Recenzja książki: Dlaczego robisz mi na złość? Jak radzić sobie z nękaniem

Recenzuje: Danuta Szelejewska

Nikt nie lubi, gdy inni mu dokuczają. Świadome sprawianie przykrości drugiej osobie zalicza się do nękania, a to już jest regulowane paragrafem Kodeksu Karnego. By w przyszłości było jak najmniej złości i przemocy, należytych zachowań należy uczyć już od najmłodszych lat. Właśnie taką rolę pełni książeczka Dlaczego robisz mi na złość?, która nękającym pokazuje ogrom wyrządzanego przez nich zła, a nękanych uczy mądrego radzenia sobie z problemem dokuczania.

Zebrane w książeczce przykłady dotyczą relacji między dziećmi. Odróżniając zabawne psikusy od celowego robienia komuś na złość, Dagmar Geisler uwrażliwia na ból odczuwany przez tych, którym inni dokuczają. Przy pomocy kolorowych, sugestywnych i adekwatnych do treści ilustracji odzwierciedlających sytuacje z codziennego życia dziecka autorka wylicza potencjalne powody zdenerwowania, kładąc szczególny nacisk na te, które wynikają ze świadomego i złośliwego działania innych. Uświadamia, że każda, nawet najbardziej zabawna sytuacja, musi ulec zakończeniu w chwili, gdy choć jednej z osób biorących w niej udział wspólne działanie przestanie sprawiać przyjemność. W przypadku wyładowywania na kimś swojej frustracji zwraca uwagę na konieczność przeproszenia oraz przebaczenia (ponieważ kłócić się można, ale godzić trzeba), a także zachęca do rozmowy i przeanalizowania przyczyn powstania złego nastroju.

Z problemem świadomego robienia komuś na złość można spotkać się w różnych środowiskach. Autorka uświadamia, że jeżeli u skonfliktowanych osób występuje niechęć do porozumienia, brak poszukiwania rozwiązań, unikanie kompromisów, chęć zdenerwowania kogoś czy radość z odczuwanej przez niego przykrości, to w sytuacji takiej natychmiast należy podjąć kroki służące zakończeniu konfliktu. Podkreśla, jak ważna jest rozmowa, podczas której często sporne kwestie zostają wyjaśnione, a poznanie przyczyn pomaga w szybszym pogodzeniu się. Analizuje również zachowanie obserwatorów dokuczania innym, przedstawiając graficznie powody braku reakcji z ich strony oraz podając środki zaradcze (rozmowa, prośba o pomoc, terapia grupowa).

Publikacja Wydawnictwa Jedność jest lekturą jak najbardziej potrzebną, ponieważ każdy może znaleźć się w sytuacji osób, które komuś dokuczają, są świadkami dokuczania lub tych, którym ktoś inny dokucza (do każdej z tych kategorii autorka skierowała notkę składającą się z pytań, wyjaśnień i propozycji). Na końcu Dagmar Geisler, która w przeszłości sama miała kontakt z dręczycielami, zamieściła słowo do dorosłych (rodziców, nauczycieli, terapeutów), poprzez które zachęca ich do wnikliwej obserwacji oraz uzasadnia konieczność szybkiego reagowania. A czytające książeczkę dzieci? Po lekturze nasunie się im wniosek: „Dokuczanie to koniec przyjemnej zabawy. A my wolimy się dobrze bawić”. I wszystko stanie się jasne.

Tagi: dla dzieci