Gwiezdny pył we krwi

„Gwiezdny pył we krwi” to nie jest książka, która krzyczy. Ona raczej patrzy czytelnikowi prosto w oczy i spokojnie mówi: spójrz, tak wygląda świat, w którym miłość jest zagrożeniem, a rodzina polem bitwy. Laura Sebastian po raz kolejny zabiera nas do Vesterii, kontynentu naznaczonego imperialną ambicją i strachem. Jednak zamiast opowieści o wielkich podbojach dostajemy historię pęknięć w relacjach, w tożsamości, w sercach bohaterek, a także pełną intryg i rebeliantów czających się w tle. Śmierć Sophronii działa tu jak rysa na idealnie wypolerowanej masce cesarstwa. Od tej chwili nic już nie jest stabilne, a każda decyzja Daphne i Beatriz nosi w sobie ciężar żałoby i gniewu.
Największą siłą tej powieści jest sposób, w jaki autorka pokazuje dorastanie wbrew przeznaczeniu, po tym jak prawda wychodzi na jaw. Daphne i Beatriz nie przechodzą nagłej przemiany z „posłusznych córek” w buntowniczki. Ich droga jest bolesna, pełna wahań, potknięć, cofnięć i cichych kompromisów z samym sobą. Jedna zaczyna kwestionować lojalność, druga zamienia smutek w chłodną determinację. Obie jednak coraz wyraźniej widzą, że miłość matki ma ostre krawędzie i jeden cel.

Cesarzowa Margaraux pozostaje jedną z najbardziej niepokojących i zarazem tajemniczych postaci książki, ale nie dlatego, że jest otwarcie okrutna, tylko dlatego, jak perfekcyjnie potrafi udawać troskę. Jej kontrola nie opiera się wyłącznie na sile, lecz na emocjonalnym szantażu i długo pielęgnowanym strachu. To właśnie w starciu córek z matką powieść nabiera największej intensywności. Jest to postać niewątpliwie bardzo dobrze wykreowana i złożona, która buduje efekt niepewności, sprawia, że czytelnik cały czas zastanawia się, jak jeszcze wiele intryg i asów w rękawie posiada, i kto ostatecznie wygra walkę o cesarstwo - ona czy córki? 

Motyw gwiazd, który jest tajemniczy i na którym opiera się coraz bardziej historia, dodaje jej baśniowego, a zarazem mrocznego wymiaru. W tym tomie było go zdecydowanie znacznie więcej, co uważam za spory plus, bowiem są jak obietnica i groźba jednocześnie: przypominają, że nie wszystko da się zaplanować, a nawet największa władza ma swoje granice i cenę, którą należy zapłacić.

„Gwiezdny pył we krwi” to fantasy bardziej intymne niż epickie, bardziej emocjonalne niż widowiskowe. Zamiast nieustannej akcji dostajemy napięcie, które powoli narasta, aż zaczyna ciążyć jak burzowe powietrze. To opowieść o kobietach wychowanych na broń, które uczą się, że największą siłą może być odmowa dalszej walki na cudzych zasadach. To historia, w której lawirujemy między ostrożnie stawianymi przez siostry krokami, aby jedna drugiej pokazała złą twarz matki, a także rozgrywka pomiędzy niedoświadczonymi córkami i wyrafinowaną matką, która zapoczątkowała całą grę o zdobycie korony lata temu. Jeśli szukacie historii o siostrzanej więzi, żałobie, manipulacji i trudnej drodze do samostanowienia, ta książka zostanie z wami na dłużej. Jak pył gwiazd, który nie daje się tak łatwo strząsnąć z dłoni. To historia o tym, jak wiele można poświęcić dla władzy, o wyborach, które mogą, ale nie muszą być okrutne, a także o miłości tej rodzicielskiej, której tak naprawdę nigdy nie było, siostrzanej silniejszej niż wszystko i romantycznej, która jest trudna, ponieważ od zawsze była niedozwolona. 

