Dżuma

Wydawnictwo: PIW
Data wydania: 2007-02-07
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 978-83-06-03068-6
Liczba stron: 200
Tytuł oryginału: La peste
Tłumaczenie: Joanna Guze
Ilustracje: -

Ocena: 4.7 (54 głosów)

Nowe wydanie jednej z najbardziej popularnych powieści tego autora i cenionej lektury dla uczniów szkół średnich. Jest ona napisana w formie kroniki mającej ukazywać epidemię dżumy w Oranie w 194... roku. Za pomocą tej metafory autor oddaje tragedię ludzi, którzy poddani są jakiejkolwiek formie uwięzienia, przez co jej treść zyskuje uniwersalny charakter.

Kup książkę Dżuma

Sprawdzam ceny dla ciebie ...

Zobacz także

Opinie o książce - Dżuma

Avatar użytkownika - MyFantasyLand
MyFantasyLand
Przeczytane:2016-09-19, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2016,
57. Nie pamiętam dlaczego, ale w liceum nie zdążyłam przeczytać "Dżumy", a potem jakoś nigdy się nie złożyło. Aż w końcu przypomniałam sobie o niej, szukając książek w bibliotece. I nie żałuję. Spodziewałam się koszmarnych opisów zarazy, obrzydliwych rozwodów dotyczących substancji i zapachów opanowujących zadżumione miasto. Zamiast tego, dostałam opowieść świetnego obserwatora, gorzkie wydarzenia przedstawione niemalże jak w kronice, przemyślenia, którym daleko było do obrzydliwości. I strach, i znużenie, i wreszcie akceptację prowadzącą do apatii. Krok po kroku patrzyłam, jak ludzie uczą się żyć ze swoim niewesołym losem i zaczęłam kibicować im z całego serca. Znając ich wszystkie wady. To jest potęga słowa pisanego. Uwierzyłam w to, że żyją. I już rozumiem, dlaczego "Dżuma" znalazła się w kanonie literatury światowej.
Link do opinii
Avatar użytkownika - askier
askier
Przeczytane:2016-01-12, Ocena: 2, Przeczytałam, 52 książki 2016,
"Dżumę" przeczytałam oczywiście do szkoły. Wiele osób przekonywało mnie, ze warto, że jedna z ciekawszych lektur, bardzo dobra i ambitna książka. Przyznaję im rację, jednak nie porwała mnie i przyznaję, że nudziła. Nie lubię czytać o chorobach, walce o przetrwanie, cierpieniu, niespełnionej miłości... Lubiłam Ramberta do czasu, aż postanowił zostać i walczyć z dżumą. Wcześniej był jednym z bohaterów nierealnych, bo kto w rzeczywistości chciałby wyjechać i ryzykować zdrowie ukochanej osoby? Jednak właśnie ten upór w dążeniu do nierealnego przekonał mnie do postaci Ramberta, później wszystko stało się zbyt realne. Jestem osobą, która sięga po książki, by oderwać się od rzeczywistości. "Dżuma" nie pozwoliła mi ani na chwilę zapomnieć o całym złu na świecie, przytłoczyła ciężką tematyką i nudziła językiem.
Link do opinii
Avatar użytkownika - saksofonistka
saksofonistka
Przeczytane:2016-01-22, Ocena: 4, Przeczytałam, 52 książki 2016,
Albert Camus w "Dżumie" zawarł wiele aspektów psychiki człowieka. Ukazuje cały wachlarz zachowań ludzi wobec nowej sytuacji. Wydarzenia w Oranie zmuszają władze do zamknięcia bram, miasto staje się swojego rodzaju więzieniem. Choroba zbiera swój obfity plon, a ludzie muszą się przystosować. Źle odbierają konieczność zmiany swoich przyzwyczajeń, początkowo nie mogą uwierzyć w powagę sytuacji. Możemy dostrzec różne reakcje mieszkańców od chęci ucieczki, poprzez opanowanie, aż do radości z powodu wybuchu epidemii. Stosunek bohaterów do okoliczności jest uwarunkowany ich wcześniejszym życiem, nawykami, ideami. Powieść oprócz znaczenia dosłownego ma również sens ukryty, co więcej, można ją odczytać na liczne sposoby.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Marlyy97
Marlyy97
Przeczytane:2016-01-04, Ocena: 4, Przeczytałam, Wyzwanie 52 książki w 2016,
Ciekawa książka, należąca do tych bardziej ambitnych, która zmusza czytelnika do przemyśleń i szukania ukrytego/ukrytych sensów.
Link do opinii
Avatar użytkownika - chabrowacczyteln
chabrowacczyteln
Przeczytane:2015-02-02, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2015,
