Nad Zalewem Wiślanym lato pachnie żywicą, rozgrzaną ziemią i wspomnieniami, od których nie sposób uciec. W chacie pod starym świerkiem znów spotykają się Jagoda i Malina - siostry, które życie nauczyło milczeć o tym, co boli najbardziej.
Jagoda próbuje poskładać świat z rozsypanych kawałków. Wśród zapachu świeżej farby i odgłosów kończącego się remontu chce stworzyć bezpieczną przystań dla siebie i dziecka, które zaufało jej bezwarunkowo. Lecz przeszłość nie przestaje pukać do drzwi. Dawne uczucia, niedopowiedziane słowa i ludzie, których miało już nie być, wracają z siłą letniej burzy. Każde spotkanie rozdrapuje rany, a każde współczucie może okazać się początkiem nowego błędu.
Malina tymczasem zaczyna oddychać inaczej - głębiej, szybciej, jakby po latach ktoś przypomniał jej, że wciąż jest kobietą, nie tylko matką i żoną. Zachłannie chłonie ciepłe słowa i spojrzenia, które budzą w niej dawno uśpione pragnienia. Ale im wyżej unosi ją fala namiętności, tym boleśniejszy może być upadek. Bo miłość, która pojawia się za późno, potrafi być równie okrutna jak ta, która nigdy nie miała prawa się narodzić.
W cieniu dorosłych dramatów cierpią dzieci - zagubione, spragnione uwagi, wyczuwające każde pęknięcie w murach rodzinnego bezpieczeństwa. A stary dom pod świerkiem, który miał leczyć rany, zaczyna być świadkiem sekretów cięższych niż kiedykolwiek wcześniej.
To lato będzie czasem wyborów, których nie da się cofnąć. Czasem prawd wypowiedzianych szeptem i krzykiem. Czasem miłości, która zamiast ratować - wystawia na próbę wszystko.
Informacje dodatkowe o Lato w chacie pod starym świerkiem:
Wydawnictwo: Skarpa Warszawska
Data wydania: 2026-05-20
Kategoria: Obyczajowe
ISBN:
Liczba stron: 336
Kup książkę Lato w chacie pod starym świerkiem
Sprawdzam ceny dla ciebie ...
Cytaty z książki
REKLAMA
Zobacz także
Lato w chacie pod starym świerkiem - opinie o książce
“...ja widziałem tyle strasznych rzeczy, że nie trzeba mi nic mówić, ja wszystko czuję i rozumiem”.
Nad brzegami Zalewu Wiślanego lato niesie ze sobą zapach lasu, nagrzanej słońcem ziemi i wspomnień, które mimo upływu czasu nie pozwalają o sobie zapomnieć. W chacie ukrytej pod rozłożystym świerkiem ponownie spotykają się Jagoda i Malina, siostry naznaczone doświadczeniami, o których najłatwiej jest milczeć. Jagoda próbuje odbudować swoje życie kawałek po kawałku. Wśród trwających jeszcze prac remontowych i zapachu świeżo odnowionych wnętrz marzy o stworzeniu bezpiecznego miejsca dla siebie i dziecka, które obdarzyło ją bezgranicznym zaufaniem. Jednak przeszłość nie zamierza odejść w cień. Malina z kolei zaczyna patrzeć na siebie w zupełnie nowy sposób. Po latach poświęcania się rodzinie przypomina sobie, że poza rolą matki i żony jest także kobietą z własnymi marzeniami, potrzebami i pragnieniami. Chłonie uwagę, ciepło i zainteresowanie, które budzą w niej emocje dawno zepchnięte na dalszy plan. Uczucia pojawiające się niespodziewanie mogą jednak okazać się równie niebezpieczne, co kuszące.
Po raz kolejny Wioletta Piasecka pozytywnie mnie zaskoczyła. Akcja powieści płynie swoim rytmem, stopniowo odsłaniając kolejne tajemnice. Fabuła jest przemyślana, spójna i pełna emocji. Autorka z dużą wnikliwością ukazuje skomplikowane relacje międzyludzkie, jednocześnie zabierając czytelnika w malownicze okolice Zalewu Wiślanego. Styl Wioletty Piaseckiej pozostaje lekki, płynny i niezwykle naturalny. Mimo poruszania trudnych tematów książkę czyta się z ogromną przyjemnością. Autorka doskonale oddaje emocje bohaterów, ich wewnętrzne rozterki, lęki, nadzieje i drżenia serca. Postacie zostały wykreowane bardzo wiarygodnie, niosą na swoich barkach ciężar dawnych błędów, strat i rozczarowań, a jednocześnie nie przestają szukać własnej drogi do szczęścia. Każda z nich zmaga się z własnymi demonami, a podejmowane decyzje nieustannie wpływają na życie najbliższych.
