Tajemnice Wiśniowego Sadu - W upale lata

*współpraca reklamowa*

Drugi tom serii, tom w którym robi się gorąco, i nie tylko ze względu na lato. Ta część podobała mi się najbardziej, choć po pierwszym tomie, trochę przeciągałam moment rozpoczęcia lektury. Niby byłam ciekawa jak potoczą się losy Weroniki, to z drugiej strony bałam się w jakim kierunku to wszystko pójdzie. Książka kontynuuje wątki, jest bezpośrednia kontynuacją, i żeby wszystko ogarnąć trzeba czytać książki po kolei, inaczej człowiek totalnie się zgubi. To powieść obyczajowa z romansem ale i pokaźną dozą sensacji.

Weronika zaczyna patrzeć na świat inaczej. Jej nieudana relacja z Jusufem i odkrycia dotyczące jego osoby z jednej strony bardzo ją ranią, ale z drugiej wzbudzają w niej determinację. Nika próbuje odzyskać rodzinną firmę, chce zrozumieć co się dzieje, przez co podejmuje szereg decyzji, które bardzo mocno zmieniają jej położenie, a zagrożenie staje się wręcz namacalne. Dziewczyna za namową komisarza Adamczewskiego wyjeżdża do Łeby, ale gangsterskie porachunki, niewyjaśnione sprawy i demony przeszłości znajdują ją nawet tam. Weronika po raz kolejny staje w oko w oko z niebezpieczeństwem, po raz kolejny musi zdecydować komu może zaufać, a jej uczucie do Jusufa nie daje jej szansy na to by pójść dalej. Czy odkrycie sekretów byłego męża da jej spokój? Czy zmieni o nim zdanie, czy to co wydarzyło się w Łebie będzie kluczowym punktem jej życia i czy w końcu odnajdzie ona spokój?

Przeciągałam moment rozpoczęcia czytania tej książki. Pierwszy tom dosyć mocno mnie zaskoczył, więc do tego drugiego już podchodziłam z rezerwą, ale też i z ciekawością. Wiedziałam, też czego mniej więcej mogę się spodziewać, czyli krótko mówiąc wszystkiego, a autorka po raz kolejny puściła wodzę fantazji, i zabrała mnie w niesamowitą i sensacyjną przygodę rodem z filmu akcji. Po raz kolejny namieszała, poplątała, do końca trzymała mnie w niepewności, ale w tym wszystkim wiele kwestii poruszonych w pierwszej części się wyklarowało, można było już zrozumieć schemat, a czytelnik po doświadczeniach z pierwszego tomu, doszukuje się już tutaj drugiego dna, ukrytych motywów, zwraca uwagę na detale, więc choć fabuła fabułuje, to już moim zdaniem tak bardzo nie szokuje.

Fabuła znów szalona, dynamiczna, nietuzinkowa ale też na moje oko ciut chaotyczna, ale jak wspominałam tutaj już wiedziałam czego mniej więcej mogłam się spodziewać, i ten chaos informacji czy wydarzeń już tak bardzo mnie nie przytłoczył. Gdzieś w tym całym szaleństwie była metoda, a autorka potrafiła ją dobrze wykorzystać, a przez to ten tom moim zdaniem był nie tylko przełomowy w losach bohaterów, ale co najważniejsze klaruje nam problemy, nazywa rzeczy po imieniu, zaczyna to wszystko mieć po prostu sens, jakąś pokręconą logikę, ale w końcu też czytelnicy mogą w niemal w pełni ogarnąć o co chodzi.

To lektura dynamiczna i szybka, na moje oko to taki trochę gatunkowy mix, bo obyczajówka, sensacja, akcja, kryminał, romans, dramat, a na dokładkę elementy szpiegowskie. Ten tom dosłownie pochłonęłam, tyle się tutaj działo, że głowa mała i tutaj o dziwno nawet to szybkie tempo nie było takie złe, choć mogło być ciut wolniej, ciut dosadniej i głębiej. Po raz kolejny autorka skupiła się na nietypowych i dla mnie oryginalnych wątkach, poświęconych różnicom kulturowym, tematyce uchodźców, do tego mamy policyjne śledztwa, działanie pod przykrywką, ilość manipulacji, intryg, machlojek czy różnorakich porachunków jest imponująca i trochę nawet nie pasująca do powieści obyczajowej, ale tutaj nie będę narzekać, bo w tym tomie to wszytko jakoś mi do siebie pasowało. Co prawda rzeczywistość wciąż jest tutaj mocno podkoloryzowana, ale tutaj jakoś mocno mi to nie przeszkadzało.

Nie mogę tutaj dorzucić też kilku słów na temat bohaterów, bo ci jacy byli denerwujący wcześniej to tak samo denerwujący byli i tutaj. Jeden z nich trochę się w moich oczach zrehabilitował, ale nie powiem że wszelkie winy zostały mu przebaczone. Bohaterów autorka naprawdę wykreowała po mistrzowsku, bo to tak złożone i wielowymiarowe postacie, które wzbudzają w czytelniku taki huragan emocji, że nie sposób ich nie docenić, choć polubić ich się raczej nie da. Prym oczywiście dalej wiedzie Weronika, która według mnie wciąż nie wyciągnęła wniosków, wciąż jest naiwna, nieogarnięta, choć muszę przyznać, że jakiś zalążek zmiany zaczyna być dostrzegalny.

Jak wspomniałam ten tom podobał mi się najbardziej. Wiele kwestii zostało tutaj uzupełnionych, historia weszła na nowy poziom, wszystkie karty, a raczej zdecydowana ich większość zostało odkrytych, przez to też można w końcu poczuć sens nie tylko tej powieści ale i całej serii. Jak obawiałam się tego tomu, ta tak samo bardzo dla niego przepadłam, przeczytałam na raz i nawet nie wiem kiedy to zleciało, i w przeciwieństwie do tego co było po pierwszej części, tutaj od razu zabrałam się za tom finałowy. Z racji tego, że ten tom mi się podobał, a opowieść się tutaj rozkręca, to polecam się nie zniechęcać po pierwszym tomie, warto dać szansę kolejnym. Książki trzeba jednak czytać po kolei bo inaczej naprawdę zgubicie się w tym wszystkim. To książka, a raczej seria dla fanów nietuzinkowych opowieści, dynamicznych, szybkich, wielowątkowych i sensacyjnych. Jeśli lubicie też niesamowite zwroty akcji, to tutaj znajdziecie ich na pęczki. Opowieść się rozwija, okładki zachwycają więc moim zdaniem pomimo wszystko warto dać tej serii szansę.

Informacje dodatkowe o Tajemnice Wiśniowego Sadu - W upale lata:

Wydawnictwo: b.d
Data wydania: 2026-06-04
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 9788382933802
Liczba stron: 512
Dodał/a opinię: Aleksandra Iwanek

Tagi: Proza literacka