Recenzja książki: Szafirowy płomień

Recenzuje: truskawka2

Nevada stoi na czele agencji detektywistycznej. Pomaga jej w tym magia. Jest w stanie wyczuć każde kłamstwo. Znacznie rzadziej korzysta z ciemnej strony swojej mocy. Potrafi wedrzeć się siłą do czyjegoś umysłu i wydobyć skrywany sekret. Ofierze grozi wtedy szaleństwo, a nawet stanie się rośliną. Teraz Nevadę czeka poważne wyzwanie. Szykuje się do ślubu z innym potężnym magiem – Szalonym Roganem. Przygotowania pochłaniają ją bez reszty. Tymczasem wybucha kolejna afera. Przyszła teściowa Nevady odkrywa, że zniknęła cenna tiara, którą panna młoda miała założyć na ślubie. Zadanie jej odnalezienia zleca nie Nevadzie, tylko jej siostrze Catalinie. Sprawa jest delikatna. Tiarę mógł ukraść ktoś z rodu Rogana, zaproszony na wesele. Wszyscy podejrzani dysponują wielką mocą. Catalina też. Jak się skończy afera?

Świat magów niewiele różni się od tego zwyczajnych śmiertelników. Te same emocje, słabości, namiętności, tylko silniejsze za sprawą mocy. Jest jednak bardziej wyrachowany. W małżeństwie nie liczą sią na ogół prawdziwe uczucia, tylko zachowanie odpowiedniej ilości magii w rodzie. Jeśli wybitny czarodziej zakocha się w przeciętnej czarownicy, ich miłość ma niewielkie szanse. W powieści Ilony Andrews Szafirowy płomień świat imponuje możliwościami, lecz w sumie jest raczej smutny.

dr Kalina Beluch