Opowieść, która otula ciepłem letnich dni, a jednocześnie porusza najczulsze struny serca. Wśród szumu drzew i nagrzanej słońcem ziemi rozgrywają się historie pełne bólu, tęsknoty, nadziei i niewypowiedzianych słów. Autorka pokazuje zwyczajne życie w całej jego złożoności. Z jego pięknem, ciężarem i codziennymi wyzwaniami. Nic nie jest tu jednoznaczne, a każdy bohater skrywa własną prawdę. Porusza sposób, w jaki autorka ukazuje świat dzieci. Ich lęki, zagubienie oraz ogromną potrzebę miłości i poczucia bezpieczeństwa. Wioletta Piasecka przypomina, że najmłodsi bardzo często ponoszą konsekwencje decyzji podejmowanych przez dorosłych, a ich kruche poczucie stabilności można utracić znacznie łatwiej, niż mogłoby się wydawać. Stary dom pod świerkiem, który miał być schronieniem i miejscem ukojenia, staje się niemym świadkiem sekretów mogących odmienić życie wszystkich jego mieszkańców.
Poruszająca opowieść o tęsknocie, przebaczeniu, rodzinnych więziach, trudnych wyborach i nadziei. Z ogromną ciekawością i niecierpliwością czekam na kolejną odsłonę tej historii. Bardzo polecam, Tatiasza i jej książki :)
🌻„Lato w chacie pod starym świerkiem” to zachwycająca kontynuacja losów sióstr-Jagody i Maliny oraz ich rodzin. Odnajdując drogę do siebie,ciągle zmagają się z kłopotami potrafiącymi zawrócić w głowie. Historia pokazuje jak powracająca przeszłość wraz z osobami potrafi namieszać w głowie i sercu. Tajemnicze spotkania,słowa,gesty i niewypowiedziana prawda doporowadzi do szczęścia z zapomnieniem o wszystkich. Chwile z dala od rzeczywistości pozwalają na stanięcie na własnych nogach i poczuciu bycia kochaną kobietą,którą się pożąda i kocha. To także obraz walki o upragnione dziecko,które pragnie być kochanym. Ciepło i opieka dodaje sił,by móc odnaleźć swoje miejsce na ziemi.
🌻Powieść zabierając czytelnika w cudowną aurę lata oraz wiejskich miejsc daje chwile wytchnienia i pokazania,że warto o siebie zawalczyć. Warto pomagać swoim dzieciom i wspierać po niespodziewanej stracie wraz z stanięciem na nogi w nowej rzeczywistości z nowymi obowiązkami.
🌻„Lato w chacie pod starym świerkiem” to letnia i życiowa historia o powrocie przeszłości,byciem wreszcie docenionym i walce z problemami dnia codziennego w zaciszu domu. Cudowna historia którą czyta się z przyjemnością. Jestem nią oczarowana i wyczekuję na kontynuację 🥹
🌻Czytajcie-gorąco polecam🌻
,,Widziałem tyle strasznych rzeczy, że nie trzeba mi nic mówić, ja wszystko czuję i rozumiem"
Chatka w letniej odsłonie przywodzi na myśl spokój i sielskość, ale to tylko pozory. Życie obu sióstr obfituje w całą serię nieprzewidzianych zdarzeń. Każdy z wyborów jest pełen wątpliwości, a ich następstwa całkowicie nieprzewidywalne. Jagoda i Malina różnią się niczym dzień i noc, ale łączy je pragnienie szczerej i prawdziwej miłości. Błędy przeszłości wciąż odciskają swoje piętno na codzienności Maliny, która zagubiona i zraniona, mota się w swojej sieci tajemnic. Nie potrafiąc odnaleźć wyjścia z sytuacji, komplikuje wszystko jeszcze bardziej. Jagoda, mimo pozornej stabilności, jest pełna wątpliwości. Nosi w sobie iskierkę nadziei, licząc na to, że będzie w stanie sama uleczyć swoje zranione serce.
