Dżentelmeni ziemi galicyjskiej. Miłosne zawirowania i nieutulone tęsknoty. W cieniu niewoli. Tom 1

To, że uwielbiam twórczość Edyty Świętek wiadomo nie od dziś. Każdą książkę autorki kocham, każda jest dla mnie wyjątkowa, zajmuje w moich myślach i sercu swoje własne nieodbieralne miejsce. 

 

Tym razem miałam przyjemność zaczytać się w pierwszym tomie dylogii "W cieniu niewoli". 

Autorka przenosi nas do XIX-wiecznej Galicji, czasów diametralnie różniących się od współczesnych. To tam, na salonach, nazwisko i majątek znaczą więcej niż szczęście. 

Gdzie piękne Panie ubrane w drogie i modne suknie, obciśnięte gorsetem, przeżywają niespełnione miłości. 

 

Ślub Benedykty z baronem Franciszkiem Sokołowskim jest idealnym momentem na znalezienie dobrego męża dla Izabeli Zarabskiej. 

Na uroczystość w Doboczycach zjeżdżają się krewni z całej Europy. Sama śmietanka towarzyska.

 

Kobieta ma okazję tańczyć z wieloma mężczyznami, jednak jeden z nich szczególnie wpadł jej w oko. Bogumił jest nie tylko przystojny, elokwentny, dobrze wychowany, lecz także potrafi pięknie mówić wierszami, wywołując wręcz zawstydzenie. 

Niestety, jej rodzice znaleźli dla niej innego dżentelmena, który nie starał zawrócić w głowie Belli, wręcz był obojętny, ale za to majętny. 

 

Jak można się domyślić, małżeństwo poza opłacalnością, nie wygląda tak, jak powinno. Cezary Orszad traktuje małżonkę jak ozdobę na salonach, nie spędzają razem czasu, nie próbuje jej poznać. 

Dla szlachcianki jest to początek samotności, złamanego serca, nigdy nieodkrytych pragnień i pożądania.

 

Jedynym sensem życia staje się dla niej macierzyństwo. 

 

W tle dzieją się zrywy niepodległościowe, w których udział biorą: Maurycy, Walery i Armando. 

 

Jest to książka brutalnie obnażająca realia tamtych czasów. Kiedy to niezależnie od statusu społecznego kobieta albo stawała się kukiełką na salonach, męczącą się w zaaranżowanym małżeństwie, albo chłopką, ciężko pracującą dla szlachty i nie tylko. 

W obu grupach kobieta była przede wszystkim do spełniania chuci męża i rodzenia dzieci.

 

Mężczyźni bali się wyrwać poza schemat narzucony przez rodziców. 

 

Jak zawsze Edyta napisała niesamowicie wciągającą powieść, od której nie sposób się oderwać. Nie mogę się doczekać drugiego tomu i na pewno będę żałować, że jest to dylogia. 

Uwielbiam!!

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Galicja XIX wieku, czasy, w których Polska była pod zaborami.
Ślub Benedykty z baronem Franciszkiem Sokołowskim to wydarzenie, na które zjeżdżają do Dobczyc krewni z całej Europy. Jest piękne, wystawne, a jednocześnie to doskonała okazja nie tylko na spotkanie rodzinne, ale również na znalezienie życiowego partnera. Izabela Zarabska właśnie tam po raz pierwszy poznaje Bogumiła. Mężczyzna skrada jej serce, niestety nie to się liczy, dla jej rodzi. Kobieta wpada w oko hrabiemu Cezaremu Orszandowi i to właśnie z nim będzie musiała spędzić resztę życia. Liczą się pieniądze, koneksje, a nie to się nosi w sercu. To nie będzie jedyne małżeństwo z rozsądku, a jedno z wielu. Tylko czy będzie szczęśliwe? Jak potoczą się losy Izabeli? Jakich bohaterów jeszcze spotkamy? Przed jakimi decyzjami będą musieli stanąć? Czy każdy odnajdzie swoje szczęście?

Wiem, że zarys historii jest dość skromny, ale więcej nie chcę Wam zdradzać. To jedna z tych książek, w których jedno wydarzenie łączy się z drugim, w których wszystko należy odkrywać samemu powoli. Znajdziemy w niej nie tylko historię Izabeli, ale również wielu innych osób, a także czytamy ją z niejednej perspektywy. Wszystko doskonale się z sobą łączy, nie miałam najmniejszego problemu, ze stwierdzeniem o kim aktualnie czytam (co wcale nie jest takie proste do osiągnięcia, przy tak wielu bohaterach).
Historia, jaką znalazłam w książce, zdecydowanie mnie się podobała. Autorka przeniosła mnie do przeszłości, doskonale ją pokazując, a jednocześnie pozwalając mi przeżyć ciekawą przygodę. To opowieść o miłości, samotności, nieporozumieniach, honorze i wiele więcej.
Akcja sprawnie poprowadzona, z ciekawymi zwrotami. Może nie była jakaś bardzo szybka, ale zdecydowanie w książce dużo się działo, a to sprawiło, że mocno mnie wciągnęła. Dla mnie była to pozycja na jeden wieczór.

