Babcia i dziadek

„Babcia i dziadek” autorstwa Hélène Delforge z ilustracjami Quentina Grébana to wyjątkowa, pełna ciepła opowieść o jednej z najważniejszych relacji w życiu dziecka — więzi z dziadkami. To książka, która w subtelny, poetycki sposób ukazuje, jak ogromną rolę odgrywają oni w kształtowaniu wspomnień, poczucia bezpieczeństwa i emocjonalnego świata najmłodszych.

Autorka snuje historię opartą na codziennych momentach: wspólnych rozmowach, zabawach, drobnych gestach czułości, obecności, która nie wymaga wielkich słów. Pokazuje, jak relacja z dziadkami ewoluuje wraz z upływem czasu — od dzieciństwa, przez dorastanie, aż po dorosłość. To opowieść o miłości, pamięci, wdzięczności i o tym, jak ważne są chwile, które z pozoru wydają się zwyczajne, a z czasem stają się bezcennymi wspomnieniami.

Tekst jest delikatny, poetycki i niezwykle wrażliwy. Każde zdanie niesie ze sobą emocje, które trafiają zarówno do młodszych, jak i starszych czytelników. To książka, która porusza, skłania do refleksji i zachęca do rozmów o rodzinie, bliskości oraz relacjach międzypokoleniowych.

Ogromną rolę w odbiorze tej historii odgrywają ilustracje Quentina Grébana. Są one miękkie, pełne światła i subtelnych emocji. Artysta z niezwykłą wrażliwością oddaje gesty, spojrzenia i atmosferę intymnych, rodzinnych chwil. Każda strona zachwyca dopracowanymi detalami i harmonijną kolorystyką, które doskonale współgrają z nastrojem opowieści.

„Babcia i dziadek” to książka idealna do wspólnego czytania — zarówno dla dzieci, jak i dorosłych. Pomaga budować więzi, uczy empatii, wrażliwości i doceniania bliskości. To także doskonały punkt wyjścia do rozmów o emocjach, wspomnieniach i znaczeniu rodziny w naszym życiu.

To pozycja, która wzrusza, zachwyca i pozostaje w pamięci na długo. Piękna, wartościowa i niezwykle potrzebna — zdecydowanie warta uwagi każdego, kto szuka literatury dziecięcej o prawdziwej głębi.

„Babcia i dziadek” to absolutnie niezwykła publikacja. Zachwycająca wyglądem i bogata w treść, chociaż krótka. Nie opowiada jednej historii ani nie narzuca jednego obrazu relacji z dziadkami. Oddaje głos emocjom, wspomnieniom i drobnym momentom, z których składa się prawdziwa bliskość między pokoleniami.

To opowieść o obecności. O tej szczególnej formie miłości, która nie musi być głośna ani spektakularna, żeby była silna. Babcia i dziadek są tu pokazani jako ludzie, którzy trwają obok, z cierpliwością, doświadczeniem i spokojem. Czasem trochę nieporadni, czasem zapominający, czasem narzekający, ale zawsze gotowi przyjąć dziecko takim, jakie jest. Bez ocen, bez warunków, bez pośpiechu. Autorzy nie próbują definiować, jacy powinni być dziadkowie. Przeciwnie, pokazują, że każdy z nich jest inny i że właśnie ta różnorodność tworzy bogactwo rodzinnych historii. Są tu babcie troskliwe i stanowcze, dziadkowie milczący i rozmowni, obecni na co dzień i tacy, którzy pojawiają się rzadziej. Łączy ich jedno, potrzeba przekazywania nie tylko opowieści o przeszłości, ale również wartości, sposobów patrzenia na świat i poczucia zakorzenienia.

Książka skupia się na tym, co pozornie zwyczajne. Na drobnych gestach, codziennych rytuałach, chwilach ciszy i bycia razem. To właśnie one budują poczucie bezpieczeństwa i bliskości, które często doceniamy dopiero wtedy, gdy zaczyna ich brakować. Publikacja przypomina, że miłość nie zawsze wyraża się w wielkich słowach. Częściej objawia się w gotowości do wysłuchania, w cierpliwości, w czasie ofiarowanym bez pośpiechu. W obecności, która nie oczekuje niczego w zamian. Książka składa się z krótkich scen i obrazów, które razem tworzą mozaikę relacji rodzinnych. Każda z nich może być inna, bo każda rodzina jest inna. Właśnie w tym tkwi siła tej książki. Łatwo odnaleźć w niej własne wspomnienia. Zapach domu dziadków, ciepło ich dłoni, poczucie bezpieczeństwa. To lektura, która uruchamia pamięć i emocje, często te dawno schowane.

