Kamienica przy Portowej

SĄSIEDZKA WSPÓLNOTA

"Kamienica przy Portowej" to już moje kolejne spotkanie z powieścią Katarzyny Janus. Tym razem autorka zaprasza nas do Świnoujścia, gdzie mieści się tytułowa nieruchomość. Mamy przyjemność poznać bliżej jej lokatorów - ludzi w różnym wieku, różnych zawodów i o odmiennych osobowościach. Każdy z bohaterów skrywa swoją własną historię pełną bólu i niespełnionych marzeń. Jest policjant że złamanym sercem, taksówkarz, pisarka szukająca spokoju i natchnienia, pielęgniarka ze skomplikowaną przeszłością, dekoratorka wnętrz o wyjątkowej intuicji, informatyk mieszkający z matką oraz rodzina zmagająca się z poważnymi problemami. Każdy z mieszkańców kamienicy wnosi do wydarzeń swoją własną, odrębną historię. Jak łatwo odgadnąć, te niezwiązane że sobą wątki zaczynają się splatać w miarę rozwoju zdarzeń. Czasem decyduje o tym przypadek, a innym razem splot pewnych okoliczności. Mamy więc pogawędki na klatce schodowej, rozmowy przy kawie, bezinteresowną pomoc sąsiedzką oraz drobne życzliwe gesty. Z dnia na dzień pomiędzy lokatorami kamienicy przy ulicy Portowej w Świnoujściu rodzi się coraz mocniejsza więź i bliskość, a ich kontakty cechuje szczerość, życzliwość i zrozumienie.

Bardzo lubię powieści Katarzyny Janus i zawsze z ochotą po nie sięgam. Autorka już nie raz udowodniła, że potrafi doskonale pisać o emocjach, międzyludzkich relacjach i zwyczajnej codzienności. Tym razem jednak nie mogę wystawić autorce najwyższej noty. "Kamienica przy Portowej" powiela popularny i często wykorzystywany motyw i niestety nie wnosi w zasadzie niczego nowego. Historia sprawia wrażenie odtwórczej i momentami nużącej. Przemyślenia i wynurzenia bohaterów w części wydają się zbędne. Łucja, pisarka, kobieta dojrzała zbyt mocno skupia się na wewnętrznych rozkminach na temat życia, przemijania i konsekwencji podjętych decyzji. Jej sugestie i gotowe rozwiązania podane na przysłowiowej tacy okazały się, moim zdaniem, kompletnie niepotrzebne. Autorka właściwie nie pozostawiła czytelnikowi pola do własnych wniosków i przemyśleń. Bardzo mi tego brakowało. W natłoku tych wszystkich rozważań zabrakło też świeżości i elementu zaskoczenia. I choć wydarzenia naprawdę ciekawią, to jednak po zakończonej lekturze pozostaje niedosyt. A szkoda.

"Kamienica przy Portowej" to ciepła i refleksyjna opowieść o życiu, miłości, odwadze, marzeniach i drugich szansach. To historia o przyjaźni i nowych początkach, które nie potrzebują specjalnej oprawy i mogą zdarzyć się wszędzie - nawet w murach starej kamienicy, która swoją świetność ma już za sobą. Każdy może w tej opowieści odnaleźć jakąś, choćby maleńką, cząstkę swojej własnej historii. I to jest właśnie aspekt najbardziej mi się spodobał w tej powieści.

Katarzyna Janus świetnie nakreśliła klimat wiekowej kamienicy ze skrzypiącymi schodami, przykurzonymi poręczami i zapachem potraw przenikających przez drzwi mieszkań. Te wszystkie dźwięki, odgłosy i aromaty są niemalże namacalne i mocno działają na wyobraźnię. Ciekawym wątkiem jest też przeszczep szpiku - temat ważny i szeroki, któremu autorka przyjrzała się dość dokładnie i wnikliwie. Dzięki temu czetelnik ma możliwość poszerzyć swoją wiedzę w tej kwestii.

Powieść idealnie sprawdzi się jako umilacz jesienno - zimowych wieczorów. Żałuję tylko, że w mojej pamięci "Kamienica przy Portowej" zapisała się jako powieść jedna z wielu i zapewne nie pozostanie w niej na długo.

Informacje dodatkowe o Kamienica przy Portowej:

Wydawnictwo: Filia
Data wydania: 2025-08-27
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788384025192
Liczba stron: 424
Dodał/a opinię: Poczytajka

Tagi: Literatura obyczajowo-rodzinna