Pierwszy tom ,,Korona z Kości" wyszedł w 2022 roku, a rok później został wznowiony w nowej okładce. Po dwóch latach mamy jej bezpośrednią kontynuację, więc aby zrozumieć dlaczego już kobiety, są teraz mądrzejsze, trzeba zasięgnąć treści z tomu pierwszego. Ładnie zostało podkreślone ich dorastanie oraz sytuacje, które miały wpływ na to, kim się stały. Oczywiście władcza matka nic się tutaj nie zmieniła, wciąż pragnie kontrolować każdy ich ruch, podejmować za nich decyzje i najlepiej aby wykonywały wszystko tak jak ona sobie zapragnęła bez względu na ich uczucia. Z trzech córek jedynie jedna jest najbardziej podatna na jej wpływy, gdyż jest to postać delikatna, która nikogo nie chce skrzywdzić, więc trudno jej podejmować decyzje sprzeczne z wolą matki, gdyż wciąż z tyłu głowy ma, że to jej rodzicielka. Poruszony wątek śmierci jednej z sióstr jest bardzo przejmujący, jakby dochodził do nich w zwolnionym tempie. Trudno jest tutaj komukolwiek zaufać, gdyż rodzicielka nauczyła je, że w życiu należy mówić to co wypada i jeśli są dla nich jakieś korzyści, to robić rzeczy, które należy. W ten sposób i my sami zostajemy poddawani próbom ich słów. Więzy rodzinne były między nimi silne, aczkolwiek nieraz podzielone dla lepszego efektu. Okłamywane od dawna nauczyły się przetrwania i obserwacji otoczenia. Głębsze spojrzenie w oczy potrafiło być bardziej prawdziwe aniżeli słowa. Bywało, że korzyści płynące wygrywały z ich sumieniem. Podobno każdy z nas ma swoją cenę, wy też tak myślicie?
Takim najbardziej do przemyślenia fragmentem były urywki, kiedy kobiety nie mogły pokazywać swojej prawdziwe twarzy. Uczucia musiały pozostawać głęboko ukryte, gdyż obawiano się, że mogą zostać wykorzystane przeciwko nim. Gdzie zatem była wolność?
Oj jak bardzo ona mi się podobała:-) Autorka bardzo lubi zaglądać do naszego serca poprzez treść i myśli bohaterów. To trzy kobiety i każda na swój sposób inna, więc można się zbratać z jedną z nich. Koniecznie czytajcie tomy po kolei, gdyż w całości jest sens i przesłania. 556 stron minie wam jak sen, a każda postać od swojej strony będzie się chciała wypowiedzieć słowami narratora. Zobaczcie, co gra w ich serduszkach:-)

,,Gwiazdy szepczą o śmierci, lecz Daphne i Beatriz dopiero zaczynają odkrywać prawdziwą moc, która płynie w ich żyłach."

Władza potrafi uzależnić równie silnie jak narkotyk o ile nie bardziej.

Finał pierwszej części Sagi fantasy autorstwa Laury Sebastian zakończył się wyjątkowo dramatycznie i przyznam szczerze ,że miałam obawy związane z kontynuacją - okazało się, że zupełnie niepotrzebnie ponieważ Gaiezdny pył we krwi porwał mnie ze sobą w świat politycznych intryg , gdzie zaufanie jest walutą bardzo cenną lecz niestety stanowi towar deficytowy. 

Głównym wątkiem wokół którego skupiają się wszystkie pozostałe wydarzenia jest śmierć  Sophronii - jednej z trzech sióstr. Beatriz i Daphne muszą skonfrontować się z własnym bólem i traumą pogłębioną dodatkowo pęknięciami jakie istnieją pomiędzy nimi dwiema. 

Jakie decyzje podejmą księżniczki i jak potoczą się losy królestwa Vesterii? 

Śmierć Sophronii nie jest jedynie osobistą tragedią -- staje się iskrą zapalną dla wydarzeń, które mogą zachwiać fundamentami Vesterii. Autorka z niezwykłą precyzją pokazuje, jak żałoba splata się z polityką, a emocje zaczynają dyktować decyzje o ogromnym znaczeniu. Daphne i Beatriz, rozdarte między obowiązkiem a własnym sumieniem, muszą nauczyć się funkcjonować w świecie, w którym każde słowo może być bronią, a każdy sojusz -- zdradą w przebraniu.

Laura Sebastian ponownie udowadnia, że jej największą siłą są bohaterki z krwi i kości. Księżniczki nie są nieomylnymi ikonami władzy -- popełniają błędy, ulegają gniewowi, strachowi i pokusie dominacji. Władza w Gwiezdnym pyle we krwi nie jest nagrodą, lecz ciężarem, który stopniowo zatruwa relacje i zmusza do wyborów bez dobrych rozwiązań.