W powieści występuje wielu bohaterów, którzy nie są wolni od błędów i pomyłek. To sprawia, że są bardziej realni i łatwiej jest się z nimi utożsamiać. Co prawda Oliwia i Fabian wzbudzają skrajne emocje i ciężko poczuć do nich choćby namiastkę sympatii, są dla mnie nieodłącznym elementem tej historii. Mimo towarzyszącego im mroku, pozwalają spojrzeć na losy bohaterów w nieco szerszej perspektywie. Wtedy łatwiej dostrzec, że być może nie zawsze tacy byli. Zmienił ich czas i kłamstwa, które wypełniły dwie skrzywdzone dusze. Wciąż mam mieszane uczucia co do Artura. Z jednej strony bardzo go polubiłam, z drugiej nie mogę mu zapomnieć wcześniejszego postępowania. Liczę na to, że w kontynuacji zrozumie i pokaże co jest dla niego najważniejsze. Nie mogę nie wspomnieć o Piotrusiu, który rozczula mnie na każdym kroku. Jest idealnym odzwierciedleniem dobroci, szczerości i bezinteresownej miłości.
,,Małe miejscowości mają to do siebie, że ludzie lubią plotkować"
Autorka naprzemiennie przybliża losy Jagody i Maliny. Ich uczucia i myśli, tęsknoty i wspomnienia. Nie ocenia ich postępowania, nie potępia. Doskonale też ukazuje jak bardzo niewinna plotka jest w stanie namieszać w życiu niewinnej osoby. Manewruje fabułą w sposób zrównoważony, podkreślając lepsze i gorsze chwile. Wszystko to z lekkością i wyczuciem. Niezmiennie cenię jej książki. Są dla mnie doskonałą odskocznią od rzeczywistości. Zdecydowanie wypatruje już ,,Chatki w jesiennej odsłonie", która mam nadzieję, będzie idealnym domknięciem wszystkich wątków.
Trzeci tom serii, o owocowych siostrach.
Jagoda i Malina, nie mają w życiu lekko. W poprzednim tomie doszło do tragedii, z której nie sposób się pozbierać, a jednak trzeba, bo życie toczy się dalej. Malina robi co może, by wesprzeć syna i synową w trudnym czasie, poświęca wszystko by opiekować się rodziną. Jak większość kobiet jakie znam, zatraca się w tym...i zapomina o sobie. Aż do dnia, gdy spotka dawną miłość, czy raczej wakacyjne zauroczenie. Powoli odnajduje radość życia.
Jagoda kończy remont domu, i już kiedy myśli, że zaczyna się układać, na scenę wkracza jej prawie były mąż, w kiepskim stanie zdrowia, a chwilę później jego zmanierowana córeczka z nieprawego łoża.
Tak jak w poprzednich dwóch tomach jest dużo zawirowań. Momentami miałam ochotę zapytać: co jeszcze? Co jeszcze spadnie na te biedne kobiety? Autorka nie daje im chwili wytchnienia ?
Dużo emocji, sporo smutku, ale też i nadziei. Skomplikowane relacje, trudny dnia codziennego, niedopowiedzenia i sekrety. Podoba mi się, że autorka wspomina o emocjach dzieci i o tym, jak wielki wpływ mają na nie dorośli i ich nieodpowiedzialne zachowanie.
Jestem bardzo ciekawa, czy czwarty tom przyniesie ukojenie i stabilizację.
Polecam!
"Lato w chacie pod starym świerkiem" jest trzecim tomem serii Owocowe Siostry. Wioletta Piasecka kolejny raz zabiera nas nad Zalew Wiślany. Ponownie nie będzie to opowieść ociekająca lukrem, a historia z trudnymi, życiowymi tematami.
Jagoda na nowo układa swój świat i dziecka. Wraz z kończącym się remontem mieszkania, wracają wspomnienia, dawne uczucia i ludzie, którzy już mieli się nie pojawić... Z kolei Malina zaczyna rozumieć, że jest nie tylko matką i żoną, ale przede wszystkim kobietą. Pod wpływem ciepłych słów budzą się w niej uśpione pragnienia. Tylko czy miłość, która wkroczyła do jej serca, nie okaże się płonna?