Jak już wspomniałam bohaterów mamy większą ilość, tak więc nie mogę Wam o każdym opowiedzieć. Zdradzę tylko tyle, że każdy z nich był ciekawy, dobrze wykreowany, a także byli oni dość różnorodni.

„Dżentelmeni ziemi galicyjskiej” to moim zdaniem świetna książka, po którą warto sięgnąć. Z niecierpliwością czekam na kolejny tom, a tez z przyjemnością polecam.

Recenzja książki pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

"Dżentelmeni ziemi galicyjskiej" są pierwszym tomem dwutomowego cyklu W cieniu niewoli. Edyta Świętek przenosi nas w świat XIX-wiecznej Galicji, kiedy Polska była pod zaborami austriackimi. Tło historyczne, jakie odmalowuje, kolejny raz pokazuje, jak dobrze odnajduje się w tych klimatach. Mamy tu rabację galicyjską czy zrywy niepodległościowe. Widzimy, jak przemiany społeczne miały duży wpływ na losy ludzi. 

 

Na wystawny ślub Benedykty z baronem Franciszkiem Sokołowskim zjeżdżają do Dobczyc krewni z całej Europy. To wtedy też zapadają decyzje, które zmienią losy kilku rodzin. Izabela Zarabska zakochuje się od pierwszego wejrzenia w przystojnym Bogumile, lecz jej przyszłość została już zaplanowana. Wbrew własnej woli ma poślubić hrabiego Cezarego Orszanda. To małżeństwo z rozsądku, opłacalne i niestety pozbawione ciepła, z pasmem wyrzeczeń, samotności i złamanych nadziei. Czy macierzyństwo sprawi, że los się do niej uśmiechnie? Z kolei Maurycy, Walery i Armando wkraczają w wiek, w którym trzeba będzie podejmować trudne wybory, lojalność zostaje wystawiona na próbę, a zakazane uczucia kiełkują wbrew rozsądkowi i zasadom.

 

W czasach, gdzie obowiązywała hierarchia i opinia społeczna oraz sztywne konwenanse autorka ukazała, jak wysoką cenę płaci się za posłuszeństwo, poczucie obowiązku i zakazane uczucia. Elegancki dworski świat skrywał wiele sekretów, niespełnione pragnienia, marzenia oraz dramaty. Niejeden człowiek mógł się przekonać, że nazwisko i pochodzenie znaczyły więcej niż szczęście. Honor zaś niekiedy stał ponad uczuciami. 

 

Miłość to ryzyko, dla którego bohaterowie potrafili zrobić wiele. Jednak szczęście nie było przeznaczone dla każdego. Postać Izabeli doskonale pokazuje jej wewnętrzne rozdarcie. W natłoku powinności i obowiązków wyłania się obraz życia niespełnionej miłości. 

 

"Żyła w świecie, gdzie przy zawieraniu małżeństw miłość była kwestią co najwyżej drugoplanową. Liczyły się pozycja społeczna, prestiż, nazwisko. Zamążpójście było celem samym sobie, dla którego warto było ponieść wiele wyrzeczeń. Byłem nie zostać starą panną, skazaną na łaskawy chleb w cudzym domu lub - o zgrozo! - utrzymywanie się z pracy."

 

Z racji tytułu nie można nie wspomnieć o męskich bohaterach. Są niejednoznaczni, wzbudzający emocje. Oni, podobnie jak i kobiety są rozdarci. Pragnienia, uczucia, honor... nie można mieć wszystkiego. Móc zadowolić innych, a jednocześnie być szczęśliwym? Trudna sztuka.

 

"Dżentelmeni ziemi galicyjskiej" to pełna emocji, poruszająca i porywająca powieść o zakazanej miłości, romantycznych uniesieniach, złamanych przysięgach, niebezpiecznych przygodach i marzeniach w świecie, w którym rządzą twarde konwenanse. Jeśli jesteście ciekawi, sprawdźcie, dokąd to wszystko zaprowadzi bohaterów...

