Zagubieni w mroku

,, Zagubieni w mroku" to moje pierwsze spotkanie z twórczością Joanny Jax. Zauważyłam, że autorka zyskała dużą popularność i uznanie wśród czytelników lubiących literaturę obyczajową z wątkami historycznymi. A że ja też lubię takie klimaty, w których przeszłość ma ogromny wpływ na teraźniejszość, więc postanowiłam bez zbytniego wahania sięgnąć po jej książkę. Tym bardziej, że Pani Joanna mieszka w stolicy mojego regionu, o czym teraz się dowiedziałam...

Fabuła książki wciągnęła mnie i właściwie pochłonęłam ją za jednym razem. Było to dla mnie bardzo emocjonujące, gdyż wiele poruszonych w książce wątków, pamiętam z opowieści mojego dziadka, który był kolejarzem na trasie Lubelszczyzna - Podkarpacie..., a właśnie w tych okolicach umiejscowiona jest fabuła tej opowieści.

Rok 1969. Ewa Zakrzewska jest architektem, udało się jej załapać na staż w jednej z najlepszych pracowni projektowych w Berlinie Wschodnim. Co prawda wolałaby wyjechać bardziej na zachód, ale zdaje sobie sprawę z tego, że to obecnie tylko marzenie, wie też, że ta praktyka dla niej ogromna szansa na rozwój kariery.

"Czuła dumę, że otrzymała możliwość odbycia stażu w jednej z berlińskich pracowni architektonicznych, chociaż nie obyło się bez wyrzeczeń. Jednym z nich była konieczność wstąpienia do PZPR."
"Zamość był dla Ewy Zakrzewskiej zdecydowanie za mały i Helena zdawała sobie z tego sprawę. Ewa wiedziała jednak, że gdy wyjedzie, najbardziej będzie jej brakowało codziennych pogawędek z Helcią. Ta kobieta była nie tylko jej najwierniejszą przyjaciółką, ale także najbliższą sercu osobą."
Przyjaciółki były dla siebie niemal jak rodzina, swoich bliskich straciły w czasie wojny. Jednak przyjaciółka Ewy czuje, że jej zaginiony młodszy brat żyje i jest gdzieś w niemieckiej rodzinie. Helena podejrzewa, że został uprowadzony. Dlatego prosi Ewę żeby spróbowała zdobyć informację o pewnej rodzinie, ma podejrzenia, że to oni mogą być zamieszani w zaginięcie Maćka. Ostrzega ją też, żeby się za bardzo nie narażała, bo mimo wszystko, martwi się też o jej bezpieczeństwo.
Pobyt w NRD i praktyka w pracowni architektonicznej jest dla Ewy czymś o wiele więcej niż tylko zdobywanie zawodowego doświadczenia. Zauważa, że w tym kraju tak jak w Polsce Ludowej, stołki obsadzane są znajomymi, którym dużo brakuje do profesjonalizmu. Większość z nich to karierowicze i ignoranci. Liczą się znajomości i układy.
Nawiązuje koleżeńskie stosunki z pracującą w biurze kobietą i przy okazji dowiaduje się, gdzie może zdobyć informacje na temat zbrodniarza wojennego i rodziny, która może być powiązana z zaginięciem brata przyjaciółki. Nie przewidziała jednak tego, jakie konsekwencje i zagrożenia przyniesie ze sobą ta, z pozoru niewinna znajomość.
Pytania Ewy o wojenną przeszłość stają się niewygodne dla kilku ważnych osób. A to już zapowiada kłopoty. Ewa jednak nie zdaje sobie z tego sprawy.
Gdy w berlińskim biurze projektowym pojawia się nowy architekt, Ewa od razu zwraca na niego uwagę, zresztą z wzajemnością. Uczucie to skomplikuje jeszcze bardziej trudną sytuację Polki. Czy tylko jej?

Wydarzenia bieżące autorka przeplata wspomnieniami z czasów drugiej wojny światowej, które mają ogromny wpływ na decyzje podejmowane przez bohaterów. Powojenna trauma miała i ma nadal duży wpływ na losy rozdzielonych podczas wojny ludzi.
Czy uda się Ewie dotrzeć do prawdy o losie zaginionego brata Heleny? Czy zdobędzie takie doświadczenie zawodowe o jakim marzyła? Czy jej nowe uczucie przetrwa?
                                               
Po lekturze książki czułam wiele emocji, moja rodzina też był rozdzielona, ale udało im się po wojnie odnaleźć, lecz wielu nie miało takiego szczęścia.
Spodobał mi się styl tworzenia opowieści, więc pewnie jeszcze sięgnę po inne książki autorki.

Tę książkę przeczytałam w ramach Akcji Recenzenckiej serwisu Lubimy czytać.pl i Wydawnictwa Videograf.SA.

Informacje dodatkowe o Zagubieni w mroku:

Wydawnictwo: b.d
Data wydania: 2026-02-12
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 9788382933499
Liczba stron: 368
Dodał/a opinię: Myszka77

Tagi: Proza literacka