Chyba to już jedna z ostatnich lektur szkolnych. Dżuma. Straszna choroba, która na przestrzeni wieków zabrała ze sobą miliony ludzkich istnień. Obserwujemy tu Oran. Z pozoru bardzo nudne miasteczko, które nagle zostaje zaatakowane przez tę straszliwą chorobę i odcięte od reszty świata. Jak wygląda życie, gdy w każdej chwili możesz zachorować? Jesteś odosobniony w cierpieniu, a najbliżsi nie mogę dostać się do miasta. Książka pełna niedomówień i paraboli, trzeba się nad nią głęboko zastanowić, ponieważ nie jest prosta, a wymaga przetrawienia. Gdyby patrzeć tylko na znaczenie dosłowne to obserwujemy tu ludzi postawionych w niezwykle trudnej dla nich sytuacji. Jedni szukają pociechy w Bogu, inni wprost przeciwnie. Doktor Rieux bierze sprawy w swoje ręce i próbuje walczyć, inni ludzie po prostu się poddają. Jest to opowieść o kruchości i ulotności naszego życia. Nikt nie wie co czego go za parę chwil, co ma zapisane w gwiazdach. Choroba przychodzi, zabiera ludzkie życie i odchodzi. Świat idzie cały czas do przodu. Nie interesuje go, że właśnie kogoś utraciliśmy. Kolejnym obrazem, który możemy zobaczyć w tej książce to dżuma jako najgorsze przywary człowieka. Takie, które ujawniają się zupełnie niespodziewanie. Pewnie, gdyby przeczytał ją ktoś inny odnalazłby tu zupełnie inne problemy i aspekty. Taka jest to powieść, niezwykle uniwersalna i mądra. Dość szybko mi się czytało. Znalazłam w niej dużo, długich opisów, ale w niczym mi one nie przeszkadzały. Jedna z ciekawszych lektur w liceum.
Link do opinii
Avatar użytkownika - white_swan
white_swan
Przeczytane:2014-05-04, Ocena: 3, Przeczytałam, 52 książki - 2014,
Jest rok 194., a w Oranie wybucha epidemia dżumy. Miasto zostaje zamknięte z powodu kwarantanny i mieszkańcy różnie na to reagują - Rieux, Cottard, Grand, Tarrou - każdy z bohaterów ma swoje podejście do zastałej sytuacji i sposób na przetrwanie najtrudniejszych dni, gdy zaraza zabiera już nie dziesiątki, ale setki ofiar. Książka nie należy do najłatwiejszych - cała jest naszpikowana aluzjami, szczególnie do II wojny światowej. A ponadto jest, cóż, nużąca. Skończyłam ją dzień przed maturą z polskiego tylko dlatego, że bałam się, czy przypadkiem nie pojawi się jako jeden z tematów. Po prostu taka forma do mnie nie przemawia. O ile egzystencjalizm, który poruszaliśmy przy okazji omawiania "Dżumy" na lekcjach, wydał mi się sensowny, to "Dżuma" oparta na tej filozofii wcale mnie nie zaciekawiła. Tylko dla wytrwałych i dociekliwych osób.
Link do opinii
Avatar użytkownika - esperanza
esperanza
Przeczytane:2013-11-29, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2013,
Fragmenty: * s.5 ,,Jest rzeczą równie rozsądną ukazać jakiś rodzaj uwięzienia przez inny, jak ukazać coś, co istnieje rzeczywiście, przez coś innego, co nie istnieje." ~Daniel Defoe * s.86 ,,...skoro jednak śmierć ustanawia porządek świata, może lepiej jest dla Boga, że nie wierzy się w niego i walczy ze wszystkich sił ze śmiercią, nie wznosząc oczy ku temu niebu, gdzie on milczy." * s.171 ,,...świat bez miłości jest martwym światem i zawsze przychodzi godzina, kiedy zmęczony więzieniami, pracą i odwagą błaga o twarz jakiejś istoty i o serce olśnione czułością." * s.200 ,,Wiedział bowiem to, czego nie wiedział ten radosny tłum i co można przeczytać w książkach, że bakcyl dżumy nigdy nie umiera i nie znika, że może przez dziesiątki lat pozostać uśpiony w meblach i bieliźnie, że czeka cierpliwie w pokojach, w piwnicach, w kufrach, w chustkach i w papierach, i że nadejdzie być może dzień, kiedy na nieszczęście ludzi i dla ich nauki dżuma obudzi swe szczury i pośle je, by umierały w szczęśliwym mieście."
Link do opinii
Avatar użytkownika - agusia97
agusia97
Przeczytane:2014-02-18, Ocena: 3, Przeczytałam, 52 książki 2014,