Tekst jest oszczędny i uważny. Nie tłumaczy uczuć wprost, zostawia przestrzeń na refleksję. Czyta się go wolno, z naturalną potrzebą zatrzymania się, powrotu do przeczytanego zdania, spojrzenia na ilustrację jeszcze raz. Nie jest to klasyczna opowieść, bliżej jej do zapisu uczuć i stanów, które zna się z życia, ale rzadko nazywa. Ilustracje wzmacniają ten przekaz w wyjątkowy sposób. Są subtelne, ciepłe i pełne detali, które przyciągają uwagę i budują nastrój. Widać w nich upływ czasu zapisany w twarzach i gestach bohaterów, ale także miękkość spojrzeń i bliskość, której nie da się udawać. Twarze bohaterów, ich gesty i spojrzenia mówią bardzo dużo, często więcej niż sam tekst. Widać w nich czułość, zmęczenie, radość i przemijanie, pokazane z ogromną empatią.

„Babcia i dziadek” nie jest tylko książką do czytania. To książka do przeżywania, do wspominania i do rozmów. Spokojna, szczera i emocjonalna. Zostawia po sobie ciepło, ale też lekki smutek, taki, który pojawia się, gdy uświadamiamy sobie, jak bardzo coś było dla nas ważne. Bardzo polecam 💓

 „Babcia i dziadek” to cudowne wydanie,które przypomina nam o tym,że babcia i dziadek są bardzo ważni.Oni pokazują wnuczkom świat zostawiając w ich sercu niezatarty ślad.
Dzięki mnóstwom ilości ilustracjom plus tekstom-krótkim lecz nasyconym w emocje ukazuje czym jest miłość. Słowa są tak bardzo magiczne,że ich się nie czyta tylko przeżywa.To powoduje pragnienie bycia kochanym w każdej chwili i sytuacji.

➡Zalety tej przepięknej książki to:
❣Twarda oprawa
❣Format a4
❣Bajeczne i kolorowe ilustracje
❣krótki teksty nasycone miłością
❣miłość pragnąca z każdej strony.

„Babcia i Dziadek” to książka,która oczaruje każdego kto szuka miłości ubranych w słowach.Cudowne wydanie warte poznania
Polecam

,,Babcia i Dziadek" to ciepła, przepiękna i niebywale wartościowa publikacja, która cudownie prezentuje różne oblicza unikalnej miłości seniorów do wnucząt. Hélene Delforge w nadzwyczaj obrazowy i przyjemny sposób zaprezentowała, że to cudowne uczucie zawsze jest wyjątkowe, i choć może przyjmować różne oblicza i formy, miłość ta jest najsilniejsza, bezwarunkowa i niezniszczalna, niemożliwa do utraty czy osłabienia. Nie zawsze jest idealnie, nie zawsze czułość wygrywa z nerwową opiekuńczością, nie każdą postawę łatwo zrozumieć, szczególnie z perspektywy dziecka, a jednak zawsze jest to więź niepowtarzalna, niezastąpiona, którą chciałoby się delektować jak najdłużej, bez względu na wiek. Ta sentymentalna pozycja poruszy zarówno młodszych czytelników, jak i dorosłych, którzy przepadną w tych melancholijnych utworach, przesyconych niebywałą głębią i emocjami.

Bezsprzecznie, to jedna z tych przeszywających na wskroś, sensualnych lektur, jaką chłonie się całym sobą, każdą cząstką, a zapomnienie i zaduma, które funduje lektura, zaczynają wreszcie przypominać otumaniający trans, z jakiego niełatwo się wyrwać, nawet po zakończeniu czytania. Szata graficzna jest olśniewająca i hipnotyzująca. Oglądanie tych wspaniałych, stonowanych, lecz jakże szczegółowych i życiowych obrazków to prawdziwa uczta dla oczu, jak i dla duszy!

,,Babcia i Dziadek" to wyjątkowo ciepła, otulająca, przepięknie zilustrowana i jakże angażująca publikacja, nasycona ogromnym ładunkiem emocjonalnym, która rozkocha w sobie zarówno dzieci, jak i wzruszonych rodziców oraz dziadków. To nie tylko przepiękna ozdoba biblioteczki, ale i idealny prezent z okazji nadciągających Dnia Babci oraz Dnia Dziadka. Wspólna lektura, jak i oglądanie tych oszałamiających ilustracji, zafunduje wiele wspaniałych chwil, wzmocni więź, pozwoli się wyciszyć i cieszyć sobą nawzajem, a także w cudowny sposób ułatwi dzieciom zrozumienie znaków miłości, jakie mogą przybierać rozmaite formy. Polecam całym sercem!

Babcia zawsze ciasteczkiem poczęstuje, pyszny obiad też przygotuje, kurs robienia na drutach także przeprowadzi. Dziadek to bohater, który przegoni potwory, a nawet zawiezie do szkoły statkiem kosmicznym, bo dziadek to najlepszy przyjaciel. Jakie jeszcze supermoce mają dziadkowie?

