Recenzja książki: Ślad dymu

Recenzuje: Damian Kopeć

Lepiej uważać na ugryzienia

Mercedes Thompson – cykl urban fantasy Patricii Briggs – towarzyszy nam od 2008 roku. To wtedy jego zmiennokształtna bohaterka wkroczyła na scenę w tomie zatytułowanym Zew księżyca. Ślad dymu jest dwunastą z kolei częścią cyklu wyróżniającego się na półkach charakterystycznymi okładkami. Ponad dwanaście tomów, sporo lat, a parająca się naprawami samochodów Mercedes nie zmieniła się w sumie zbyt wiele. Przybyło jej lat, doświadczenia oraz przygód. Przybyło trosk.

Mercy znowu wpada w kłopoty. Tym razem są one związane z pewnym stworem z czarodziejskiej krainy, jaką jest Podwzgórze, który przeszedł na stronę świata, w którym żyje, do Tri-Cities. Najważniejsze jest odkryć, kim lub czym jest i jaka jest jego natura. Trudno bowiem stawiać czoła nieznanemu. A kontakt z nim może się bardzo źle skończyć. Stwór potrafi przybrać kształt każdej istoty, którą wybierze. Gryząc kogoś, może przejąć kontrolę nad jego umysłem i zmusić go do wszystkiego – nawet zabicia ukochanej osoby. To jednak tylko część problemów Mercedes – i nie tylko jej. Druga, a chwilami nawet pierwsza, to jej relacje z Adamem oraz resztą znajomych i przyjaciół. Są zgrzyty, są niedomówienia i natłok zmiennych.

Kolejny tom przygód Mercy ma sporą dynamikę, sporo dylematów i sporo wydarzeń. Może się podobać, choć trudno nazwać go wymagającą czy wyjątkową lekturą. To, co jest jego siłą, może być równocześnie odbierane jako słabość: powtórzenia, schematyczność, mocno rozbudowane wątki okołoromantyczne, skupianie się na relacjach, ukazywanych jednak dość powierzchownie, wyolbrzymienie roli głównej bohaterki, jej specyficzne poczucie humoru. Mercedes niczym nie zaskakuje – ciągle jest po prostu sobą. Jeśli lubimy ją taką, to spotkanie z Mercy będzie miłą przygodą. Fabuła rozwija się jak należy, ma zwroty akcji i zagadki, ale też nie jest w żaden sposób wyjątkowa. Styl Briggs został wypracowany i jest sprawnie powielany, a cała powieść okazuje się w sumie solidnie napisana. Można się przy niej bawić, można identyfikując się z Mercy, wniknąć w świat jej zmiennych emocji. Można na kilka, kilkanaście godzin wejść do świata, w którym magia i magiczne istoty żyją tuż obok ludzi, co rodzi całkiem sporo problemów.