Recenzja książki: Nie wiem, gdzie jestem

Recenzuje: Magdalena Galiczek-Krempa

Samotność w tłumie. Brak wsparcia i zrozumienia ze strony najbliższych osób. Zamiana ról. To tylko niektóre problemy, jakie na kartach powieści Nie wiem, gdzie jestem rozważa Gayle Forman. Co tak naprawdę jest w życiu ważne, do czego powinniśmy dążyć, a co nas zabija? Pytania te dręczą młodych bohaterów, którzy ze ściśniętym gardłem i nadzieją na życiodajny oddech po omacku szukają na nie odpowiedzi. 

Nie wiem, gdzie jestem to opowieść o trójce młodych ludzi, których ścieżki los postanowił pewnego dnia przeciąć. Freya to dziewczyna o etiopsko-żydowskich korzeniach, wschodząca gwiazda, piosenkarka, którą pokochały rzesze fanów na YouTubie, która rozpoczyna swoją karierę i nagrywa pierwszą płytę. Czy raczej należałoby powiedzieć: nagrywała, bo poznajemy Freyę w momencie, gdy ta straciła głos i żaden z lekarzy-cudotwórców nie potrafi go dziewczynie przywrócić. 

Nathaniel to chłopak, którego wychowuje ojciec, zupełnie nieprzystosowany do roli opiekuna. Ojciec Nathaniela żyje we własnym świecie, pełnym nierzeczywistych wizji i teorii. Ten wieczny Piotruś Pan karmi chłopaka wyobrażeniami o życiu, którego tak naprawdę nie ma i nigdy nie było. Chłopak czuje, że coś z ojcem jest nie w porządku, ale poczucie obowiązku każe mu z mężczyzną mieszkać i opiekować się nim. W starej chacie, na skraju lasu, daleko od cywilizacji i „normalności". 

Harun to młody muzułmanin, który odkrywa, że jest homoseksualistą. Ze wzajemnością zakochuje się w Jamesie, z którym regularnie się spotyka i z którym czuje się szczęśliwy. Wszystko to jednak czyni w tajemnicy przed rodziną. Nawet przed samym sobą boi się przyznać, kim tak naprawdę jest, co czuje i jak chciałby, by potoczyło się jego życie.

Trójka młodych ludzi trafia na siebie w Central Parku i odtąd ich losy biegną już wspólnym traktem. Freya, Nathaniel, Harun zaczynają rozumieć, co to znaczy być za kogoś odpowiedzialnym, opiekować się kimś, być komuś potrzebnym. Dziewiętnastolatkowie w swoim krótkim życiu doświadczyli wielu skrajnych emocji i sytuacji. Wiedzą, czym są samotność, zagubienie, opuszczenie, strata. Znają smak zazdrości, niespełnienia, odrzucenia. Na własnej skórze poczuli spełnienie najgorszych obaw i wizji porażki. Freya, Nathaniel, Harun tkwią dokładnie w tym samym punkcie, chociaż dpprowadziły ich do niego różne wydarzenia.

Czy w obliczu zagubienia, rezygnacji i poczucia, że wszystko, na czym bohaterom tak naprawdę w życiu zależało, a co bezpowrotnie przepadło, jest jeszcze miejsce na miłość? Czy młodzi ludzie znajdą siłę, by zawalczyć o siebie nawzajem? Nie egoistycznie, o każdego z osobna, ale o małą grupę, jaką właśnie stworzyli? A może to właśnie miłość, poczucie, że jest się dla kogoś ważnym, wyjątkowym i niepowtarzalnym sprawi, że Freya, Nathaniel i Harun odnajdą nowy sens życia?

Nie wiem, gdzie jestem to wielowarstwowa, zmuszająca do refleksji opowieść o ludziach wchodzących w dorosłość. O dziewiętnastolatkach, przed którymi świat rzekomo stoi otworem. Wystarczy jednak brak wsparcia, brak poczucia, że ktoś się o nas tak naprawdę troszczy, mała rysa, niewielkie pęknięcie, które powoduje, że marzenia i plany, które dotychczas były na wyciągnięcie ręki, zaczną się rozsypywać. A wraz z nimi życie, do którego wkradają się zagubienie i pustka.

Styl Gayle Forman z pewnością zachwyci niejednego czytelnika. Autorka z wielką empatią, wrażliwością i subtelnością podejmuje poruszane przez siebie tematy. Chociaż nietrudno zorientować się, co autorka chce przekazać, nie wszystko jest wyrażone wprost. Piękne metafory i zgrabne porównania sprawiają, że książkę czyta się z zachwytem i ogromną przyjemnością.

Bardzo pięknie autorka odmalowała i wplotła w opowieść wątki mniejszości etnicznych. Z wielką pasją czytelnicy poznają elementy kultury etiopskiej czy pakistańskiej. Z ciekawością śledzić będą tradycje zupełnie nam obce i nieznane.

Nie wiem, gdzie jestem to pasjonująca powieść, zaproszenie do wspólnej z młodymi bohaterami wędrówki ulicami Nowego Jorku podczas jednego tylko dnia. Dnia, który splótł ścieżki przypadkowych ludzi i na zawsze ich ze sobą połączył. To też zaproszenie do podróży w głąb siebie. Do tego, by odkryć, w jakim miejscu naszej drogi właśnie się znajdujemy i co jeszcze możemy zrobić dla naszych najbliższych. Ludzi, którzy nas rozumieją i którzy z prawdziwą troską i pragnieniem uzyskania szczerej odpowiedzi pytają, czy wszystko u nas gra.

Tagi: obyczajowe

Kup książkę Nie wiem, gdzie jestem

Sprawdzam ceny dla ciebie ...

Zobacz także

Zobacz opinie o książce Nie wiem, gdzie jestem
Książka
Recenzje miesiąca
Na Jowisza! Uzupełniam Jeżycjadę
Małgorzata Musierowicz, Emilia Kiereś
Na Jowisza! Uzupełniam Jeżycjadę
Winne
Jarosław Czechowicz
Winne
Złoty dukat
Grażyna Bąkiewicz
Złoty dukat
Gruzowisko
Aleksandra Katarzyna Maludy;
Gruzowisko
Trzeci etap
Katarzyna Ryrych
Trzeci etap
Gruzińskie wino
Anna Pilip
Gruzińskie wino
Po prostu Mama
Renata Piątkowska
Po prostu Mama
Raróg
Anna Sokalska
Raróg
Banialuki do zabawy i nauki
Agnieszka Frączek
Banialuki do zabawy i nauki
Pokaż wszystkie recenzje