Polska pisarka Anna Ziobro, autorka poczytnych powieści obyczajowych, w tym też nagradzanych, która nie boi się trudnych tematów, popełniła kolejną książkę, pt. „Ostatnia tajemnica".
Historia ta dzieje się w kilku liniach czasowych w latach 60, 90 i obecnych, a w niej rodzinne sekrety, miłość, przebaczenie i radości życia. Subtelnie ujęte niełatwe zagadnienia takie jak hospicjum i wolontariat oraz wątek śmierci. Motyw samotności, która pojawia się i zanika, gdy zmienia się sytuacja życiowa, tu przybiera wiele różnych znaczeń. Atrakcyjnie prowadzona narracja i cała masa emocji przebijających się z każdej strony. Wspaniale wykreowani bohaterowie, głównie kobiety, które kryją w sobie wiele wartości. Są sercem tej opowieści i jednocześnie płynnie ją napędzają i wzbogacają. Duży nacisk został położony na refleksję w temacie relacji międzyludzkich, komunikację niezrozumienie, tłumienie emocji. Natomiast łańcuch zdarzeń wynikłych z szeregu postanowień pokazuje strach przed prawdą i obnaża, do czego jest zdolna kobieta, by podtrzymać rodzinę. Gdzieś pomiędzy głównymi wątkami obserwujemy nadzieję, zaufanie oraz wplecioną niczym pajęcza sieć odwagę, by brać odpowiedzialność za swoje czyny. Autorka umiejętnie nakreśliła istotę tęsknoty i do czego prowadzi zawiść. Zachowując odpowiednią równowagę, odkrywa społeczne problemy.
Polecam wciągającą prozę o szerokiej i różnorodnej tematyce, pełną uczuć, szacunku do przemijania, która przypomina o pięknych stronach człowieka i czym jest empatia.
Wydawnictwo: DRAGON
Data wydania: 2024-02-28
Kategoria: Obyczajowe
ISBN:
Liczba stron: 320
Dodał/a opinię:
Urszula_Chlasta
Sabina uśmiechała się na wspomnienie tego, jak bardzo Marta się starała, żeby poczuła się w Przemyślu, oddalonym o setki kilometrów od Warszawy, gdzie się wychowała, jak u siebie.
Nadia i Michał jako dzieci byli nierozłączni. Mieli też swój mały sekret - słoik, do którego wrzucali kolorowe karteczki ze swoimi marzeniami, wspomnieniami...
Wzruszająca powieść o sile kobiecego charakteru Życie Julii nie oszczędzało. Aby zagłuszyć samotność i trudne wspomnienia, dziewczyna oddaje się pracy...
Możesz sobie popłakać, Sabinko, ale potem wstań, wypnij pierś, popraw koronę i do przodu. Samo nic się nie zrobi, a przynajmniej nic dobrego. Za to ty możesz wszystko.
Więcej