Recenzja książki: Chopin. Biografia. Tom 1: Warszawa-Paryż, 1810-1838

Recenzuje: Danuta Szelejewska

Niezależnie od strefy czasowej słońce nigdy nie zachodzi nad królestwem muzyki Chopina – napisał w Prologu chopinista Alan Walker. Treść książki Chopin. Biografia udowadnia, że Walker się nie pomylił, gdyż Fryderyk Chopin to niezmiennie najwybitniejszy polski kompozytor.

Trzynaście części publikacji pozwala całościowo spojrzeć na życie i artystyczną twórczość Chopina. Sięgając francuskich korzeni ojca kompozytora, autor pozostawia opis Warszawy epoki romantyzmu w okresie narastającego politycznego niepokoju oraz wydarzeń związanych z dzieciństwem Fryderyka, początkami jego nauki i uczniowskimi psotami, coraz częstszymi – mimo młodego wieku – koncertami oraz nagrodami, wakacyjnymi wyjazdami, zagranicznymi pobytami i zdrowotnymi kuracjami. Znalazły swoje miejsce w lekturze studia w warszawskiej Szkole Głównej Muzyki, kolejne koncerty, zagraniczne podróże (Berlin, Wiedeń, Paryż), miłość do szesnastoletniej Marii Wodzińskiej i zauroczenie śpiewaczką Konstancją Gładkowską (natchnienie Fryderyka). A gdy Chopin rozpoczął nowy rozdział życia jako polski emigrant w Paryżu, w Warszawie miał miejsce związany z powstaniem listopadowym krwawy pogrom i kapitulacja miasta, zaś w świecie muzyki fortepianowej – Chopin porównywany był z czołowymi pianistami jego czasów, aż w końcu, coraz bardziej dominując przy klawiaturze, nazwany został Rafaelem fortepianu.

Wypełniające obszerną publikację Wydawnictwa Znak fakty historyczne obficie przeplatają się z wydarzeniami politycznymi i artystycznymi przełomami. Rozdziały poprzedza tytuł zapowiadający omawiany obszar, daty regulujące zakres czasowy wydarzeń oraz fragment zapisu nutowego i cytat inspirujący. Pojawiają się w tekście nazwiska kompozytorów znanych czytelnikowi z czasów nauki szkolnej, a omówione przez Walkera wyzwania pobudzające muzyczną kreatywność Chopina pokazują, zwłaszcza na tle innych twórców, wielkość jego artystycznej osobowości. Są w lekturze daty, nazwiska, kompozycje utworów, zapisy nutowe, muzyczne maksymy, incydenty, anegdoty, ciekawostki. Są zapiski Chopina z Dziennika stuttgarckiego, fragmenty listów, wspomnienia, mapy. W niektórych miejscach zachowano oryginalną pisownię. Tekst uzupełniają czarno-białe ilustracje. Pomocą służą przypisy dolne, wykaz bibliograficzny, indeks osób, spis źródeł ilustracji oraz zapis przedstawiający drzewo genealogiczne Chopina.

Kończąca się na roku 1838 pierwsza część biografii najwybitniejszego z polskich kompozytorów opatrzona została notatką zapowiadającą uzupełnienie jego portretu (od spotkania z George Sand, poprzez największe triumfy, aż po ostatnie lata) już wkrótce. Czytelnikowi pozostaje tylko czekać.

Tagi: biografie