Recenzja książki: Ideburga. Pod trzema cyrklami

Recenzuje: Myszka77

„Ideburga. Pod Trzema Cyrklami” to drugi tom cyklu "Idenburga" Leszka Hermana, w której autor po raz kolejny zabiera nas w podróż do XIX wiecznego Szczecina i świata pełnego tajemnic, historycznych zagadek i niebezpiecznych sekretów. Fabuła emocjonująca i przyciągająca uwagę. Do samego końca byłam ciekawa i razem z Idą próbowałam rozwiązać zagadkę nagłego zaginięcia jej brata, który został podejrzany o porwanie młodego księcia. 
Leszek Herman bardzo zgrabnie przeplata ze sobą kilka gatunków literackich, począwszy od znakomitej powieści historycznej, przez kryminał aż po przygodę i sensację. Zalecam przed lekturą tej książki poznać część pierwszą serii.
Autor fabułę powieści przedstawia w dwóch ramach czasowych, przeplatając je wzajemnie, co pozwala poznać wcześniejsze wydarzenia, od których zależy teraźniejszość, czyli rok 1890. Perfekcyjnie czuje się klimat dawnego Szczecina i widać, że autor znakomicie się do tego przygotował i czyta się książkę lekko i przyjemnie.
Idenburga nazywana Idą nie wierzy w rozprzestrzeniające się informacje o tym, że jej brat Heini Flemming tuż po przyjęciu do loży masońskiej mógł porwać młodego księcia, spadkobiercy sporej fortuny. Zresztą jest pewna, że jej brat nie byłby w stanie w ogóle zrobić coś niecnego, złego. To dobry i przyjazny człowiek.

"Porwanie syna jednego z najzamożniejszych przemysłowców to przecież skandal nad skandale. To my powinniśmy o tym pisać, a nie jakiś gówniany brukowiec ze Szczecina."

"Przecież to nonsens. Po co Heini miałby porywać jakiegoś cholernego saksońskiego księcia?! Przecież nie dla okupu. Pieniędzy nam na szczęście nie brakuje..."
Prasa nie podziela zdania Idy, tym bardziej, że opiekun księcia również jest zdania, że młody Flemming był w hotelu i żądał zerwania podpisanego kontraktu oraz groził w przypadku odmowy. Gdy przychodzi list z żądaniami, sprawa staje się coraz bardziej dramatyczna. Ida jednak wbrew wszystkiemu postanawia nie tylko odnaleźć brata, ale też oczyścić go z podejrzeń. Przypomniała sobie przypadkowe spotkanie (w poprzedniej części), w którym zastanowił ją młody chłopiec w dorożce. Kto to mógł być? Czyżby zaginiony książę? Wszystko możliwe, tylko jak to sprawdzić? Tu chodzi już nie tylko o nagłe zniknięcie, ale o honor całej rodziny.

Czu uda się odnaleźć porwanego księcia? Gdzie przebywa Heini Fleming? Czy Ida rozwiąże zagadkę tych obu zaginięć?

Ida jest bardzo pozytywną postacią. Mimo młodego wieku jest odważna i inteligentna a gdy na coś się zdecyduje, nie poprzestaje w działaniu, lecz z ogromną determinacją dąży do celu. Nie czeka biernie na to, co się stanie, lecz wbrew ostrzeżeniom prze uparcie do odkrycia prawdy, często nawet niebezpiecznie ryzykując. Jednocześnie ma wiele szczęścia i przychylnych ludzi wokół siebie, co również jej sprzyja.
Nie tylko Ida jest dobrze wykreowaną pozytywną postacią, jest ich więcej, nawet wśród tych drugoplanowych. Silne i mądre są zwłaszcza kobiety, a ja lubię, gdy to właśnie one wiodą prym w powieściach.

Książka ciekawa i porywająca. Wszyscy lubiący literaturę historyczną połączoną z obyczajową i zagadką kryminalną powinni ją przeczytać. A ja czekam już na ciąg dalszy: cdn.....

Książkę przeczytałam w ramach Akcji Recenzenckiej serwisu Lubimy Czytać.pl oraz Wydawnictwa MUZA.
 

Tagi: Literatura kryminalna i detektywistyczna