Dlaczego warto? REJESTRACJA

Cytat

Miejscowość wuja sprawiała wrażenie dość urokliwej. Miała spory, zabudowany najwyżej piętrowymi budynkami rynek, a na nim, wbrew zaraźliwej ostatnio betonozie, sporo starych, okazałych drzew, które wraz z krzewami, kwiatami, dużymi rzeźbami uplecionymi z wikliny, wreszcie licznymi ławkami, tworzyły coś w rodzaju miniparku.

Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
Tagi: natura, Miasto, przestrzen
0

Więcej cytatów od tego autora

Od tamtego czasu nie był w Rudniku, jednak Rudnik siedział w nim mocno. Długo zadręczał się poczuciem winy.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
Tagi: czas
0
Jutro skończy sześćdziesiąt pięć lat i już nie będzie mógł brać udziału w działaniach ratowniczych. Jednak nadal będzie się udzielał i pomagał chłopakom. Bo niby co miałby robić, wędkować? To już chyba wolał od razu umrzeć.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
Tagi: smierc
0
Szmyt zdawał sobie sprawę, że wszystko, co tu usłyszał od Zagai, było tak absurdalne, że paradoksalnie aż wiarygodne.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
Tagi: prawda, absurd, wiarygodność
0
Jednak jeszcze bardziej zaskakująca była nagła troska jego starego o dziadka i teraz się na tym skupił.Przecież on nienawidził go tak samo mocno, jak ja nienawidzę jego. Taka sztafeta pokoleń.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
Tagi: samotność
0
Ludzie brzydzą się krwi, a jednocześnie ją kochają. Pragną jej. Krew ich podnieca.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
Tagi: ludzie
0
Chłopaki udawały, że biorą udział w strzelaninie. Nie dziwota, byli podekscytowani, że dostali prawdziwą broń na prawdziwą akcję. Prawie każdy miał ojca albo starszego brata w lesie i chciał być jak oni. Błysnąć męstwem i odwagą. Tyle, że zachowywali się jak dzieci.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
Tagi: dzieci
0
Ostatnio baba jakby najadła się szaleju. Ciągle suszyła mu głowę o awans. Czy to jego wina, że była o tym cisza, choć decyzja miała zapaść już dwa miesiące temu?
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
Tagi: praca, ludzie, czas
0
Mimo że tyle schudła, jej spodnie zrobiły się ciaśniejsze. Bo coś w niej rosło. Coś znienawidzonego, co każdego dnia, każdej chwili wysysało z niej siły fizyczne i psychiczne. Coś, czego musiała się w końcu pozbyć.Raz na zawsze!
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
Tagi: samotność, strach, zdrowie
0
Przez chwilę oglądała w lustrze swoje nagie ciało. Kiedyś zawsze do szczęścia brakowało jej pozbycia się magicznych dwóch, trzech kilo. Stosowała diety, biegała i ćwiczyła, a te trzy kilogramy czepiały się jej zębami i nie chciały puścić. A tu proszę. teraz mogła bez problemu policzyć wszystkie żebra, gdyż najskuteczniejszym fitnessem okazał się silny stres.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
Tagi: czas
0
Ruszyła w stronę łóżka, lecz przed lustrem przystanęła. Przez chwilę przyglądała się sobie jak nieznajomej kobiecie. Bo tak naprawdę ostatnio się nią stała. Niezrównoważona, lękliwa, znerwicowana i histeryczna. Coraz bardziej obca.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
Tagi: czas
0
Wszystkie cytaty tego autora
REKLAMA

Więcej cytatów z tej książki

Od tamtego czasu nie był w Rudniku, jednak Rudnik siedział w nim mocno. Długo zadręczał się poczuciem winy.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
Tagi: czas
0
Jutro skończy sześćdziesiąt pięć lat i już nie będzie mógł brać udziału w działaniach ratowniczych. Jednak nadal będzie się udzielał i pomagał chłopakom. Bo niby co miałby robić, wędkować? To już chyba wolał od razu umrzeć.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
Tagi: smierc
0
Szmyt zdawał sobie sprawę, że wszystko, co tu usłyszał od Zagai, było tak absurdalne, że paradoksalnie aż wiarygodne.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
Tagi: prawda, absurd, wiarygodność
0
Jednak jeszcze bardziej zaskakująca była nagła troska jego starego o dziadka i teraz się na tym skupił.Przecież on nienawidził go tak samo mocno, jak ja nienawidzę jego. Taka sztafeta pokoleń.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
Tagi: samotność
0
Ludzie brzydzą się krwi, a jednocześnie ją kochają. Pragną jej. Krew ich podnieca.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
Tagi: ludzie
0
Chłopaki udawały, że biorą udział w strzelaninie. Nie dziwota, byli podekscytowani, że dostali prawdziwą broń na prawdziwą akcję. Prawie każdy miał ojca albo starszego brata w lesie i chciał być jak oni. Błysnąć męstwem i odwagą. Tyle, że zachowywali się jak dzieci.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
Tagi: dzieci
0
Ostatnio baba jakby najadła się szaleju. Ciągle suszyła mu głowę o awans. Czy to jego wina, że była o tym cisza, choć decyzja miała zapaść już dwa miesiące temu?
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
Tagi: praca, ludzie, czas
0
Mimo że tyle schudła, jej spodnie zrobiły się ciaśniejsze. Bo coś w niej rosło. Coś znienawidzonego, co każdego dnia, każdej chwili wysysało z niej siły fizyczne i psychiczne. Coś, czego musiała się w końcu pozbyć.Raz na zawsze!
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
Tagi: samotność, strach, zdrowie
0
Przez chwilę oglądała w lustrze swoje nagie ciało. Kiedyś zawsze do szczęścia brakowało jej pozbycia się magicznych dwóch, trzech kilo. Stosowała diety, biegała i ćwiczyła, a te trzy kilogramy czepiały się jej zębami i nie chciały puścić. A tu proszę. teraz mogła bez problemu policzyć wszystkie żebra, gdyż najskuteczniejszym fitnessem okazał się silny stres.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
Tagi: czas
0
Ruszyła w stronę łóżka, lecz przed lustrem przystanęła. Przez chwilę przyglądała się sobie jak nieznajomej kobiecie. Bo tak naprawdę ostatnio się nią stała. Niezrównoważona, lękliwa, znerwicowana i histeryczna. Coraz bardziej obca.
Autor: Andrzej Mathiasz
Książka: Zaprzaniec
Tagi: czas
0
Wszystkie cytaty z tej książki
+ Dodaj nowy cytat
Książka
Zaprzaniec
Andrzej Mathiasz ;
Okładka książki - Zaprzaniec
Wszystkie cytaty z tej książki
Autor
Andrzej Mathiasz
Wszystkie cytaty tego autora
Reklamy