Emancypantki

Cenię Prusa głównie za "Lalkę", która wywarła na mnie ogromne wrażenie jakieś 15 lat temu. Stąd "Emancypantkom" trudno byłoby sprostać powieści, którą bezkrytycznym -- piętnastoletnim wówczas -- okiem śledziłam. "Emancypantki" to bardzo ciekawy obraz socjologiczny, czy "świadectwo czasów". Sama historia Madzi, jej postać, jakkolwiek sympatyczna -- nie przekonuje. Autor, choć wiele charakterów rozrysował realistycznie, z całą ludzką niedoskonałością, niestałością i niekonsekwencją, Madzi przypisał rolę jakiegoś "nadczłowieka", którego próbuje złamać zły świat. To ciekawe i piękne, choć irytujące w odbiorze. Cała książka brzmi, jakby autor tęsknił za światem idealnym (któż nie tęskni?), rozczarowany rzeczywistością. Szukając ratunku w zaświatach, próbuje dowieść czegoś, czego z definicji dowieść się nie da. Ostatni tom pobrzmiewa jakimś desperackim tonem.

Informacje dodatkowe o Emancypantki:

Wydawnictwo: MG
Data wydania: 2014-10-08
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 978-83-7779-239-1
Liczba stron: 912
Dodał/a opinię: nunachopin