Jest to moja lektura szkolna i nie wiem dlaczego, ale bardzo ciężko mi się ją czytało. Zawiera pewne przesłanie i dość szczegółowo opisuje przebieg dżumy w niewielkim miasteczku. Z reguły staram się nie oceniać książek na podstawie tego czy zostałam zmuszona do ich przeczytania, bo niektóre lektury okazują się być naprawdę ciekawe. Ale w przypadku "Dżumy " bardzo ciężko było mi dotrzeć do jej końca. Jestem jeszcze przed rozpoczęciem omawiania tej lektury, ale dostrzegam w niej pewne nawiązanie do wojny. Chociażby sam fakt, że akcja utworu ma miejsce w latach 40 XX w., ale też bohaterowie książki tak jak ówcześni żołnierze zostali rozdzieleni ze swoimi rodzinami, wielu z nich umarło. Rodziny walczących przeżywały kryzys, często nie mogły wysłać do swoich bliskich nawet zwykłych listów, bo nie wiedzieli, gdzie ci akurat przebywają. Tak samo mieszkańcy Oranu, mogą porozumiewać się z ludzi z poza miasta, jedynie za pomocą telegramów, ponieważ na listach mogą być przenoszone zarazki. Książka warta uwagi, jednakże jestem pewna, że wielu z moich znajomych raczej jeszcze bardziej zniechęci do czytania niż zachęci.
Link do opinii
Avatar użytkownika - aqunia94
aqunia94
Przeczytane:2013-02-20, Ocena: 6, Przeczytałam, 52 książki - 2013 , Mam,
Przeczytałam, ponieważ jest lekturą szkolną, ale według mnie jest naprawdę świetna. Fajnie napisana i bardzo szybko się ją czyta. opowiada o historii pewnego miasta na wybrzeżu algieryjskim oraz jego mieszkańców, którzy zmagają się z epidemią dżumy. Początkowo ksiażka może nudzić, ponieważ są same opisy zdychających szczurów, jednak później robię się nieco ciekawiej. "Dżuma" jest utworem parabolicznym mający znacznie głębszy sens. Została napisana w okresie wojennym i do tych wydarzeń głębiej odnosi się Camus w swoim dziele. Polecam do zapoznania się z książką.
Link do opinii
Avatar użytkownika - AmandaBudyn
AmandaBudyn
Przeczytane:2013-12-06, Ocena: 6, Przeczytałam,
O pięknym zjednoczeniu się ludzi. Metafora wojny,
Link do opinii
Avatar użytkownika - Anytsuj
Anytsuj
Przeczytane:2013-10-03, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2013, Mam,
Powieść, która nudziła mnie w szkole średniej przy drugim podejściu olśniła mnie i zachwyciła. Najwyraźniej trzeba do "Dżumy" dojrzeć. Camus pozwala nam na rozwinięcie fantazji i własną interpretację tej ponadczasowej i uniwersalnej powieści. Zmusza nas do myślenia, ale też zostawia miejsce na zachwyt nad jego literackim kunsztem, który objawia się chociażby w świetnych, bardzo obrazowych, acz nienudzących opisach czy w sposobie prowadzenia narracji. "Dżuma" udowodniła mi, że każdą książkę powinno przeczytać się co najmniej dwa razy, bo to jaka powieść jest, zależy nie tylko od autora ale też od czytelnika.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Dizzy
Dizzy
Ocena: 4, Przeczytałam,
Zwykle stronię od lektur szkolnych i jestem do nich negatywnie nastawiona, ale "Dżuma" naprawdę mnie zaintrygowała i jednocześnie zaniepokoiła. Ta książka udowadnia, że nie tylko ciało człowieka może pochłonąć choroba - często skażaniu ulegają nasze umysły...
Link do opinii
Avatar użytkownika - kasiajurcz
kasiajurcz
Przeczytane:2013-06-05, Ocena: 3, Przeczytałam, Czytam regularnie w 2013,
Mimo tego, że autor podjął się opowiedzenia nam - czytelnikom - tak trudnych chwil z życia mieszkańców zadżumionego Oranu, to jednak momentami zbyt rozwlekłe opisy mogą nudzić.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Madaleno
Madaleno
Przeczytane:2010-03-20, Ocena: 6, Przeczytałam, Mam,
Świetna książka, mimo że to lektura szkolna. Wciągająca choć surowa fabuła, typowa dla paraboli. Metaforyczny sens książki o wiele głębszy niż historia epidemii choroby. Ukazania dobra i zła w człowieku i zmierzanie się tych dwóch sił w każdej jednostce. Naprawdę genialne.
Link do opinii
Avatar użytkownika - maddziaa
maddziaa
Przeczytane:2010-03-01, Ocena: 6, Przeczytałam, Mam,
Bardzo dobra książka. Polecam, nie tylko ze względu na obowiązek szkolny:)
Link do opinii
Avatar użytkownika - joszmi
joszmi
Przeczytane:2019-07-12, Ocena: 3, Przeczytałam,
Avatar użytkownika - MagdaMc
MagdaMc
Przeczytane:2019-02-15, Ocena: 4, Przeczytałem,
Avatar użytkownika - Justynyc
Justynyc
Przeczytane:2018-01-19, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2018,
Avatar użytkownika - Terenia
Terenia
Przeczytane:2017-03-08, Przeczytałam,
Avatar użytkownika - dunia20002
dunia20002
Przeczytane:2017-02-16, Przeczytałam,
Inne książki autora
Obcy
Albert Camus0
Okładka ksiązki - Obcy

