Dwanaście prac Herkulesa

Wydawnictwo: Dolnośląskie
Data wydania: b.d
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 83-7384-537-2
Liczba stron: 318

Ocena: 4.73 (30 głosów)

"Na środku podłogi leżały zwłoki mężczyzny. Był niewiele ponad średniego wzrostu. Zaatakowano go z dziką, niewiarygodną brutalnością. Na jego ramionach i piersiach widniał tuzin ran, a głowę roztrzaskano mu prawie na miazgę" - fragment powieści

Kup książkę Dwanaście prac Herkulesa

Zobacz także

Opinie o książce - Dwanaście prac Herkulesa

Avatar użytkownika - kaniafrania
kaniafrania
Przeczytane:2016-08-21, Przeczytałam,
Są chwile, w których mamy ochotę dowieść swojej wartości, wspiąć się na wyżyny własnych możliwości i dokonać czegoś spektakularnego, absolutnie niespodziewanego i niezwykłego.  Słynny detektyw, Herkules Poirot, człowiek fizycznie zupełnie niepodobny do swojego mitologicznego odpowiednika, postanawia wykazać, iż nie nosi jego imienia bez powodu. Przed ostatecznym porzuceniem kariery wpada na błyskotliwy plan wykonania dwunastu ostatnich zleceń, które stałyby się zwieńczeniem jego pracy, kropką nad "i". Wkrótce okazuje się, że wszystkie zadania noszą w sobie podobieństwo do prac mitologicznego bohatera. Nieoczekiwanie stają się celną ripostą na dokonania herosa.  Już od pierwszych stron, ba!, nawet zdań staje się doskonale wyczuwalny specyficzny styl Agathy Christie. Raczej oszczędna w słowa, chłodna i rzeczowa królowa kryminału buduje narrację w sposób zaskakujący. Zupełnie "z boku", bez emocji. Nie nakłada żadnych filtrów na otaczającą czytelnika rzeczywistość, nie stosuje emocjonalnych zmyłek, mających wyprowadzić czytającego w pole. Wręcz przeciwnie, dokładnie prezentuje świat i pozwala czytelnikowi rozejrzeć się po nim samemu, jakby niepodlegle od odczuć i spostrzeżeń Poirota. Każda z prac staje się po części pracą każdego z nas. Dzięki temu mamy szansę rozpocząć pojedynek z jednym z najsławniejszych detektywów w historii literatury. Kto pierwszy dojdzie ...
(czytaj dalej)
Avatar użytkownika - PrzyKawieZKsiazk
PrzyKawieZKsiazk
Przeczytane:2018-09-06, Ocena: 4, Przeczytałem,

Co powiesz na połączenie kryminału i kultury antycznej? W wykonaniu Agathy Christie to połączenie idealne, naturalne i sprawia samą przyjemność. Książka ta jest spisem prac Herkulesa, a jej początek wyjaśnia, o co dokładnie chodzi i łączy ze sobą całość. Zaskoczeniem jest to, że nie jest to tylko luźny zbiór prac detektywa.


Na początku książki głównemu bohaterowi postawiony zostaje zarzut, że nie powinien nosić imienia mitycznego herosa. Doktor Butron jest miłośnikiem klasyki i krytykiem, który właśnie postawił ów zarzut. W czasie odwiedzin u Poirota doszedł do wniosku, że w niczym nie przypomina on Herkulesa. To właśnie było impulsem do odtworzenia dwunastu prac mitycznego herosa, jako ostatnich spraw, których podejmuje się główny bohater przed zakończeniem swojej kariery.


Podczas czytania możemy pobawić się w detektywów; zastanawiamy się kto, jak i dlaczego. Jak zawsze nie jest to łatwe do odgadnięcia. Książka trzyma poziom, ciężko tu doszukać się jakichkolwiek mankamentów. Jest taka, jaka powinna być powieść detektywistyczna.


