Podejrzewam, że Pratchett w temacie dziennikarstwa czuł się jak ryba w wodzie, patrząc na jego doświadczenia zawodowe. Przez całą powieść widać wyraźnie, jak autor świetnie się bawił. Od wampira-fotografa, którego za każdym razem nokautuje światło lampy, przez wcale-nie-gadającego-psa po wielkie i emocjonujące śledztwo - "Prawda" dostarcza rozrywki na każdej stronie. Myślę, że można ją spokojnie przeczytać bez znajomości innych części cyklu. Audiobook to rewelacja, sposób, w jaki Maciej Kowalik interpretował wszystkie postaci już na zawsze pozostanie mi w głowie.
Informacje dodatkowe o Prawda:
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Data wydania: 2007-01-11
Kategoria: Fantasy/SF
ISBN:
Liczba stron: 336
Tytuł oryginału: The Truth
Język oryginału: angielski
Dodał/a opinię:
mysilicielka
POLECANA RECENZJA
PRAWDA
„Prawda” Terry’ego Pratchetta to wszystko, co najlepsze w twórczości wziętego pisarza-humorysty. Ironia, dystans i przewrotne poczucie humoru w najlepszym wydaniu oraz chwila refleksji nad najbardziej palącymi problemami współczesności. To postmodernizm – ale postmodernizm o programie pozytywnym. Programie, którego podstawowym punktem jest wiara w ludzkość i ludzi. Mimo ich wszelkich, nawet największych, wad. Tym razem Pratchett bierze na warsztat prasę i dziennikarzy.
Główny bohater „Prawdy” – William de Worde, kt&oacut...
więcej
Kup książkę Prawda
Sprawdzam ceny dla ciebie ...
Cytaty z książki
REKLAMA
Zobacz także
Inne książki autora
Kolor magii
0
W odległym, trochę już zużytym układzie współrzędnych, na płaszczyźnie astralnej, która nigdy nie była szczególnie płaska, skłębiona mgiełka gwiazd rozstępuje...
Świat finansjery
Zobacz wszystkie książki tego autora
0
Była to propozycja nie do odrzucenia... Kto by nie chciał zarządzać Królewską Mennicą w Ankh-Morpork i sąsiadującym z nią bankiem? To posada na całe życie...
Na świecie istnieją podobno dwa rodzaje ludzi. Jedni kiedy dostają szklankę dokładnie w połowie napełnioną mówią:' Ta szklanka jest w połowie pełna'. Ci drudzy mówią:'Ta szklanka jest w połowie pusta'. Jednakże świat należy do tych, którzy patrzą na szklankę i mówią:'Co jest z tą szklanką? Przepraszam bardzo... No przepraszam... To ma być moja szklanka? Nie wydaje mi się. Moja szklanka była pełna. I większa od tej!'. A na drugim końcu baru świat pełen jest innego rodzaju osób, które mają szklanki pęknięte albo szklanki przewrócone (zwykle przez kogoś z tych, którzy żądali większych szklanek), albo całkiem nie mają szklanek, bo stały z tyłu i barman ich nie zauważył.
Więcej