoria: Poezja
ISBN:
Liczba stron: 108
Dodał/a opinię:
Magdalena Grzejszczyk