Błyskawiczna wypłata

To druga z tej serii książek, z którą się zapoznałam (czytam według chronologii wydarzeń). Trochę przyzwyczaiłam się do stylu Ćwirleja i do jego zapijaczonych bohaterów, ale ani mnie to śmieszy, ani sprawia przyjemność. I nie rozumiem aż takiego stopnia epatowania alkoholizmem. Już o tym wiemy, już autor nakreślił te postacie, szczególnie Olkiewicza jako uzależnionego prostaka, któremu ciągle przypadkiem udaje się coś tam odkryć, chociaż jego zainteresowanie śledztwem jest minimalne. Już wystarczy, bo staje się to monotonne i nużące. Mam nadzieję, że dalsze części będą się jednak czymś różniły i oprócz przaśnego humoru i lejącej się strumieniami wódy autor zaproponuje coś innego. Chyba przy tej serii trzyma mnie tylko fakt, jak bardzo wracamy obecnie do dyktatury ciemnoty i jak bardzo chamstwo, prostactwo i nieuctwo zaczyna w naszym kraju dominować.