Recenzja książki: Wymruczane szczęście

Recenzuje: Beata Zielonka

„Wymruczane szczęście” autorstwa Joanna Szarańska to lekka, pełna humoru powieść obyczajowa, która udowadnia, że życie – nawet po trudnych doświadczeniach – potrafi zaskakiwać w najbardziej nieoczekiwany sposób. Już sam opis sugeruje historię nieco szaloną, a jednocześnie bardzo ciepłą i życiową – i dokładnie to otrzymujemy.

Główną bohaterką jest Emilia, kobieta po rozwodzie, która próbuje na nowo poukładać swoją codzienność, jednocześnie wychowując energiczne bliźnięta. Autorka świetnie oddaje chaos życia rodzinnego – zwłaszcza takiego, w którym dzieci mają nieograniczoną wyobraźnię i skłonność do pakowania się w kłopoty. To właśnie ten element sprawia, że historia od początku tętni życiem i naturalnością. Czytelnik łatwo może odnaleźć w niej fragmenty własnych doświadczeń lub przynajmniej uśmiechnąć się na widok absurdalnych sytuacji.

Na szczególną uwagę zasługuje sposób, w jaki Szarańska buduje relacje między bohaterami. Postać gburowatego pisarza to klasyczny przykład literackiego „twardziela z miękkim wnętrzem”, ale przedstawiony w świeży i zabawny sposób. Jego relacja z Emilią rozwija się stopniowo – od niechęci i złośliwości po coraz wyraźniejszą chemię. Nie jest to jednak banalny romans; autorka umiejętnie balansuje między komedią a subtelnymi emocjami.

Nie można też pominąć jednego z najważniejszych „bohaterów” książki – kotki. To właśnie wokół niej kręci się znaczna część fabuły, a jej zniknięcie wprowadza do historii element lekkiej intrygi. Motyw „kociej tajemnicy” dodaje książce dynamiki i sprawia, że czytelnik z ciekawością śledzi rozwój wydarzeń. Jednocześnie kotka staje się symbolem – trochę niezależności, trochę ciepła i domowego spokoju, którego Emilia tak bardzo potrzebuje.

Styl autorki jest przystępny, lekki i bardzo obrazowy. Dialogi są naturalne i często zabawne, a tempo akcji sprawia, że książkę czyta się szybko i z przyjemnością. To typ literatury idealnej na relaks – nieprzytłaczającej, ale jednocześnie niosącej pozytywne przesłanie. Szarańska pokazuje, że nawet po trudnych momentach można odnaleźć szczęście – czasem wystarczy odrobina odwagi, dystansu do siebie i… kocie mruczenie w tle.

Jeśli chodzi o słabsze strony, niektórzy czytelnicy mogą uznać fabułę za przewidywalną, szczególnie w kontekście rozwijającego się wątku romantycznego. Jednak w przypadku tego typu powieści nie jest to poważna wada – raczej element konwencji, który daje poczucie komfortu i spełnienia oczekiwań.

Podsumowując, „Wymruczane szczęście” to urocza, ciepła i pełna humoru historia o zaczynaniu od nowa, relacjach międzyludzkich i… niezwykłej roli zwierząt w naszym życiu. To książka, która nie tylko bawi, ale też poprawia nastrój i przypomina, że szczęście często kryje się w małych, codziennych chwilach. Idealna propozycja dla miłośników lekkich, obyczajowych opowieści z nutą romansu i sporą dawką humoru.

Tagi: bóg