W mojej szafie kolory moich ubrań są różnorodne, ale i też stonowane. Z kolei u jednej bohaterki książki „Nienapisane” Anny Bichalskiej króluje róż, a u drugiej czerń. Powieść ta nie jest o strojach, jednak ich kolory odzwierciedlają w jakimś stopniu osobowość obu pań. Jeśli jesteście ciekawi opisanej w niej historii, to zapraszam na recenzję!
Joanna jest pisarką, którą ogarnia twórcza niemoc. Pisze ona komedie kryminalne, więc mogłoby się wydawać, że jest wesołą osobą, jednak tak naprawdę jest wystraszoną kobietą ubierającą się na czarno, która stara się pokonywać swoje lęki i fobie. Joanna pragnie zmian i próbuje otwierać się na otoczenie. Przeprowadza się do nowego domu i tym samym zaprzyjaźnia się ze swoją sąsiadką Janką, która jest od niej dużo starsza. Janka ubiera się na różowo i mimo ciężkich i smutnych doświadczeń życiowych, nie traci pogody ducha. Pragnie jedynie dotrzymać obietnicy danej swojej zmarłej przyjaciółce. Czy jej się to uda? Co wyniknie ze znajomości Joanny i Janki?
W książce tej występują dwie płaszczyzny czasowe, jedna opisuje czasy teraźniejsze, a w nich losy Joanny i Janki. Z kolei druga płaszczyzna, której akcja zaczyna się siedemdziesiąt lat wcześniej, opisuje życie Hanny, czyli nieżyjącej już przyjaciółki Janki, która mieszkała wcześniej w aktualnym domu Joanny i co ciekawe, bardzo jest do niej podobna z zachowania. Tak więc, w książce tej można spotkać piękny motyw przyjaźni między kobietami o zupełnie innej osobowości. Na przykładzie tej książki można również dowiedzieć się tego, jak ciężkie życie ma osoba, która musi mierzyć się z agorafobią. Wszystkie lęki i fobie bardzo utrudniają życie, a walka z nimi jest naprawdę ciężka. Dzięki tej książce można również dowiedzieć się, jak wygląda życie pisarzy, którzy zamierzają wydać swoje książki. Tutaj akurat pisarka przechodzi kryzys twórczy, jednak mimo to, uważam, że w tej powieści ogólne życie pisarskie zostało dokładnie i obrazowo przedstawione. Historia opisana w tej powieści momentami była poruszająca. Główne bohaterki doświadczyły tak bolesnych przeżyć jak strata bliskich osób. Ogólnie książka ta miała dużo ciekawych wątków, a jej główne bohaterki były bardzo barwnymi osobami, jednak akcja w niej toczyła się wolno i spokojnie, a czytanie jej zajęło mi wiele dni.
„Nienapisane” jest ciekawą, spokojną powieścią obyczajową, w sam raz na czytanie przed snem, bo dzięki tej niej można się wyciszyć i zrelaksować. Można w niej spotkać wiele ciekawych wątków. Tak więc polecam Wam tę historię, jeśli lubicie powieści obyczajowe, może akurat Was zainteresuje.
Wydawnictwo: HarperKids
Data wydania: 2026-02-11
Kategoria: Obyczajowe
ISBN:
Liczba stron: 416
Dodał/a opinię:
Martyna90210
Magdalena odkrywa na strychu zakurzony i zapomniany kufer. W środku znajduje list od dawno zmarłej matki. Okazuje się, że kufer niegdyś należał do Stefanii...
Adelka jest chora i to wcale nie jest przyjemne. Do tego mama ma dużo pracy. Adelce wcale się to nie podoba. Dorośli mają lepiej - Adelka jest tego pewna...