Recenzja książki: Kogo śmierć nie sięgnie. Tom 1

Recenzuje: Agnieszka Chmielewska-Mulka

Rok 1789. Paryż. Drogi trzech młodych mężczyzn przecinają się. Georges-Jacques Danton, niezbyt urodziwy, zadłużony ale jednocześnie ambitny, energiczny, pragmatyczny, młody prawnik. Maksymilian Robespierre, mężczyzna niewysoki, pracowity i bojaźliwy. Camille Desmoulins - spiskowiec i genialny pamflecista. Ten ostatni ma obsesję na punkcie jednej kobiety, choć zaręczony jest z inną. Każdy z nich będzie miał okazję poznać smak władzy i cenę, jaką trzeba za władzę zapłacić.

Morze krwi, gilotyny - wszystko zmierza do nieuchronnej śmierci. A tymczasem autorka skupia się na życiu "ulicy", rozmowach, które doprowadziły do rewolucji, które określiły na nowo Francję. Przedstawia prawdopodobne okoliczności, kreśli obrazowo życie społeczne, kulturalne i osobiste agitatorów. Łatwo poczuć atmosferę tamtych miejsc i czasów. W ten sposób lektura powieści Kogo śmierć nie sięgnie staje się także wspaniałą podróżą do XVIII wieku.

Styl Mantel jest niepowtarzalny. Autorka płynnie porusza się w czasie i w sposobach prowadzenia narracji. Świetnie posługuje się słowem. Zręczne wplata w narrację liczne dialogi i ukazuje chwile pełnej napięcia "ciszy przed burzą". Powieść Hilary Mantel przekonać winna nawet czytelników, którzy od powieści historycznej wolą opracowania popularnonaukowe. Błyskawicznie wchodzi się w skrupulatnie zbudowany przez nią świat i trudno opuścić go, nim ukończy się lekturę.

Kogo śmierć nie sięgnie to powieść przemyślana, znakomicie opracowana i pięknie napisana. Świetnie zrównoważenie elementów historycznych i fikcji literackiej. To powieść, która dla wielu czytelników stać się może początkiem niezwykłej przygody z pisarstwem Hilary Mantel.