Najsłynniejsza obok Dżumy powieść Camusa, uznawana za jedno z najbardziej niepokojących dzieł literackich XX w. Bohater, przeciętny francuski urzędnik...

The Plague
Albert Camus0
Okładka ksiązki - The Plague

The townspeople of Oran are in the grip of a deadly plague, which condemns its victims to a swift and horrifying death. Fear, isolation and claustrophobia...

Zobacz wszystkie książki tego autora
Cytaty z książki

Świat bez miłości jest martwym światem i zawsze przychodzi godzina, kiedy człowiek zmęczony błaga o twarz jakiejś istoty i o serce olśnione miłością


Więcej
Recenzje miesiąca
Hotel ostatniej szansy
Nicki Thornton
Hotel ostatniej szansy
Pluszowy Zajączek
Iwonna Buczkowska
Pluszowy Zajączek
Pod tym samym niebem
Katarzyna Kielecka;
Pod tym samym niebem
Spowiedź Śmigłego
Sławomir Koper;
Spowiedź Śmigłego
Walczyły w cieniu mężczyzn
Greg Levis, Gordon Thomas
Walczyły w cieniu mężczyzn
Nobliści skandaliści
Sławomir Koper
Nobliści skandaliści
365 stron życia 2020
oprac. Justyna Wrona, Hubert Wołącewicz
365 stron życia 2020
Pokaż wszystkie recenzje