"- Dla prawdziwej miłości, choćby nawet i z żonatym człowiekiem, mogę poświęcić wiele, mogę nawet poświęcić moje życie. Bo co warta jest taka wegetacja bez miłości? Bez uczuć, bez marzeń, bez szczęścia, bez... dotyku? - Westchnęła i zamilkła."
Autorka konsekwentnie rozwija relacje siostrzane, małżeńskie, tajemnice i sekrety. Bohaterowie będą zmuszeni zmierzyć się z trudnymi wyborami i ich konsekwencjami, dylematami moralnymi i rozterkami, poczuciem winy oraz bolesnymi upadkami. Dodatkowo dochodzi jeszcze kwestia dzieci, to jak na nich wpływają problemy dorosłych. One potrzebują uwagi, troski, poczucia bezpieczeństwa, o czym często zapominają rodzice.
Podobał mi się kontrast sielskich, letnich opisów przyrody zestawiony z gęstą atmosferą rodzinnych dramatów. Wspaniale się to komponowało. Napięcie dawkowane jest z wyczuciem, tam, gdzie trzeba, pojawiają się nagle zwroty akcji, a skrywane tajemnice podsycają chęć czytania bez chwili przerwy.
Książka ma słodko-gorzki wydźwięk. Historia sióstr pokazuje, że rodzina jest najważniejsza, a przeszłość zawsze dojdzie do głosu. Bohaterom przyjdzie rozliczyć kłamstwa i błędy młodości.
"Lato w chacie pod starym świerkiem" to pełna emocji, wzruszeń i ciepła powieść o skomplikowanych relacjach rodzinnych, zawiłych sekretach i wspomnieniach z przeszłości, od których trudno uciec. To lektura, która skłania do głębokich refleksji nad życiem. Poznajcie dalsze losy Owocowych Sióstr i wyglądajcie jesieni...
,,Lato w chacie pod starym świerkiem" to emocjonalna, bardzo poruszająca i pełna napięcia powieść o siostrzanej więzi, rodzinnych tajemnicach, niepełnionych pragnieniach i próbach odnalezienia siebie na nowo w miejscu, które koi i leczy rany. Wioletta Piasecka kolejny raz sprawia, że z przyjemnością wraca się do znanych miejsc, nie tylko po spokój ale też i prawdę ukrytą głęboko pod warstwą wspomnień i żalu.
Autorka pięknie oddaje klimat letniego Zalewu Wiślanego, relacje między bohaterami. Szczególny nacisk kładzie na wciąż dzielące ich niedopowiedzenia, tęsknoty, ból i rozczarowania. Bardzo wyraźnie widać też, jak wiele uwagi poświęca w powieści dziecięcym emocjom. To niezwykła wartość dodana całej historii. Świetnie pokazuje jak decyzje i czyny dorosłych mają swoje odzwierciedlenie w uczuciach i emocjach dziecka.
Tak jak i poprzednie części cyklu, ,,Lato w chacie pod starym świerkiem" wciąga i angażuje czytelnika. Autorka wprowadza w tej części nowe wątki, które budują napięcie i chęć jak najszybszego poznania dalszej części zdarzeń. Wyjątkowo poruszające są natomiast fragmenty, w których Wioletta Piasecka porusza tematy żałoby po utraconym dziecku i towarzyszącej tej żałobie depresji.
Choć powieść urzeka atmosferą i wydarzeniami, momentami przeszkadzał mi nadmiar czułych zdrobnień, które pojawiają się w dialogach i opisach tak często, że osłabiają niestety naturalność niektórych scen. Wybijało mnie to nieco z rytmu. W ogólnym podsumowaniu jednak nie wpływa na to na mój końcowy odbiór historii.
,,Lato w chacie pod starym świerkiem" to powieść, która skłania do refleksji nad tym, jak łatwo jest zagubić się w swoich uczuciach. Jak łatwo ulec codzienności i zatracić w niej samego siebie. Wioletta Piasecka w czuły i empatyczny sposób dowodzi, że zdarzają się w życiu takie burze, które wcale nie muszą przychodzić znad jeziora. Nie muszą łamać gałęzi starego świerku. One przychodzą niespodziewanie i wywołują tsunami w sercach ludzi, którzy przez całe lata, zbyt długo udawali, że nic już nie czują.
