Ktoś tu ściemnia

"Ktoś tu ściemnia" Elżbiety Barczyk to książka, która mnie mile zaskoczyła. To świetne połączenie kilku gatunków literackich, nie jest to krwawy kryminał, choć nie brakuje to zbrodni, nie jest to też typowa komedia kryminalna, chociaż jest w książce wiele powodów do śmiechu, może bardziej obyczajowa komedia z kryminalnymi wątkami. Co więcej, niemal w każdym rozdziale mamy do czynienia z zupełnie nową sprawą. Czyta się tę książkę tak lekko i przyjemnie, że od razu sięgnęłabym po kolejną książkę autorki.
Do lektury zachęcił mnie intrygujący tytuł i oczywiście okładka, na której tyle wesołych twarzy, że nie mogłam się oprzeć tym uśmiechom..

Cecylia Wagner nie lubi swojego imienia, woli więc, gdy nazywa się ją Celią, zawsze to brzmi bardziej oryginalnie a nie tak staroświecko, bo imię odziedziczyła po babci...
Celia studiuje urbanistykę, od kilku lat nie mieszka w domu rodzinnym, matka wyjechała za granicę, dziewczyna została z ojcem, który jednak w ogóle się nie interesował córką. Można powiedzieć nawet, że wręcz przeciwnie, gdy po maturze wyprowadziła się z domu, ojciec nawet nie zaciekawił się, gdzie córka będzie mieszkała.
Dziewczyna zamieszkała u emerytowanego gliniarza, który właśnie dzięki niej kilka lat temu zapobiegł zbrodni...
Cecylia ma bowiem specyficzny dar (lub przekleństwo), że potrafi wyczuwać emocje, nawet te głęboko ukrywane, nikt nie potrafi przed nią udawać, zawsze wyczuje fałszywe nuty. Po prostu czyta w ludzkich myślach jakby przewracała kartki w książce. Emocje nie mogą kłamać, za to ludzie robią to często, można nieco ukryć emocje lub je stłumić, lecz nie da się ich sfałszować i zapanować nad nimi.

"Zapomniał, że ta dziewczyna potrafi doskonale wyczuwać i odczytywać emocje innych ludzi. Byli dla niej przezroczyści. Nic nie mogło się przed nią ukryć."
Gdy obok mieszkania, w którym mieszka były policjant ginie kolejny już bezdomny, Cecylia wie, że to nie może być przypadek. Jednak policja nie prowadzi śledztwa uważając, że to były tylko wypadki, bez udziału innych osób. Celia podejrzewa, że policja nie przykłada się zbytnio do śledztwa, bo giną bezdomni, a przecież ważne jest każde życie, nie powinno się bagatelizować sprawy tylko dlatego, że dotyczy ludzi z marginesu. Gdyby nie determinacja zarówno jej jak i byłego gliniarza, policja zapewne umorzyłaby śledztwo. Dzięki nim udało się mordercę zatrzymać.
To tylko jedna ze spraw rozwiązanych przez Cecylię i byłego policjanta. Zresztą nie tylko sami prowadzą prywatne dochodzenia. W wiele spraw angażują się sąsiedzi oraz przyjaciele.
Każda sprawa jest inna, w każdej Cecylia wyczuwa inne emocje. Co dziwne, bardzo rzadko wyczuwa te dobre, najczęściej złe, te, które prowadzą ludzi do zbrodni...
Autorka wskazuje też na ważny element uczuć, nie zawsze ważne są więzy krwi, często obcy ludzie są bliżsi niż najbliższa rodzina, nie od parady przecież się mówi, że z rodziną najlepiej wychodzi się na zdjęciu", lecz i to nie zawsze...

"Kiedy była dzieckiem, wpajano jej, że rodzina jest bardzo ważna, bo to ludzie, którzy powinni się wzajemnie kochać i wspierać. Teraz po wielu latach wiedziała, że to nie więzy krwi definiują to, co można nazwać rodziną, a czasem obcy ludzie są ci bliżsi niż krewni."
Chociaż sama nie zawsze potrafię wyczuć emocje innych ludzi, to wiem, że czasami moje pierwsze odczucie jest bardzo trafne. Kilka razy udało mi się dzięki temu uchronić przed popełnieniem błędu. Chociaż taki dar, jaki ma Cecylia chciałoby się mieć, to jednak po namyśle, sądzę, że wcale nie byłoby to takie dobre na dłuższą metę. Chociaż w policji przydałyby się z pewnością osoby o takich umiejętnościach...

To lekka i bardzo przyjemna lektura. Polecam, warto.

Książka z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl.

Informacje dodatkowe o Ktoś tu ściemnia:

Wydawnictwo: Novae Res
Data wydania: 2025-09-19
Kategoria: Kryminał, sensacja, thriller
ISBN: 9788383739694
Liczba stron: 414
Język oryginału: polski
Dodał/a opinię: Myszka77