Basior

Jeśli szukacie kryminału, który wbija w fotel i nie puszcza do ostatniej strony, to „Basior” Piotra Kościelnego jest strzałem w dziesiątkę! To ósmy tom serii z komisarzem Sikorą i muszę przyznać, że autor znów stanął na wysokości zadania🖤

Od pierwszych stron zostałam wrzucona w mroczny, brutalny świat, gdzie zło czai się na każdym kroku. Jest ostro, nieprzyjemnie i bardzo realistycznie. Piotr Kościelny nie oszczędza czytelnika – pokazuje prawdziwe oblicze policyjnej roboty, gdzie przestępcy nie czekają, aż śledczy nadrobią zaległości.

Tym razem Sikora staje do walki z wrogiem, którego doskonale zna – psychopatą, dla którego dawne grzechy wymagają kary. Wielowątkowość to znak rozpoznawczy autora i tutaj sprawia, że od początku do końca jesteśmy w ciągłym napięciu. Autor z niezwykłą precyzją łączy wątki kryminalne z życiem prywatnym bohaterów.

Sikora to postać, która budzi ogromne emocje. To policjant zmęczony życiem, sfrustrowany i mający dość wszystkiego. Prywatnie jego relacje się posypały, a my widzimy, jak próbuje walczyć o syna i marzy o emeryturze, choć bez pracy nie wyobraża sobie życia. To sprawia, że jest autentyczny, a jego dramat osobisty przeplata się z tym, co dzieje się na komisariacie.

Książka jest błyskawiczna! Krótkie rozdziały i mnogość dialogów sprawiają, że kartki przewracają się same. Czyta się tak szybko, że zakończenie zaskakuje, a my zostajemy z myślą: „I co dalej?!”. Język jest żywy, a brutalność opisów momentami aż odpychająca, ale właśnie taki ma być ten świat.

Dla kogo?

Zdecydowanie dla fanów mocnych, realistycznych kryminałów i wielowątkowych historii. Jeśli lubicie styl Remigiusza Mroza, Wojciecha Chmielarza, albo po prostu szukacie emocjonującej i brutalnej opowieści – to jest to!

⚠️ Uwaga: książka nie jest dla osób o słabych nerwach – porusza trudne tematy, jak wykorzystywanie seksualne dzieci i i robi to w sposób, który długo pozostaje w głowie.

Moja ocena: 9/10 🌟

BRUNETTE BOOKS

„Basior” nie bierze jeńców. To bardzo mroczny, krwawy i brutalny kryminał.  Liczne wątki przeplatają się ze sobą w błyskawicznym tempie tworząc bardzo dynamiczną i lekko zawiłą fabułę. Ilość negatywnych emocji zalewa nas po samo gardło, dusząc swą intensywnością i gwałtownością.

Przestępcy są  wyjątkowo wynaturzeni. Ofiary często nie są świadome czekającego ich losu. Wpadają beztrosko w łapy swych oprawców. Oszołomione i nie wierzące w to, że umrą, zastygają w osłupieniu. Często są o wiele słabsze od swych katów, niewinne, pozbawione pomocy, nieskażone jeszcze brudem tego świata. Śmierć nie jest jedynym narzędziem odebrania im życia.

Obserwowanie czającego się mordercy i ignorancji zbliżającej się do niego ofiary spina mięśnie, mrozi krew, wywołuje lodowate dreszcze wzdłuż kręgosłupa. Autor do perfekcji opanowała sztukę budowania bolesnego wręcz napięcia. Adrenalina obok wyjątkowej brutalności to jego podstawowy narzędzia tworzenia fabuły.

Obraz ten nieco łagodzą niektóre postaci. Michał, który czule opiekuję się małym Piotrusiem i szuka miłości. Sikora, która tapla się każdego dnia w brudzie tego świata, ale wie, że w domu ktoś na niego czeka i to dlatego stara się aby ten świat był lepszy. Ania, która stara się dotrzyma kroku Sikorze, ale na jej determinacji pojawiają się już pierwsze pęknięcia.

„Basior” to bolesna, uwierająca, momentami przytłaczająca swym ciężarem, ale też niezwykle wciągająca, dynamiczna  i diabelnie dobra książka.