Książka napisana jest przystępnym językiem, potrafi zainteresować, a miejscami jest także zabawna. Agatha Christie prowadzi nas przez różne miejsca, przedstawia rozmowy z wszystkimi ludźmi zamieszanymi w sprawy, podaje nam wszystkie dowody na tacy, jednak nie licznym uda się znaleźć sprawcę.


"Dwanaście prac Herkulesa" mogę polecić młodszym, jak i starszym czytelnikom, a w szczególności fanom dobrego, klasycznego kryminału.

Link do opinii
Avatar użytkownika - Mmyszunia
Mmyszunia
Przeczytane:2016-11-29, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2016,
Opowiadania o słynnym belgijskim detektywie Herkulesie Poirot, który postanawia zakończyć swoją karierę rozwiązaniem ostatnich 12 spraw. Nawiązują one do mitologicznego Herkulesa. Jednak dla naszego detektywa nie ma sytuacji bez wyjścia. Agata Christie znów staje na wysokości zadania. Mimo, iż osobiście wolę powieści, to te opowiadania nie rozczarowują.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Olena
Olena
Przeczytane:2015-09-18, Ocena: 4, Przeczytałam, 52 książki - 2015,
Nie wszystkie opowiadania przypadły mi do gustu, zwłaszcza te pierwsze jakoś ciężko wchodziły, a nawiązania do mitologii w wielu przypadkach były mocno naciągane, ale trafiło się też kilka perełek i dla nich z pewnością warto sięgnąć po ten zbiorek.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Natawki
Natawki
Przeczytane:2015-03-03, Ocena: 5, Przeczytałam, Agatha Christie,
Agatha znów miło mnie zaskoczyła. Zbiór 12. opowiadań powiązanych z mitami o Herkulesie. Szybka i ciekawa w czytaniu książęcja :)
Link do opinii
Avatar użytkownika - aeljot
aeljot
Przeczytane:2015-08-15, Ocena: 6, Przeczytałam, 12 książek w 2015 roku,
Jak zawsze nieoceniona Agata Christie. Tym razem zamiast dłuższej historii 12 krótszych ale nie mniej ciekawych i wciągających. Mistrzyni .
Link do opinii
Avatar użytkownika - rama83
rama83
Przeczytane:2015-03-28, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2015,
Herkules Poirot chce być tak wielki i nieustępliwy jak jego antyczny imiennik. Na zakończenie kariery postawił sobie za cel rozwiązanie dwunastu zagadek kryminalnych, które mają być odpowiednikami dwunastu prac starożytnego Herkulesa. Bardzo ciekawie dobrał te sprawy.
Link do opinii
Avatar użytkownika - monweg
monweg
Przeczytane:2015-02-23, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki - 2015, Wypożyczona,
Dwanaście prac Herkulesa to zbiór dwunastu opowiadań, odpowiadający dwunastu pracom mitycznego Herkulesa. Książka została wydana w 1947 roku. Mam wrażenie, że pisząc ją, Agatha Christie świetnie się bawiła, wymyślając historie godne naszego małego Belga. Głównym bohaterem jest znany detektyw Herkules Poirot. Czuje się on urażony, gdy jego przyjaciel doktor Burton oświadcza mu, że nie pasuje do niego imię mitycznego herosa. Postanawia zatem wykonać dwanaście prac analogicznych do tych, które rozsławiły jego starożytnego imiennika. Jeszcze raz należy wykonać dwanaście prac Herkulesa... współczesnego Herkulesa. Dowcipny koncept, a i zabawny! Zanim wycofa się ostatecznie, podejmie się dwunastu spraw, ni mniej, ni więcej. Powinny to być sprawy wybrane specjalnie pod kątem związku z dwunastoma pracami starożytnego Herkulesa. Tak, to będzie nie tylko zabawne... będzie to dzieło natchnione, ba - artystyczne. (...) Nie zamierzał zbyt wiernie naśladować swojego pierwowzoru. Obejdzie się bez kobiet, koszul Dejaniry... prace i tylko prace. Ale zadanie nie jest tak proste jak się z początku wydawało. Bo skąd tu wziąć Lwa z Nemei, Hydrę lernejską czy Cerbera? Agatha postarała się o to, aby Poirot miał godne siebie zadania. Autorka kiedyś powiedziała, że najlepiej jej wymyślać historie przy zmywaniu. Uważała to za tak nudne zajęcie, że pozwalała swoim myślom płynąć. Jestem ciekawa, czy te opowiadania także powstały podczas wykonywania tej nudnej czynności. A tak prawdę mówiąc zmywanie faktycznie jest zajęciem nader monotonnym i mało ciekawym. Więcej na - http://monweg.blog.onet.pl/2015/02/23/dwanascie-prac-herkulesa/
