Seria Dzieł Pisarzy Skandynawskich. Prawie wieczór, wciąż jasno

Prawie wieczór, wciąż jasno - Linea Maja Ernst 

Dziękuję wydawnictwu Poznańskie za możliwość przeczytania tej książki.

Z niecierpliwością wyczekiwałam tego tytułu. Nie miałam jeszcze okazji nic przeczytać autorstwa Duńskich pisarzy. A tu, jeszcze debiut. Jak na razie, trafiałam na świetne lektury. Opis sugerował coś zupełnie innego, wręcz przewidywalnego. Czasem taka historia jest potrzebna i dlatego fajnie, że dostałam możliwość przeczytania tej książki.

Muszę przyznać, że jest to lektura dla czytelników bez uprzedzeń i 18+. Między innymi dlatego, bo mamy tu hot sceny. Jest to historia queerowa. Oczywiście zwraca uwagę na relację, uczucia i tego, że nie raz nie wiemy czego tak naprawdę chcemy. A także, na dojrzałość i świadomość seksualną.

Namiętność i napięcie, skrywane pragnienia/fantazje. 

Autorka pokazuje wątpliwości, czy po drodze nie straciło się cząstkę samego siebie. Czy też obawy, że nie będzie się dobrym rodzicem. Szczególnie, mając w głowie syndrom/ powiedzenie ,,Nie daleko pada jabłko od jabłoni". To jest czasem silniejsze od nas samych. Zdecydowanie należy przegonić takie myśli.

Spodobało mi się w tej książce przedstawienie dwóch typów czytelników. Pierwszy. Określa strukturę tekstu, używając wyszukanych słów i wspomina życiorys pisarza/ki. Uwzględnia przewidywalność i nudność lektury.

Za to drugi typ, skupia się na emocjach związanych z czytaniem. Pokazuje aspekty np. historyczne i widzi to, co między wierszami.

Jednocześnie mamy przypomnienie, aby nie bać się okazywać uczuć.

Dostajemy mnóstwo nawiązań, dzięki którym poznajemy intencje bohaterów. ( Podam te, które znam. Jest ich więcej)

"Sen nocy letniej", "Stowarzyszenie umarłych poetów", "Cierpienia młodego Waltera" czy też serial "Berverly Hills 90210" (nawiązanie do związku Kelly, Brandona/ Dylana)

Jak sami widzicie, dużo się dzieje. Naprzemiennie mamy przemyślenia któregoś z dorosłych bohaterów jak i konfrontację.

Lektura udowadnia, że nie wszyscy mają szansę na happy end. Czasem, nasze pragnienia, powinny być w Nas głęboko zakopane...

Czy polecam?

Hmm... I tak i nie. Nie jest to lektura dla wszystkich. Mimo, że czyta się tę książkę szybko, to jest trudna tematyka. Nie skupia się tylko na słowach, ale pokazuje też ujście tych emocji.

Moja ocena 8.5/10 

Cytaty z książki:

"Wysoki jasnowłosy. Bóg słońca po politologii. Istnieją mężczyźni, którzy wyglądają jak posągi Apolla, o rysach tak regularnych, że już sama twarz wydaje się racjonalna, którzy są jak ucieleśnienie witalności i wigoru, słowem, typ najgorszy z możliwych. Po Adamie widać, że jest okazem zdrowia, że już jako dziecko składał się wyłącznie z białej czupryny i talentu piłkarskiego. Że na szkolnym podwórku budził jednocześnie postrach i mimowolny podziw. To szczególny rodzaj męskości, nie szorstki, ale w naturalny sposób górujący nad innymi, w pełni samowystarczalny i przez to tym bardziej onieśmielający."

" - Czy mi się wydaje, czy on właśnie po męsku objaśnił ci Virginię Woolf?

- Nie szkodzi.- Puszcza do niego oko. - Mansplaining to jeden z moich fetyszy."

"W każdym związku ktoś jest różą, a ktoś ogrodnikiem."

"Dziś być mężczyzną to jak spóźnić się na imprezę. To naprawdę już nawet nie jest oportunizm, patriarchat jest po prostu dymiącą kupą gruzu."

"Dlaczego wymyślamy wciąż nowe granice i upieramy się, że istnieje różnica między seksem i miłością, przyjaciółmi i partnerami, zakochaniem i namiętnością? Jakby to była prawda."

"Życie może się zmienić w jednej chwili, jest bezcenne, a konieczność przeżycia go to brutalny, bezwzględny dar."

Informacje dodatkowe o Seria Dzieł Pisarzy Skandynawskich. Prawie wieczór, wciąż jasno:

Wydawnictwo: Poznańskie
Data wydania: 2026-06-17
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 9788368800937
Liczba stron: 300
Tytuł oryginału: Kun til navlen
Dodał/a opinię: Oliwia Zalewska

Tagi: Klasyka prozy literackiej