„Klub Dumas” świadomie igra z oczekiwaniami czytelnika. Z pozoru mamy do czynienia z sensacyjnym kryminałem osadzonym w świecie antykwariatów, starodruków i literackich zagadek, jednak bardzo szybko okazuje się, że nie chodzi tu wyłącznie o intrygę ani nawet o samą tajemnicę. To książka o ludziach, którzy traktują literaturę nie jako rozrywkę, ale jako przestrzeń obsesji, projekcji i pragnień.
Główny bohater, Lucas Corso, jest postacią chłodną, cyniczną i pozbawioną złudzeń. Nie idealizuje książek ani świata, w którym się porusza. Dla niego liczą się zlecenia, pieniądze i skuteczność. Właśnie ta pragmatyczna postawa czyni go wiarygodnym i dobrze osadzonym w rzeczywistości, nawet wtedy, gdy fabuła zaczyna balansować na granicy realizmu i symbolu. Corso nie jest strażnikiem kultury, lecz kimś, kto wchodzi w jej najciemniejsze zakamarki bez sentymentów. Postacie drugoplanowe, zwłaszcza tajemnicza kobieta towarzysząca Corso, wprowadzają do powieści element niejednoznaczności.
Z jednej strony mamy w powieści śledztwo związane z tajemniczą Księgą Dziewięciorga Wrót do Królestwa Cieni, z drugiej wątek rzekomo autentycznego rozdziału „Trzech muszkieterów”. Autor sprawnie splata te linie narracyjne, stopniowo zacierając granice między literaturą a rzeczywistością. Motyw satanizmu jest w powieści narzędziem budowania atmosfery niepokoju oraz pretekstem do pokazania, jak daleko człowiek potrafi się posunąć w imię wiedzy, władzy lub wiary w ukryty sens tekstu.
Jednym z największych atutów powieści jest gra z klasyką literatury. Czytelnik obeznany z literaturą XIX wieku dostrzeże liczne aluzje i paralelizmy, ale powieść pozostaje przystępna także dla osób, które nie chcą lub nie potrafią ich wszystkich rozszyfrować. Autor konsekwentnie unika jednoznacznych odpowiedzi, pozostawiając czytelnikowi przestrzeń do interpretacji. Część tropów okazuje się fałszywa, inne prowadzą donikąd, co może być frustrujące dla osób oczekujących klasycznego rozwiązania kryminalnej zagadki. Trzeba jednak jasno powiedzieć, jest to celowy zabieg. Finał nie daje pełnej satysfakcji w sensie fabularnym, ale dobrze domyka sens powieści jako opowieści o naturze tajemnicy i interpretacji.
„Klub Dumas” nie jest książką dla każdego. Wymaga cierpliwości, pewnej wrażliwości na literacką grę i gotowości na to, że fabuła nie zawsze podporządkowuje się regułom gatunku. Docenią ją szczególnie czytelnicy zainteresowani historią książki, klasyką literatury oraz tematami obsesji i niebezpiecznej fascynacji tekstem. To solidna, erudycyjna i świadoma własnych ambicji opowieść, bardziej refleksyjna niż sensacyjna, bardziej o czytaniu niż o samej zagadce.
Wydawnictwo: Muza
Data wydania: 2013-07-10
Kategoria: Kryminał, sensacja, thriller
ISBN:
Liczba stron: 352
Dodał/a opinię:
maitiri_books
Pasjonująca lektura, krańcowo różna od znanych czytelnikowi książek tego autora zapis madryckich wydarzeń jednego tragicznego dnia - 2 maja 1808...
Murderous goings-on in a tiny baroque church draw the Vatican into the dark heart of Seville. A hacker gets into the Pope's personal computer to leave...