Link do opinii
Avatar użytkownika - annna84
annna84
Przeczytane:2015-01-09, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2015,
Herkules Poirot chce zakończyć karierę detektywa i na koniec postanawia przeprowadzić 12 spraw związanych z pracami swego mitycznego imiennika. I tak dostajemy 12 krótkich opowiadań. Dotyczą one różnych spraw: morderstw, kradzieży, narkotyków itp. Nawet w krótkich historyjkach autorka potrafi przedstawić ciekawe historie i zaskoczyć zakończeniem.
Link do opinii
Avatar użytkownika - chabrowacczyteln
chabrowacczyteln
Przeczytane:2014-08-16, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2014 ,
Agata Christie to jedna z moich ulubionych autorek. Chyba każdy o niej słyszał. Napisała 80 kryminałów i parę powieści obyczajowych. Herkules Poriot chce zakończyć swoją karierę. Chce zrobić to z fajerwerkami, a więc rozwiązuje jeszcze tylko dwanaście zagadek. Każda z nich musi mieć odniesienie do mitologicznych dwunasty prac Herkulesa. Książka ta to tak naprawdę zbiór dwunastu opowiadań połączonych ze sobą. Bałam się, że przez te kilkanaście stron nie zdążą się one dobrze rozkręcić i mi się nie spodobają. Nic bardziej mylnego. Każda historia jest niesamowicie ciekawa i zupełnie nieprzewidywalna. Nigdy nie mogę zgadnąć kto stoi za przestępstwem. Zawsze jest to dla mnie ogromne zaskoczenie.Lubię ten angielski humor i klimat jaki panuje w książkach pani Christie. Szkoda jednak, że nie jest to książka z jednym przestępstwem, jedną historią. Wolę dłuższe formy. Polecam ją na pewno koneserom kryminałów, osobom, które dopiero chcą się zapoznać ze sposobem pisania autorki. Nie było źle, ale nie jest to najlepsza książka tej autorki.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Kaena
Kaena
Przeczytane:2013-09-10, Ocena: 3, Przeczytałam, Posiadam,
Bardzo chaotyczna treść, wielu bohaterów - każde opowiadanie to nowe miejsce akcji i nowi bohaterowie. Wszystko łączy się w początkowym postanowieniu tytułowego Herkulesa (detektywa), który na zakończenie swej kariery zawodowej postanawia rozwiązać dwanaście zagadek kojarzących się z pracami jego mitologicznego imiennika. Niektóre zagadki były rzeczywiście dość intrygujące, a ich rozwiązanie zaskakiwało. Niemniej jednak nie jest to książka, która na długo zagości w mojej pamięci.
Link do opinii
Avatar użytkownika - anulka1312
anulka1312
Przeczytane:2014-05-01, Ocena: 4, Przeczytałam, 52 książki 2014, Mam,
Jak większość książek tej autorki ta również bardzo mi się podobała. Ciekawe i niebanalne nawiązanie do mitologii; symbolika, z jednej strony prosta i nieskomplikowana, z drugiej zaś - przecież nikt wcześniej na to nie wpadł! Poirot jak zwykle mnie zachwycił - to jedna z moich ulubionych postaci literackich. No bo szczerze - jak można go nie uwielbiać? Jest pedantyczny, irytujący, szalenie inteligentny, święcie przekonany o swojej wyższości... Po prostu idealny. I choć kilka razy szybko odgadłam, jakie jest rozwiązanie zagadki, zdarzyło się też parę historii, które mnie całkowicie zaskoczyły.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Igara
Igara
Przeczytane:2011-06-06, Ocena: 6, Przeczytałam,
Czytałam, gdyż była to moja lektura dodatkowa i cóż... Muszę stwierdzić, że bardzo mi się podobała. Agata Christie ma talent do pisania kryminałów i muszę przyznać, iż prawie żadnej z dwunastu zagadek Herkulesa nie odgadłam tzn. kto jest sprawcą.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Aila92
Aila92
Przeczytane:2018-07-09, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam, 52 książki 2018,

