Intrygi i żądze

Proza P.D. James porównywana jest ona do Agathy Christie, jednak dla mnie poza tworzeniem kryminałów, różni się od niej. Ten kryminał James ma w sobie pewną ,,brutalność", są tu opisy dotyczące zbrodni, nie tyle prowadzenia śledztwa. Wbrew moim oczekiwaniom mało ,,występował" policjant Dalgliesh, który przyjeżdża na urlop uporządkować sprawy spadkowe, do miejscowości, gdzie grasuje seryjny morderca kobiet- Świstun. Dalgliesh sam nie prowadzi śledztwa, ma tylko fakty z drugiej ręki, analizuje przesłuchania i potencjalnych podejrzanych. Na prowincji życiorys człowieka kreślą inni. Widać to w drobiazgowych opisach postaci- pisarka przestudiowała ich psychiki i zachowania, przy czym nie sprecyzowała głównego bohatera. Trochę szkoda, bo wielu z nich mimo wszystko nie zapada w pamięć, ale z drugiej strony daje to możliwość obserwowania sprawy z wielu różnych perspektyw. Spotkamy się tutaj z niespełnionymi ambicjami, niepewną przeszłością. A morderstwa Świstuna u pewnej osoby pobudzą pewną tragiczną historię z przeszłości. Pojawiają się kłamstwa, manipulacje, żądze i intrygi, niewygodne fakty i tuszowane sprawy. Składanie fragmentów łamigłówki z mylnych tropów w całość tutaj wypadło nawet interesująco, zwłaszcza, że czytelnik wie miejscami więcej niż bohaterowie, ale mój zarzut dotyczy rozwlekłości niektórych wątków, gdzie akcja jest nieśpieszna i monotonna. Z kolei pewne rozwiązanie pod koniec powieści mnie bardzo zaskoczyło, ale niezbyt pasowało mi do całej fabuły. ,,Pod koniec człowiek będzie wszystko wiedział albo przynajmniej będzie sądził, że wie. Gdzie, kiedy, co i jak. Może nawet przy odrobinie szczęścia, dlaczego. A zarazem, w gruncie rzeczy, nie będzie wiedział nic." Podsumowując, ,,Intrygi i żądze" dostarczą miłośnikom kryminałów nawet ciekawie skonstruowaną zagadkę kryminalną, do tego w bonusie różnorodne wizerunki bohaterów z ich stanami emocjonalnymi oraz przekrój życia na prowincji. Warto zagłębić się w ten labirynt żądz i intryg.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)