Zanim straciliśmy siebie

*współpraca reklamowa*

Twórczość autorki poznałam za sprawą romansów mafijnych, z którymi bardzo się polubiłam, dlatego też postanowiłam poznać inną twarz autorki, a przez sięgnąć po taki zwykły romans obyczajowy. Nastawienie miałam dobre, pierwsze oceny i opinie były wysokie, wiec jeszcze bardziej mnie nakręcały. Lektura zachwyciła wydaniem, ale na tym moje zachwyty się skończyły, bo jednak sama historia do mnie nie trafiła i czuję się raczej zawiedziona.

Liliana żyje pod dyktando rodziców, którzy już zaplanowali jej przyszłość. Dziewczyna choć poddaje się woli rodziców, nie może się odnaleźć w tej zaplanowanej przez nich rzeczywistości i niekiedy próbuje naginać zasady. Lato spędzają na Cyprze, zostawiona sama sobie poznaje Borysa, instruktora nurkowania. Oboje już od pierwszego spotkania są sobą zafascynowani, a niedługo później zaczyna się ich wakacyjny romans, który zmienia się w coś więcej, w coś co nie podoba się rodzicom dziewczyny, i czymś co niesie ze sobą konsekwencje. Powrót do rzeczywistości okazuje się trudny, przeciwności się mnożą, ale uczucia nie gasną, tylko czy ta relacja przetrwa odległość, manipulacje i próbę czasu?

Lektura zapowiadała się obiecująco, ale chyba moje oczekiwania były dla niej zbyt wysokie. Historia okazała się bardzo prosta i przewidywalna, przez co całość w moim mniemaniu niczym szczególnym się nie wyróżnia. Lato, wakacyjny romans, różnica wieku, poglądów i sytuacji, intensywny i krótki romans, który namieszał w życiu obojga bohaterów, którzy nawet po niespodziewanym rozstaniu, wciąż mają nadzieję, wciąż próbują i wciąż chcą siebie nawzajem. Jednak przeciwności jest tutaj bardzo dużo, czas, odległość, wiek, rodzina, zobowiązania, manipulacje i intrygi, i tylko kilka słabych nici trzyma tę dwójkę w czymś na kształt związku. Tytuł już nam sugeruje, że to nie skończy się dobrze, ostatecznie coś poszło dobrze, a coś źle, a ciąg dalszy nastąpi, a pole do wyobraźni czytelnika, jak i do wykorzystania przez autorkę jest bardzo szerokie.

Książka napisana poprawnie, nie doszukałam się tutaj żadnych błędów, nieścisłości czy innych niedoskonałości. To lektura prosta, zwyczajna, taka w mojej ocenie taka po prostu dobra. Autorka ma lekkie pióro, przez co powieść jest lekka, przyjemnie i szybko się ją czyta, w sumie pewnie nie jeden przeczyta ją na raz. Ja osobiście nie mogłam się wkręcić, jak dla mnie było za prosto, zbyt przewidywalnie, za mało emocjonalnie, bez pazura, bez czegoś szczególnego, co pozwoliłoby mi poczuć tą historię. Koniec nie bardzo mnie zaskoczył, bo i tutaj można było się spodziewać, że dojdzie do takich a nie innych wydarzeń, niemniej jestem ciekawa jak to rozwinie się dalej, ja mam swoje teorie, nawet takie bardzo szalone, więc pewnie po kontynuację sięgnę z czystej ludzkiej ciekawości.

To książka lekka i przyjemna, choć i ostatecznie pojawiają się jakieś trudniejsze tematy. To fajna propozycja na lato, taka którą szybko się przeczyta, przy której nie trzeba się jakoś mocno angażować w fabułę, bo ona sobie tam płynie, bez większych ekscesów. Mimo tego, że nie jestem do końca zachwycona tą książką, bo po prostu mi nie siadła, uważam że może się ona podobać, jeśli lubicie wakacyjne romanse, które nie kończą się wraz z powrotem do codzienności, to myślę że wam się ta lektura spodoba, na co też po cichutku liczę.

Informacje dodatkowe o Zanim straciliśmy siebie:

Wydawnictwo: b.d
Data wydania: 2026-04-17
Kategoria: Romans
ISBN: b.d
Liczba stron: 0
Język oryginału: Polski
Dodał/a opinię: Aleksandra Iwanek

Tagi: miłość romans Różnica wieku wakacje