Nakładem Wydawnictwa Media Rodzina ukazała się książka "Babcia i Dziadek". I wiecie co? To coś pięknego! Ta książka to nie jest bajka, nie jest też to powieść. Każda strona to inna historia, czasem zabawna, czasem wzruszająca. To wspomnienia historii z dziadkami w roli głównej, ale też i przemyślenia seniorów. I to wszystko zamknięte w tej niezwykłej książce. Do tego piękne, duże ilustracje, a każda z nich to istne dzieło sztuki. To książka dla każdego. Może sięgnąć po nią zarówno dziecko, dorosły, jak i dziadek czy babcia. Każdy bowiem znajdzie tu coś dla siebie. I gwarantuję, każdego ta książka zauroczy. Jedni zwrócą uwagę na obrazy, inni wsłuchają się w historie. Ta książka to też cała gama emocji. Zobaczycie, że czytając poczujecie zapach szarlotki czy wyobraźcie sobie że jesteście na rybach z dziadkiem. Ta książka po prostu rzuca urok tak, że ma się wrażenie, że wszystkie historie dzieją się wokół nas. Sięgnijcie po nią, naprawdę warto.

,,Dziadkowie to ludzie, którzy mają czas wtedy, gdy cały świat się spieszy."

,,Dziadkowie uczą nas przeszłości, żebyśmy spokojniej szli w przyszłość."

,,U dziadków wszystko smakuje lepiej, brzmi ciszej i boli mniej."

Są w naszym życiu osoby o których zawsze myślimy ciepło, gdy jest nam trudno, gdy popełniamy błędy , albo gdy po prostu czujemy, że musimy się zwierzyć. 

Bo serce jest za ciężkie a emocje nie są najlepszymi doradcami. 

Babcia i dziadek - seniorzy , ludzie z doświadczeniem i życiową mądrością. Czasem zrzędliwi czasem zapominający o drobiazgach - każdy jednak jest inny , każdy potrzebuje czuć ,że jest komuś potrzebny.

Ta niepozorna książka jest opowieścią o ludziach, o tym ,że miłość nie potrzebuje warunków, nigdy nie ustaje , wystarczy odrobina zrozumienia, bo są osoby dla których jesteśmy ważni od dnia narodzin.  

Dla nich nie musimy udawać silniejszych, mądrzejszych ani bardziej poukładanych, niż jesteśmy naprawdę. Przyjmują nas z całym bagażem niepowodzeń, z potłuczonym sercem i głową pełną wątpliwości. Nie pytają ,,dlaczego?", częściej mówią ,,chodź" -- i to wystarcza.

Ta książka przypomina, że bliskość nie zawsze krzyczy wielkimi gestami. Czasem objawia się w kubku herbaty postawionym bez słowa, w cichym wysłuchaniu, w dłoni położonej na ramieniu. W spojrzeniu, które mówi: jesteś u siebie.

To opowieść o więziach, których nie niszczy czas ani różnice pokoleń. O miłości, która trwa mimo zmarszczek, zmęczenia i przemijania. O tym, że dom nie zawsze jest miejscem -- czasem jest człowiekiem. A czasem dwojgiem ludzi, którzy nauczyli nas, czym jest cierpliwość, dobroć i bezwarunkowa obecność.

Bo dziadkowie nie tylko są częścią naszej historii.

Oni są jej sercem.

Całość ujmuje nie tylko piękną treścią lecz również wydaniem i ilustracjami od których nie sposób oderwać oczu. ??

Gdy tylko zobaczyłam piękną, ciepłą ilustrację na okładce to chciałam ją przeczytać.. co dostałam? Och zdecydowanie więcej niż myślałam. To nie jest jedna historia o przygodzie z dziadkami. Czy o ich dniu. To zbiór emocji, wspomnień, obrazów związanych z dziadkami.
Są tu ukazane prawdziwe portrety ludzkie, jedni dziadkowie są otwarci, pełni szczęścia, miłości i bawią się cały czas z wnuczkami... Nie mogą się doczekać spędzania czasu z bliskimi .. Inni są surowi, wymagający, tylko mają różne oczekiwania co do porządku, nauki, obowiązków. Jeszcze inni, wyrażają swoje uczucia i emocje uśmiechem, spojrzeniem, dotykiem... Bo czasami nie trzeba wielkich czynów i pięknych słów...
Pierw myślałam sobie, że to książka dla starszych dzieci, może nawet dla młodzieży... A później stwierdziłam, że to książka dla najmłodszych dzieci, która pokaże im że dziadowie są naprawdę ważni w ich życiu, otula ich miłością i spokojem, dla młodzieży.. uświadomi im, że każdy człowiek ma inne emocje. Doświadczony został przez inne przeżycia i da do myślenia. Pozwoli spojrzeć na pewne sprawy inaczej .. I w końcu to książka dla dorosłych, która pozwoli wrócić wspomnieniami do tych dobrych chwil i dobrych trudniejszych... To historia pełna ciepła... Ale też życiowych, realnych obrazów. To obraz dziadków bez lukru, tęczy i kłamstw to prawdziwe życie...
Dzieła dopełniają ilustracje, które są barwne, delikatne, i narysowane bardzo szczegółowo, wyglądają po prostu jak portrety, od których robi się ciepło na serduszku!

Polecam ogromnie ??