Recenzja książki: Czarne łabędzie, biały puch

Recenzuje: truskawka2

Jakub nigdy nie poznał matki. Ojciec, który nigdy nie chciał o niej mówić, wychowywał go razem z dziadkami. Tajemnicę matki Jakuba wziął ze sobą do grobu. Chłopak dorastał, a razem z nim rosła tęsknota za nieznaną rodzicielką. Zaczął jej usilnie szukać. Czy jeszcze żyje? Dlaczego, jeśli żyje, nie szukała syna? Czy Jakub ją odnajdzie? Jeśli tak, czy spotkanie to przyniesie mu radość, czy rozczarowanie?

Czarne łabędzie, biały puch to subtelna, pełna ciepła, choć też lekkiego smutku opowieść o meandrach ludzkich uczuć.

dr Kalina Beluch