Księga śmiechu i zapomnienia

"Z pewnością znacie taką scenę z dziesiątków złych filmów: chłopak i dziewczyna, trzymając się za ręce biegną na tle wiosennej (ewentualnie letniej) przyrody. Biegną, biegną, biegną i śmieją się. Śmiech obydwojga biegnących ma oznajmić całemu światu i wszystkim widzom w kinach: jesteśmy szczęśliwi, cieszymy się ze świata, zgadzamy się z istnieniem! Scena jest głupia, kiczowata, lecz zawiera w sobie jedną z prapierwotnych sytuacji człowieka: „śmiech poważny, śmiech poza żartem”."

W "Księdze śmiechu i zapomnienia" Milan Kundera łączy zwykłych ludzi, filozofów, poetów i polityków, mężczyzn i kobiety, pokazując, jak wszyscy mogą poddać się śmiechowi i zapomnieniu niezależnie od powagi czy nie powagi sytuacji lub miejsca. 

Siedem części opowiada o przeróżnych sytuacjach, erotyka łączy się z burzliwą historią Czechosłowacji, skomplikowanymi związkami bohaterów, a czasem przeniosą się na metaforyczne otchłanie ukazujące tajemnice ludzkiej duszy i jej pragnień. Mirek próbuje odzyskać listy od Zdeny, a Tamina pamiętnik od teściowej i swoje ciało, Karel i Marketa muszą zaopiekować się matką, podczas wizyty przyjaciółki a zarazem kochanki, Ewy, Michaela i Gabriela interpretują Nosorożca Ionesco, Krystyna spotyka się ze studentem, a Jan poszukuje Dafnisa. Czytelnik poznaje czym jest „litost”, jak tęsknota nigdy nie przemija, a nawet najbardziej błahe rzeczy urastają do ogromnej rangi.
Dla Kundery jednak historie bohaterów są tylko sposobem przedstawienia swoich przemyśleń dotyczących życia, historii i prawd. Toczy się to wokół zachwytu autora nad pięknem śmiechu zwykłego, niczym nieskrępowanego, śmiechu dla samego śmiania się, czystego, a także wokół zapomnienia, które otacza postacie historyczne, gdyż każda z nich zostaje wyparta, zamazana przez kolejną, która podzieli los poprzedniczki. Śmiech i zapomnienie łączą się ze sobą splatając ludzkie losy od najdawniejszych czasów. Kundera jest bardziej cyniczny i mniej humorystyczny niż w innych powieściach, nie brakuje pesymistycznego nastroju, mimo że śmiech pojawia się tu dość często. Miejscami również filozofowanie autora może być męczące, choć na pewno nie sprawi, że tytuł odłożymy na później. 

"Księgę śmiechu i zapomnienia" polecam zwłaszcza osobom, które z twórczością Kundery już się zaznajomili i nie odrzuci ich dość specyficzny styl pisania i skłonność do dygresji. Również doświadczeni wiekiem czytelnicy będą zapewne czerpać z niej większą radość i lepiej ją zrozumieją, niż czytelnicy młodsi.

Informacje dodatkowe o Księga śmiechu i zapomnienia:

Wydawnictwo: W.A.B.
Data wydania: 2013-08-28
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 9788377479087
Liczba stron: 324
Dodał/a opinię: agniKC