Dolina Issy

Po latach, wspominając swoje dzieciństwo, przywołujemy w pamięci obrazy naznaczone emocjami.
Podróż do doliny Issy to podróż do krainy zapachu skóry drugiego człowieka, dotyku podszewki wymarzonych butów czy obraz beztroski ludzi kąpiących się nago w rzece. Niemniej poprzez prozę Czesława Miłosza, poczujemy odór ekstrementów staruszki, konającej w swoim łożu, współodczujemy ból postrzelonego na polowaniu zwierzęcia i poczujemy litość do młodocianej samobójczyni, którą przerosły wybory tych, których pokochała.
Czytając kolejne strony powieści towarzyszymy kilku, a później kilkunastulatniemu Tomaszowi w jego zmaganiach z niełatwym okresem dojrzewania, przeżywanym w domu dziadku, bez opieki rodzicielskiej. Widzimy jak dylematy moralne parzą go i kształtują swoją brutalnością, a realizm życia codziennego sprowadza na spokojniejsze tory.
,,Dolina Issy" to opowieść o dorastaniu, o tym jak ludzie napotykani na naszej drodze wpływają na nasze życie, o nieuchronności przemijania i pięknie kruchego życia, będącego najwyższym darem, z jakim możemy obcować. Wszystko to w anturażu krajobrazów wsi i dwóch połączonych i zwaśnionych zarazem narodów polskiego i litewskiego - społeczności niespójnej, a istniejącej wespół zupełnie tak jak złożona jest ludzka natura.