Narracja gęstnieje z każdą stroną, a sieć intryg politycznych sprawia, że czytelnik nieustannie balansuje na granicy zaufania -- dokładnie tak, jak bohaterowie. To opowieść o siostrzanej więzi wystawionej na najcięższą próbę, o cenie zemsty i o tym, jak cienka jest granica między sprawiedliwością a okrucieństwem.

Gwiezdny pył we krwi to mroczna, emocjonalna i wciągająca kontynuacja, która nie tylko dorównuje pierwszemu tomowi, ale w wielu aspektach go przewyższa. Laura Sebastian prowadzi czytelnika ku finałowi z precyzją i odwagą, pozostawiając z pytaniem nie o to, kto przeżyje, lecz kim trzeba się stać, by przetrwać.

Trzy córki cesarzowej Margaraux zostały wyszkolone by zniszczyć sąsiednie królestwa tak by ona mogła przejąć rządy nad całym kontynentem. Jednak władczyni nie spodziewa się, że jej córki niespodziewanie zaczną podejmować własne decyzje, niekoniecznie zgodne z wytyczonym przez nią planem. Jedna z księżniczek już zapłaciła wysoką cenę za podążanie własną ścieżką życiową. Teraz Daphne i Beatriz będą musiały odnaleźć się w nowej teraźniejszości i zawalczyć o przyszłość. Jednak ich matka zrobi wszystko by osiągnąć swój cel... 
Pierwszy tom cyklu był dla mnie swoistą białą kartą, bo nie miałam styczności z twórczością autorki cyklu Korona z kości. Białą kartką, która wkrótce zapisała się samymi pozytywami na temat tego, co znalazłam w środku... Wobec tego nie mogłam nie sięgnąć po dalsze losy poznanych w pierwszym tomie bohaterów. Bohaterów, którzy zaskoczyli mnie po raz kolejny... Bohaterów, którzy ani na chwilę nie zwalniali tempa... Knucie... intrygi... zawieranie kolejnych sojuszy i ich zrywanie... To był dla nich chleb powszedni i nigdy nie mogliśmy być pewni kolejnych kroków, jakie podejmą. Przez to fabuła Gwiezdnego pyłu we krwi była istnym rollercoasterem, który nie pozwalał nam na złapanie oddechu. Jednak książka pokazała też zmiany, jakie zachodziły w Beatriz i Daphne. Obie dojrzewały do zmian, które miały odmienić ich losy.  Obie poznawały prawdę o sobie i swoich prawdziwych pragnieniach... Obie powoli uczyły się czym jest prawdziwa lojalność ...
Gwiezdny pył we krwi to książka, która bezapelacyjne wciąga. To lektura pełna emocji. Pozwalająca zagłębić się w niezwykłą historię. Pełna nietuzinkowych, bohaterów, którzy posiadali swoje zalety i wady. Przez to wprost nie mogę doczekać się kolejnej części.

Książkę czytało mi się bardzo szybko i przyjemnie. Została napisana lekkim językiem, a do tego jest bezpośrednią kontynuacją ,,Korony z kości". A kto czytał pierwszy tom, ten wie, że drugi był potrzebny na już. Historia ta została opowiedziana z perspektywy Beatziz, Daphne i Violie. Osobiście uwielbiam taki typ narracja, pomimo, że jest on trzecio osobowy.

Bardzo podoba mi się to jak główne bohaterki dorosły. Pogrążone w żałobie potrafią iść swoją wybraną drogą. Zdają sobie również sprawę z tego, że ich matce nie zależy na ich życiu, a jedynie na władzy. Najbardziej zaimponowała mi Beatriz, która pragnie zemsty na matce. Natomiast Daphne to postać, bardziej złożona, która prowadzi walkę z samą sobą. Musi wybrać pomiędzy byciem lojalną wobec matki, a tym co sama uważa za słuszne.

Dla mnie czas spędzony z ,,Gwiezdnym pyłem we krwi" był bardzo miło spędzonym czasem i bardzo polecam Wam zarówno tom pierwszy jak i ostatni.