Detektyw Dawid Wolski (#2). Zombie

Powieść „Zombie” Wojciecha Chmielarza to jedna z najbardziej niepokojących i mrocznych propozycji w polskim kryminale ostatnich lat. Autor, znany z umiejętnego łączenia psychologii postaci z dynamiczną intrygą, tym razem sięga jeszcze głębiej – w obszary winy, traumy i zła, które nie daje się łatwo zakopać, nawet po wielu latach.

Głównym bohaterem jest Adam Górnik – postać na pierwszy rzut oka niemal idealna. Młody, błyskotliwy prokurator, przykładny mąż i ojciec, człowiek sukcesu. Jednak Chmielarz od pierwszych stron burzy ten obraz, ujawniając mroczny sekret z przeszłości Górnika: jako piętnastolatek zamordował szkolnego kolegę. Ten dysonans między społeczną maską a prawdą o bohaterze stanowi jeden z najmocniejszych elementów książki. Autor zmusza czytelnika do zadania niewygodnego pytania: czy człowiek może naprawdę uciec od własnych czynów?

Fabuła nabiera tempa, gdy Górnik otrzymuje wezwanie, które – jak sądzi – oznacza odkrycie szczątków jego ofiary. Zamiast tego trafia na ciało brutalnie zamordowanej dziewczynki, a zwłoki Korsarza znikają. Od tego momentu „Zombie” przestaje być tylko kryminałem, a staje się mrocznym thrillerem psychologicznym, w którym przeszłość zaczyna dosłownie „ożywać”. Motyw powrotu ofiary zza grobu – choć metaforyczny – działa niezwykle sugestywnie i potęguje atmosferę nieustannego zagrożenia.

Na uwagę zasługuje również postać Dawida Wolskiego, prywatnego detektywa o wątpliwej etyce. Jego niekonwencjonalne metody i cyniczne podejście do świata stanowią ciekawy kontrapunkt dla wewnętrznych rozterek Górnika. Relacja między tymi bohaterami jest pełna napięcia i nieufności, a jednocześnie pokazuje, jak cienka bywa granica między dobrem a złem.

Styl Chmielarza jest surowy, oszczędny, momentami wręcz bezlitosny. Autor nie epatuje przemocą dla samego efektu, ale gdy już ją pokazuje – robi to w sposób wstrząsający. „Zombie” to książka ciężka emocjonalnie, pozbawiona prostych odpowiedzi i jednoznacznych ocen. Każda kolejna strona pogłębia poczucie chaosu moralnego, w którym ofiary i sprawcy często zamieniają się miejscami.

Podsumowując, „Zombie” to kryminał wymagający, mroczny i długo pozostający w pamięci. Wojciech Chmielarz stworzył historię, która nie tylko wciąga fabularnie, ale również zmusza do refleksji nad naturą przemocy, odpowiedzialności i dziedziczenia zła. To lektura dla czytelników o mocnych nerwach, którzy w kryminale szukają czegoś więcej niż tylko zagadki do rozwiązania.

Tym razem do przeczytania kryminału pt. ''Zombie'' zachęciła mnie niezwykła twórczość oraz kreatywność autora Pana Wojciecha Chmielarza, który to pozostawia wiele do życzenia po głębszym zapoznaniu się z jego bohaterami.

Pan Wojciech Chmielarz ma niezwykłe umiejętności do tworzenia sytuacji napięciowych, ale lubi, kiedy to jego bohaterowie mają coś u swojego boku związanego i ukrytego z ich dawną przeszłością, która nie pozwala o sobie zapomnieć.

Można przenieść się na moment do szkolnych lat dzięki temu, że sprawa niewyjaśnionej śmierci ucznia sprzed dwudziestu lat przyczynia się do tego, aby znaleźć prawdziwe jej rozwiązanie, aby nie pojawiały się znów duchy przeszłości.

Wszystkie negatywne i opisywane przez autora sytuacje dają one do pomyślenia nad tym, czy istnieje prawdziwy morderca i czy nie jest on wyłącznie wymysłem wyobraźni głównego bohatera.

Niby z pozoru wszystkie sytuacje są typowe do przewidzenia, a to, co dzieje się później w trakcie rozwiązywania tej nietypowej dla wszystkich sprawy sprzed lat przedstawia jej, całość sytuacji ujawnionej w innym świetle niż wyglądała ona do tej pory.

Tak na dobrą sprawę każdy z nas mógłby się mocno przestraszyć telefonu i słów, które słyszymy w słuchawce dotyczące naszej minionej przeszłości.

Autor nie zapomina, aby poruszyć w tej części cyklu tematy trudne związane z popełnianymi czynami gwałtu, życiem w trudnych środowiskach szkolnych, przemocy rodzinnych oraz to, że nie ma udzielanej i widocznej pomocy od osób, które mogły się wykazać zainteresowaniem, lecz są jedyni obserwatorzy przyglądający się z dalsza krzywdom i ich oprawcom. Ta występująca obecnie postawa u ludzi związana z ucieczką od problemów od osoby słabszej pozostanie, dla mnie pozostanie niezrozumiana.