„Dwanaście prac Herkulesa” to dopiero moje drugie spotkanie z Agathą Christie i jej twórczością, a pierwsze z detektywem Herkulesem Poirotem.

Herkules Poirot postanawia wykonać ostatnie 12 zleceń. Jest tylko jeden warunek – muszą one nawiązywać do mitycznych 12 prac imiennika detektywa.

Pierwsze opowiadanie, Lew z Nemei, opowiada o porwaniu pekińczyka. Jednak w ostatecznym rozrachunku detektyw Poirot rozwiązuje nie tylko sprawę zaginięcia psa.

W Hydrze lernejskiej Herkules musi ujawnić kto stał za zabiciem żony doktora Oldfielda. Wszystkie tropy wskazują na wdowca i zatrudnianą przez niego pielęgniarką, Jean Moncrieffe. Mężczyzna po śmierci żony pragnął poślubić Jean, ta jednak odmawiała obawiając się natężenia plotek. Na szczęście detektyw bezbłędnie wskazuje właściwego sprawcę zabójstwa pani Oldfield.

Łanią kerynejską jest kobieta, która zawładnęła sercem wiejskiego mechanika samochodowego. Wszystko co chłopak wie o ukochanej to to, że jest ona pokojówką jednej z dam. Niestety, dziewczyna wyjeżdża, a wszystkie jego listy są zwracane do nadawcy. Czy Poirotowi uda się ją odnaleźć? A może dziewczyna okłamała Teda i nie jest tym, za kogo się podawała?

Dzik z Erymantu i Poirot w Szwajcarii. Dostaje zadanie odnalezienia niebezpiecznego przestępcy. Zostaje uwięziony wraz z grupką ludzi w hotelu na ogromnej wysokości. Jeden z gości na pewno jest przestępcą, ale kim on jest? Muszę przyznać, że nie spodziewałam się takiego zakończenia tej historii.

W Stajniach Augiasza detektyw musiał udaremnić wypłynięcie na światło dzienne informacji o skandalu, w który był zamieszany były premier (będący teściem obecnego). Poirot w bardzo sprytny sposób przechyla szalę zwycięstwa na swoją korzyść.

Ptakami symfalijskimi były… dwie polki! Tworzyły one jednak tylko tło do całej historii. Głównymi „bohaterkami” byli polityk Harold Waring, młoda dziewczyna o imieniu Elsie, jej matka oraz zazdrosny mąż. Harold i Elsie zbliżają się do siebie. Któregoś wieczoru roztrzęsiona dziewczyna wbiega do pokoju Harolda mówiąc, że jej zazdrosny mąż chce ją zabić. Jednak to on staje się przypadkową ofiarą Elsie. Ale, jak zwykle, nic nie jest takie, jakim się wydaje.

