Pela z białego miasta

„Pela z białego miasta” Celina Mioduszewska Wydawnictwo Novae Res .

Zachwyciła mnie ta okładka. Niby taka prosta, a zarazem głęboka, subtelna, elegancka i kobieca. Podobnie jak główna bohaterka, nasza rodaczka, zdolna artystka, o której zupełnie nie słyszałam. Dlaczego? Bo nie tworzyła wokół siebie skandalów, nie wywyższała się, nie słynęła z ekstrawagancji czy też zbyt luźnego stylu bycia. Ona była skromną, wrażliwą i oddaną rodzinie kobietą, która pomimo ogromnej straty, nie utraciła chęci życia, co też doskonale przelewała na swoje obrazy.

Placyda „Pela” Bukowska- artystka o pięknej duszy, której los porusza wiele ludzkich serc. Dorastała w Białymstoku pośród kochającej rodziny, gdzie jako jedyna z domu miała szanse zdobyć wykształcenie i nie zmarnowała tej okazji. To w Wilnie odkryła nową siebie, nowy bogaty świat oraz inne artystyczne dusze. W tym romantycznego, bujającego w obłokach Czesława Miłosza. I choć między nimi narodziła się wyjątkowa więź, to niezwykła osobowość poety nie radziła sobie bez wielu kobiecych muz. Za to u boku zdolnego architekta, Stanisława Bukowskiego, odnalazła miłość i bezpieczeństwo. Zaś ich wzajemna artystyczna pasja poskutkowała bardzo udanym wkładem w kulturę Białegostoku oraz Wilna. Okrutna wojna sprawiła, że małżonkowie stracili całe swoje dotychczasowe życie w Wilnie, więc zmuszeni byli wrócić do Białegostoku. Jednak najgorsze były trudy macierzyństwa- lęk, cierpienie i wieczny strach o dziecko. Strata boli ogromnie, osacza, spycha w ciemność, lecz miłość do sztuki pozwala uleczyć zranioną duszę i umęczone ciało obu małżonków, w których tli się jeszcze nadzieja.

Bardzo rzadko sięgam po powieści historyczne i nie będę owijać w bawełnę- one zazwyczaj mnie nudzą. Jednak od jakiegoś czasu znalazło się kilka takich pozycji z tego gatunku, które zyskały moją uwagę i emocje. A jak było z „Pelą...”? Czytałam ją przez kilka dni-dość intensywnych (lepienie pierogów, uszek, szykowanie krokietów), więc ta pozycja była dla mnie wytchnieniem. Delektowałam się tym spokojem, jakie z niej płynął, oczyma wyobraźni widziałam Pelę przy pracy nad sztuką. Gdy opuszczałam cztery ściany własnych kątów, stawała się kobietą odważną, szczęśliwą, pełną nadziei i chęci życia, lecz gdy przekraczała próg domu, dopadała ją szara codzienność a wraz z nią obawy i cierpienie.

Autorka pozwoliła czytelnikowi poznać Placydę oraz jej męża bardzo dokładnie, zarówno pod względem prywatnym, jak i zawodowym. Wszystko napisane ze szczegółami i z takim życiowym wyrafinowaniem. Bez koloryzowania, negowania czy też zasypywania zbędnymi i bardzo obszernymi opisami przyrody. Dzięki temu obraz Peli jest taki prawdziwy i naturalny, aż miło czytać. A jako że nie znałam Placydy, to czym prędzej rzuciłam się w wir poszukiwań czegokolwiek o niej w Internecie. I znalezione tam jej obrazy robią wrażenie.

Nie znajdziemy tutaj dynamicznej akcji, ponieważ fabuła toczy się powoli, melancholijnie, z wyczuciem i swoistą głębią. W zamian za to mamy sporo emocji oraz miejsca na refleksje. Równie pięknie i ciekawie ukazana zostaje relacja małżeńska- prawdziwa, oparta na przyjaźni, zrozumieniu i wzajemnej akceptacji. Relacja barwna i wyjątkowa zupełnie jak jej główni bohaterowie. Polecam tę lekturę- niezwykle wartościową, prawdziwą i emocjonalną. Lekturę, która wyciszy oraz poszerzy nasze artystyczne horyzonty.

Książka z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl.

Informacje dodatkowe o Pela z białego miasta:

Wydawnictwo: Novae Res
Data wydania: 2025-11-21
Kategoria: Historyczne
ISBN: 9788384232262
Liczba stron: 242
Język oryginału: polski
Dodał/a opinię: Justyna Kubacka