Zagadka związana od samego początku tworzy pomiędzy wieloma bohaterami świat pełen zazdrości, lekkich niedomówień, wyzysków, niesprawiedliwości, jaką wokół siebie tworzą.

Według mnie w tym kryminale został dobrze podjęty temat, trzymał on do samego końca, w napięciu, aby Czytelnik mógł, na podstawie zachowań występujących w tym kryminale bohaterów mógł wyciągnąć odpowiednie wnioski dotyczące ich zachowań.

Ujmujące osobiście były dla mnie te sytuacje, w których to detektyw Dawid Wolski musiał pomyśleć, jak ma pomóc głównemu bohaterowi prokuratorowi Adamowi Górnikowi w trakcie jej rozwiązania, a która to powodowała po drodze wiele emocji, a pozostawiała jedynie po sobie niewyjaśnione ślady.

Nie zabraknie w tym oto kryminale opisanych momentów prawdziwej grozy, trafnie dopasowanych sytuacji z życia wziętych, poczucia humoru, tajemniczości, przemyśleń występujących u bohaterów, troski o dobro rodziny występujące u prokuratora Górnika oraz u tych bohaterów, którzy je posiadają.

W tej niezwykle przedstawionej kryminalnej historii nie zabraknie czasu na nudę, gdyż w każdym z zamieszczonych w nim 104 rozdziałów akcja nabiera mocnego z każdą przeczytaną stroną tempa.

Wydawnictwu Czarne dziękuje za podarowanie mi do zrecenzowania egzemplarza książki pt. ''Zombie'' autorstwa Pana Wojciecha Chmielarza.

Polecam przeczytać ten kryminał.

Taki sobie kryminałek. Owszem, sprytnie napisany i wciągający, ale znowu przerysowana i odrealniona sylwetka prokuratora. Trochę "trąci" Miłoszewskim i jego trylogią o prokuratorze Szackim. Na koniec oczywiście przewidywalne-nieprzewidywalne zakończenie o tym kto zabił,  w którym jak dla mnie za mało logiki.

Tytuł adkwatny do treści, o czym niektórzy tu wspominają, piszą, ż im się podobał bądź nie. Mnie nie zachęcał, bo trącąl horrorem, a ja nie lubię tego gatunku, ale przecież nie ma nic z nim wspólnego. Pierwszy chyba raz czytałam ksiązkę tego autora. "Żmijowisko" bowiem poznałam z serialu. Nie  zrobiła ta ksiązka na mnie wrażenia. kolejny przyzwoity kryminał, ale nic wybitnego, ciekawe czy zapadnie mi w pamięć.

Tytuł nieadekwatny do treści. Ciekawa fabuła, ale nic zaskakującego dla wytrawnego czytelnika. Proza na dobrym poziomie, natomomiast dialogi wydały mi się sztuczne. Raczej będę omijać tego autora.

Po raz pierwszy sięgnełam po książke tego autora i jestem mile zaskoczona .Wartka akcja zaskakujące zwroty , oraz pokazanie zawiłości losów młodych ludzi, i niespodziewane zakończenie, które ukazuje nam że milość ma wiele twarzy a osoby postronne nie zawsze widza to co jest nprawde tylko wydaje im się że to co widzą to rzeczywisość a jednam nie

Książka lepsza od ,,Wampira". Mimo ponad 500 stron, powieść połknęłam bardzo szybko. Ciekawa intryga, znowu źli bohaterowi, którzy mają mnóstwo brudów na sumieniu. Zakończenie zaskakujące, dobry kryminał. Mam nadzieję, że cykl gliwicki będzie miał kolejne tomy.

Tytuł mnie odrobinę odstręczał, bo gdzieś podskórnie odebrałam to jako przedsmak horroru za którym nie przepadam. Jednak słowo potrafi czasami być bardzo złudne. Mamy tu kryminał na rodzimym gruncie. Wszystko jest takie znajome , a zarazem nie chcemy by wydarzenia z książki miały miejsce w rzeczywistości. Prokurator - morderca? To nie chce się mieścić w głowie. Jednak nie wszystko jest takie, jak to czytelnik zwodzony przez autora odbiera. Mamy intrygę, dosyć dobrze rozrysowane postacie, z niektórymi , choć nie powodują sympatii jednak się identyfikujemy. Nad niektórymi czujemy litość czy im  współczujemy, innych zaczynamy nie lubić z samej zasady, że nam się nie podobają. Wieloletnia tajemnica, która ma szansę zostać rozwiązana wciąga niesamowicie w fabułę i powoduje, że nie możemy od książki się oderwać. Przynajmniej w moim przypadku takie oddziaływanie tej lektury na siebie zauważyłam. Wciągnęło mnie i z naprawdę dużym żalem przeczytałam ostatnie słowa, choć czułam prawdziwy niedosyt. Polecam wielbicielom gatunku - kryminału podkreślę, a nie jak sugeruje tytuł horroru.