W Byku kreteńskim pojawia się wątek obłędu. Młody Hugh Chandler zrywa zaręczyny z Dianą Maberly z powodu rzekomej utraty zmysłów. W rodzinie Hugh występowały przypadki obłędu. Czy jednak Hugh nie jest tylko pionkiem w czyjejś grze?

W Klaczach Diomedesa Poirot jest wezwany na miejsce przyjęcia. Ktoś rozprowadzał narkotyki. Kim jednak był ten dealer? Oczywiście, nie domyśliłam się do samego końca. W przeciwieństwie do detektywa Poirota.

Pas Hipolity to zaginięcie dzieła sztuki oraz zniknięcie młodej, nastoletniej dziewczyny jadącej do szkoły w Paryżu. Winnie King zaginęła nagle z pociągu. Przy torach znaleziony został kapelusz (a później także i buty) dziewczynki. Ona sama zostaje odnaleziona niedługo później, cała i zdrowa. Jak te dwie sprawy łączą się ze sobą? I w jaki magiczny sposób Winnie wyszła cało, bez żadnego zadrapania, z ucieczki z pociągu?

W Stadzie Geryona ponownie spotykamy się ze znaną z pierwszego opowiadania panną Carnaby. Jej przyjaciółka, Emmeline Clegg jest pod wpływem sekty o nazwie Stado Pasterza. Kilka z jego członkiń zmarło, z powodów naturalnych, po zapisaniu swojego majątku tej właśnie sekcie. Czy Poirotowi uda się udowodnić, że kobiety nie zmarły przypadkowo? A może rzeczywiście Wielki Pasterz nie miał z tym nic wspólnego?

W Jabłku Hesperyd Poirot musi odnaleźć kielich Borgiów. Oczywiście udaje mu się to, ale okoliczności i miejsce znalezienia kielicha jest bardzo, ale to bardzo zaskakujące.

Pojmanie Cerbera – i to dosłowne. Piekło, ogromny pies pilnujący wejścia do podziemi, Vera Rossakoff i narkotyki w klubie. Ktoś musi być kozłem ofiarnym. Czy jednak Poirotowi uda się wskazać właściwego winnego?

Link do opinii
Avatar użytkownika - Jupijux
Jupijux
Przeczytane:2018-02-05, Ocena: 4, Przeczytałem, 52 książki 2018,

Książka jak zwykle dobra. Jednak ta z serii o detektywie Piorocie bardzo nudna. Poirot został przedstawiony w bardzo złym świetle mimo że jest super gościem to nie został korzystnie opisany.Oczywiście nie przewidiwalna i bez powtórzeń. Wole jednak dużo poważniejsze niż plotki itd. sprawy.

Link do opinii
Avatar użytkownika - vulkann
vulkann
Przeczytane:2016-11-24, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2016,
Avatar użytkownika - Dominika_21
Dominika_21
Przeczytane:2016-03-22, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam, Różniste,
Avatar użytkownika - xp2001
xp2001
Przeczytane:2016-03-12, Ocena: 3, Przeczytałem, 26 książek 2016,
Inne książki autora
Karty na stół
Agata Christie 0
Okładka ksiązki - Karty na stół

Herkules Poirot przyjmuje zaproszenie na obiad do domu pana Shaitany, człowieka, który w londyńskim towarzystwie znany jest z ekstrawaganckich pomysłów...

Tajemnicza historia w Styles
Agata Christie 0
Okładka ksiązki - Tajemnicza historia w Styles

Klasyczny kryminał, w którym pojawia się po raz pierwszy genialny mały Belg - Herkules Poirot. Court, właścicielka rezydencji Styles, umiera otruta...

Recenzje miesiąca
Frankenstein
Mary Shelley
Frankenstein
Medium z Long Island
Caputo Theresa
Medium z Long Island
Ania z Avonlea
Lucy Maud Montgomery
Ania z Avonlea
Mur
Rafał Witek
Mur
Pokaż wszystkie recenzje
Reklamy