 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Edyta Świętek dała się poznać czytelnikom jako niekwestionowania mistrzyni sag obyczajowo-historycznych. Tym razem powraca z powieścią, która stanowi doskonałe połączenie historii i romansu. Autorka przenosi nas w świat XIX-wiecznej Galicji, gdzie bardzo wysoką cenę płaci się za posłuszeństwo, zakazane uczucia i poczucie obowiązku. ,,Dżentelmeni ziemi galicyjskiej. Miłosne zawirowania i nieutulone tęsknoty to znakomicie napisana powieść, która z jednej strony odkrywa przed czytelnikami świat dawnych dworów, społecznych hierarchii, sztywnych konwenansów, z drugiej zaś, zanurza w niezwykle intymnym, bolesnym świecie bohaterów. Edyta Świętek snuje historię niezwykle emocjonalną, w której miłość nie jest jedynie wyborem, lecz także ryzykiem. Szczęście natomiast to luksus, na który niewielu może sobie pozwolić. Najbardziej porusza w powieści postać Izabeli Zarabskiej. Jej historia uświadamia, jak niewiele znaczyły uczucia i pragnienia kobiety, w świecie podporządkowanym rodzicom, konwenansom, opinii społecznej. Jej przymusowe małżeństwo z hrabią Orszandem, jest bardzo wymownym obrazem życia bez miłości za to z ogromem powinności i obowiązków. Edyta Świętek bardzo autentycznie oddaje uczuciowe rozdarcie bohaterki. Wyjątkową uwagę przyciągają też bohaterowie męscy. Niejednoznaczni, rozdarci między pragnieniami, uczuciami a honorem. Autorka pokazuje, że oni również w jakiś sposób byli ofiarami systemu, w którym przyszło im żyć. Edyta Świętek sprawnie oddaje obraz młodego pokolenia, które dorasta w cieniu wydarzeń historycznych. Dzięki temu, czytelnik ma możliwość zrozumienia faktu, przemian społecznych i ich wielkiego wpływu na losy ludzi. Autorka w znakomity sposób maluje przed oczami czytelnika wielkie wydarzenia historyczne, które stanowią poruszające tło dla osobistych dramatów bohaterów. Rabacja galicyjska, zrywy niepodległościowe, nie dominują w fabule, ale nadają jej realizmu i powagi. Edyta Świętek jak zawsze pisze nastrojowo i przystępnie. Opisy są plastyczne, dialogi naturalne. ,,Dżentelmeni ziemi galicyjskiej. Miłosne zawirowania i tęsknoty" to powieść, o trudnych wyborach, niespełnionej miłości, tęsknocie i życiu wbrew własnym uczuciom i pragnieniom. Ten pierwszy tom pozostawia czytelnika z ogromem emocji i pragnieniem jak najszybszego sięgnięcia po kolejną część tego porywającego i poruszającego cyklu.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Za co lubię twórczość Edyty Świętek?

 

Za to, że potrafi jak nikt oddać klimat czasów, do których zabiera czytelnika. Za styl pisania, który jest lekki, a zarazem angażujący. Za świetnie wykreowanych bohaterów, którzy nie są płaskimi postaciami lecz bardzo barwnymi i różnymi. I za emocje, których ci bohaterowie potrafią dostarczyć.

 

I wszystko to po raz kolejny znalazłam w książce autorki: ,,Dżentelmeni ziemi Galicyjskiej".

 

Wspaniale był przenieść się do dworskiego świata, w którym życie nie koniecznie jest takie kolorowe. Tu liczy się nazwisko, a o losie kobiet decydują mężczyźni. Izabela Zarabska chociaż zakochana w Bogumile, zostaje żoną Orszanda. To małżeństwo bynajmniej jest z miłości, lecz z rozsądku. Kobieta czuje się w nim samotna, a nadziei, że może być nieco lepiej upatruje w macierzyństwie.

 

Na dworze nie brakuje sekretów, intryg i politycznych rozgrywek. Na wystawny ślub Benedykty z baronem Franciszkiem Sokołowskim zapadają ważne decyzje, które wpłyną na życie kilku rodzin.

 

A wszystko to dzieje się na tle ważnych dla naszego kraju wydarzeń. Są to bowiem czasy, gdy Polacy nie jeden raz dokonywali zrywów niepodległościowych.

 

Tak jak wcześniej pisałam klimat minionej epoki oraz bohaterowie zostali tutaj świetnie ukazani. Zakazana miłość i marzenia, które nie miały prawa spełnić się, przeplatają się z krwawymi wydarzeniami i trudnymi decyzjami dorastającego pokolenia.

 

Opowieść o kobietach, którym przyszło żyć w ciężkich czasach i mężczyznach, którzy muszą dokonać nie jednego trudnego wyboru, dostarcza wielu emocji.

 

I jeśli szukacie książek, które zabiorą Was do czasów, gdy Polski nie było na mapach Europy, to bardzo polecam nową serię Edyty Świętek ,,W cieniu niewoli". Ja już nie mogę doczekać się kolejnego tomu.

 

 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)