Recenzja książki: Za późno na nas

Recenzuje: iwa90

Myśląc o przyszłości  chcielibyśmy, by wszystko układało się dobrze i byśmy byli szczęśliwi. To szczęście najczęściej chcemy odnaleźć w rodzinie, dlatego pragniemy kochającego i wspierającego partnera oraz zdrowe i szczęśliwe dzieci. Chcielibyśmy realizować się zawodowo, a w rodzinie znajdować wytchnienie i spokój. Niestety życie weryfikuje nasze marzenia i często ten rodzinny obraz nie jest taki idealny jakbyśmy pragnęli. Na tym jakie tragedie mogą dotknąć rodzinę skupia się powieść Gabrieli Gargaś "Za późno na nas".
Wiktoria wraca z krótkiego wyjazdu i zastaje pusty dom. Jej mąż, dzieci i teściowa zniknęli. Wszystko wskazuje na to, że zrobili to z własnej woli. Jaki mieli powód by to zrobić? Anna i Michał przeżywają najgorszy czas w swoim życiu. Ich młodszy syn popełnił samobójstwo. Czy ich rodzina przetrwa tą stratę? Eliza od dnia narodzin drugiego dziecka nie może odnaleźć szczęścia. Depresja poporodowa co raz mocniej zamyka ją w swoich sidłach doprowadzając do tragedii. Jej synek znika. Czy się odnajdzie? Czy Eliza w końcu poprosi o pomoc?
Głównymi bohaterkami powieści są trzy kobiety: Anna, Wiktoria i Eliza. Na zewnątrz wyglądają na szczęśliwe i spełnione. Jednak to tylko pozory, ponieważ każda skrywa swoją tajemnicę. Autorka stworzyła bohaterki z krwi i kości. Zwykłe kobiety jak nasza koleżanka, sąsiadka, czy nawet my same. To sprawia, że czujemy z nimi więź, a ich historia mocno nas porusza.
"Za późno na nas" to książka z gatunku literatury pięknej. Autorka zaczyna tą trzywątkową opowieść od pokazania dramatu jaki dotknął trzy kobiety. Następnie cofamy się w czasie, by lepiej je poznać i spróbować zrozumieć co doprowadziło do tych traumatycznych wydarzeń. Na koniec dowiadujemy się jakie te zdarzenia miały konsekwencje i jak bohaterki sobie z nimi poradziły. Chociaż książka dotyka trudnych i poważnych tematów czyta się ją nadzwyczaj lekko. Te trzy historie na prawdę szczerze mnie zainteresowały i z niecierpliwością przerzucałam kolejne strony. Małe uwagi mam do niektórych dialogów, które dla mnie były trochę sztuczne i wymuszone. Brakowało w nich może troszkę autentyczności.
Autorka w swojej powieści dotyka tematu depresji. Odczarowuje obraz depresji o jakim najczęściej myślimy, że to łzy, smutek, emocjonalne rozchwianie czy brak siły na wstanie z łóżka i wykonanie najprostszych czynności dnia codziennego. Pokazuje, że ta podstępna choroba może maskować się żartem, rozrywkowym stylem bycia, zadbanym domem i uśmiechem. Często rozwija się niezauważona nawet przez domowników przez wiele dni, miesięcy, a nawet lat. Jednak czyni spustoszenie w psychice mogąc doprowadzić do tragedii. Uświadamia również, że społeczeństwo jeszcze nie do końca rozumie istotę tej choroby i nie potrafi pomóc i wesprzeć, ponieważ kiedyś temat depresji nie istniał, a na każdym ciążył przymus bycia silnym i zaradnym. Kolejnym tematem, który porusza autorka są kłamstwa. Pokazuje, że ukrywanie sekretu odbiera nam radość z życia i wprowadza atmosferę niepewności i niepokoju. Uświadamia również, że nawet najlepiej ukryte sekrety w końcu ujrzą światło dzienne i zburzą budowane szczęście i spokój.
"Za późno na nas" to powieść poruszająca trudne tematy, ale napisana lekkim językiem w bardzo ciekawy sposób. To książka dla tych, którzy lubią historie, które dzieją się codziennie wokół nas.

Tagi: Literatura obyczajowo-rodzinna