Polecam!
"Lato w chacie pod starym świerkiem"to pełna emocji opowieść o bólu bohaterów, trudnych relacjach i wyborach, które mogą zaważyć na całym ich życiu. Klimat Zalewu Wiślanego, siostrzana relacja Jagody i Maliny oraz skrywane tajemnice sprawiają, że ta historia jest niezwykle poruszająca.
Inne książki autora
Otuleni syberyjskim wiatrem. Skradziona miłość
0
Gdy serce krwawi, a los nie zna litości - rodzi się siła, której nie sposób złamać. Prześladowania po upadku zrywu niepodległościowego wciąż zbierają...
Tańczące czarownice
Zobacz wszystkie książki tego autora
0
"Odgłos kroków na korytarzu oddalał się szybko. milkły rozmowy, z minuty na minutę cichł całodniowy gwar. Weronikę czekała kolejna bezsenna noc...
Przeczytane:2026-06-17, Ocena: 6, Przeczytałem, Mam,
Kiedy zamykałam tę książkę, czułam w sercu taki dziwny, słodko-gorzki smak. Wiecie, ten, który zostaje po lekturze, która naprawdę Was poruszyła. „Lato w chacie pod starym świerkiem” Wioletty Piaseckiej to nie jest tylko kolejna opowieść o wakacyjnym romansie. To historia o sile siostrzanej więzi, która przetrwała najgorsze burze, oraz o ranach, które gonimy przez całe życie.
Akcja przenosi nas nad malowniczy Zalew Wiślany, gdzie letnie powietrze pachnie żywicą i rozgrzaną słońcem ziemią. To właśnie w tej scenerii, w chacie pod starym świerkiem, spotykają się po dwudziestu latach siostry – Jagoda i Malina. Ich relacja to istna huśtawka emocji, bo przecież kochały tego samego mężczyznę, a to, co je łączy, to nie tylko miłość, ale i skomplikowana mieszanka żalu, winy oraz... nieznośnej bliskości.
To właśnie bohaterki są tutaj największą siłą. Jagoda – ceniona lekarka, która próbuje poskładać swoje życie na nowo i stworzyć bezpieczny dom dla dziecka. I Malina – kobieta, która po latach zapomnienia nagle odkrywa w sobie pragnienia, o których myślała, że już nigdy nie powrócą. Ich wewnętrzne rozterki, lęki i momenty słabości są opisane tak autentycznie, że momentami miałam ochotę je przytulić, a momentami... potrząsnąć.
Autorka ma niesamowity dar budowania napięcia emocjonalnego. Stopniowo, niczym kolejne warstwy farby na ścianach starej chaty, odkrywa przed nami rodzinne sekrety. Styl jest lekki, płynny i oddaje ten specyficzny, wakacyjny klimat, który jednak co chwilę przerywany jest emocjonalnym wybuchem. Nie da się od niej oderwać – sama książka ma ponad 300 stron, ale czyta się ją w mgnieniu oka.
Dla kogo jest ta historia?
Jeśli kochacie literaturę obyczajową z prawdziwym, życiowym dramatem, która skłania do refleksji, ta książka jest dla Was. Spodoba się Wam, jeśli lubicie śledzić skomplikowane relacje rodzinne, gdzie obok miłości pojawia się zawiść, a wybaczenie wymaga ogromnej odwagi. To idealna lektura na lato – ale ostrzegam, słońce tutaj to tylko tło dla emocji, które momentami parzą bardziej niż lipcowe słońce.
„Lato w chacie pod starym świerkiem” to ciepła, wzruszająca i momentami zaskakująco gorzka opowieść o tym, że przeszłości nie da się zamknąć w szafie, a prawda – nawet najbardziej bolesna – ma moc uzdrawiania. Polecam z całego serca!
Moja ocena: 9/10 🌟
Czuję, że ta historia zostanie ze mną na długo. Brakuje jednego punktu, bo tak bardzo chciałam poznać dalsze losy tych kobiet, że aż żal było się żegnać!
BRUNETTE BOOKS